Moselle memoires – het online vervolg


09 mei 2016 | Robert Paul Naeff

Zoals jullie al in Dé Karperwereld 108 het eerste deel van mijn terugblik op mijn Moselle visserij in de jaren ’90 konden lezen, rijpte ergens in de winter het plan om samen met mijn vriendin een maand op deze rivier te gaan vissen.

 

April leek ons te vroeg en juni te laat en omdat ik een jaar eerder ook al goede vangsten op de rivier had geboekt in deze periode werd unaniem voor de maand mei gekozen. De bedoeling was om een polyesterboot met een 30 pk buitenboordmotor op een trailer te laden, naar Frankrijk te rijden en met die boot een maand lang te gaan varen, vissen en wildkamperen. De trailer zou zolang ergens op een camping geparkeerd worden. Begin mei 1995 was het eindelijk zo ver. Bepakt en bezakt gingen we op weg. Handig was dat we de boot als een soort aanhanger konden gebruiken en veel campingspullen, hengels, andere visatributen  en aas konden er in vervoerd worden. Onderweg in Metz werd er nog even gestopt om een vaarvignet te kopen, zodat we zonder moeite de diverse sluizen konden passeren. Na enig zoeken langs de rivier vonden we bij het plaatsje Liverdun een camping aan het water.

 

Moselle memoires het online vervolg 2

In Metz kopen we een vignet om de sluizen te passeren…

 

De eigenaar van de camping vond het geen enkel probleem om de trailer tegen een kleine vergoeding te stallen en gaf ons en passant nog een tip over een kort sluisstuk in de buurt waar volgens zeggen een schub van maar liefst 76 pond zou zijn gevangen. Meestal nemen we dit soort geruchten met een flinke korrel zout, maar het was wel een leuk en stimulerend begin van de vakantie. Begin mei werd de motor voor het eerst gestart en voeren we weg op zoek naar spannende karper avonturen…

 

Moselle memoires het online vervolg 3

Een geweldige plek om een eerste poging te wagen.

 

Moselle memoires het online vervolg 4

Hij duikt gelijk in de stroomversnellingen aan de andere kant van het eiland.

 

De eerste dagen

We besluiten eerst de steven naar het noorden te wenden. Hier liggen de voor mij bekende stukken van de rivier en ook weten we zeker dat er zware karpers te verwachten zijn. Het plan is om uiteindelijk tot aan Metz te varen. Het weer is de eerste dagen helaas vrij slecht en de watertemperatuur houd ook nog niet echt over. Maar geen paniek, we hebben tenslotte een week of vier voor de boeg! We varen langs een plaatsje dat Pompey heet en dat associaties oproept met de bijna gelijknamige stad in Italië die zoals we allemaal wel weten werd vernietigd tijdens een vulkaanuitbarsting. Onderweg zien we van alles: oude bruggen, viaducten, sluizen,  inhammen en in het water gevallen bomen. Een geweldige ambiance langs deze prachtige rivier. Al vrij snel arriveren we bij het ons zo bekende Pont-a- Mousson. Leuk om de bekende stekken nu vanaf het water te aanschouwen. Minder leuk is dat het erg druk is met Nederlandse karpervissers. ‘The word is out’, dat is ons wel duidelijk. We besluiten eerst maar eens verderop stroomafwaarts te gaan kijken. Ook Pagny sur Moselle waar ik eerder mooie vangsten heb geboekt wordt overgeslagen. Ik wil echt nieuwe stekken vinden. Noordelijk, dus stroomafwaarts van de plaatsen Pagny en Corny-sur-Moselle ligt een prachtig vrij smal eiland in de rivier. Aan één kant van het eiland is de rivier vernauwd en het water stroomt daar met grote kracht doorheen, de andere kant van het eiland ligt uit de stroming en dit lijkt mij een geweldige plek om een eerste poging te wagen. Het mooie is ook dat we hier stekken kunnen bevissen die vanaf de kant onbereikbaar zijn.

 

Moselle memoires het online vervolg 5

We meren aan op een soort kiezelstrandje.

 

Er wordt licht gevoerd en vier hengels worden wat in setjes van twee opgesteld. Een hengel werp ik uit op de rand van het snelstromende stuk en de rest verspreid in het langzaam stromende gedeelte. We gaan er eens goed voor zitten, want het weer is wat opgeknapt en we kunnen zelfs even zonnen. De eerste karper komt al na een paar uur vissen op de plek vlak naast de harde stroming. Hij blijft na de aanslag niet in het rustige stuk zwemmen, maar rond het eiland en duikt gelijk in de stroomversnellingen aan de andere kant. Wat een sensatie! Je moet je voorstellen dat het er zo hard stroomt dat 500 gram lood nog nauwelijks vast aan de grond wil blijven. En daar gaat die karper juist in! Er is geen houden aan, ondanks het gebruik van 3,5 ponds hengels en 45/00 nylon. Geholpen door de kracht van het water blijft de slip doorgieren. Gelukkig kan ik de vis een eindje verderop met een grote boog naar de kant krijgen en zodoende een beetje uit de stroming trekken. Dan is het snel gebeurd. De eerste van de vakantie is binnen, een mooie spiegel van 28 pond met een opvallende kras op de flank. In de dagen erna kan ik nog enkele vissen landen, maar het blijven voornamelijk lage twintigers en ik krijg de indruk dat er niet veel kans is op een monster op dit stuk van de Moezel. Verder dus maar weer. We varen door richting het noorden en bevissen er enkele aantrekkelijke stekken, maar gek genoeg leveren deze geen enkele vis op. We gaan door tot het plaatsje Jouy-aux-Arches, vlak onder Metz.

 

Moselle memoires het online vervolg 6

In het begin vang ik wat kleine vissen.

 

Het wordt allemaal wat minder mooi aan de rivier qua natuurschoon. De prachtige met bos begroeide heuvels, de schilderachtige stadjes en dorpjes met mooie natuurstenen huizen maken plaats voor industrie gebieden, bedrijventerreinen. We vangen niks en besluiten om te keren en stroomopwaarts weer terug naar het zuiden te varen. Het weer begint duidelijk te veranderen, de zon laat zich steeds vaker zien en ik wil de voorjaarstrek c.q. paaitrek bij Pont-a-Mousson niet missen! Het is toch weer een hele tocht terug en we halen de sluis voor laatstgenoemde stad niet meer op tijd. We zijn gedwongen een nachtje in het kanaal parallel aan de rivier door te brengen. Vlak voor het vallen van de avond leg ik nog snel enkele hengels uit. Het haakaas met een handvol boilies vlak langs de schoeiing aan de overkant en in het vaargeultje in het midden. Vroeg in de morgen komt hier nog een vis vanaf, een weinig spraakmakende slanke schub. Tijd om door de grote sluis te gaan en weer op het stuk met de monstervissen uit te gaan pakken.

 

Moselle memoires het online vervolg 7

Uit balorigheid heb ik de hengel heel ver uitgevaren.

 

Moselle memoires het online vervolg 8

De aanbeten volgen elkaar snel op.

 

Terug bij Pont-a-Mousson

Alle gerenommeerde stekken bij Pont-a-Mousson blijken echter nog steeds bezet. We varen een eind door en gaan vanaf het gekanaliseerde stuk vlak voor de sluis het oude voor beroepsvaart onbevaarbare gedeelte van de rivier op. Hier is het heel erg stil. Geen visser te bekennen. Heerlijk! We meren aan op het kiezelstrandje van een eilandje. Het is een heel strategische plek.  De rivier vernauwt zich hier en in principe moeten alle karpers er langs om in een ondiepere paaizone te komen. Elke dag warmt het water verder op en het kan bijna niet anders of een groot deel van de populatie is onderweg en zal hier vroeg of laat arriveren. Met grote voersporen van zoete boilies over de gehele breedte van de vernauwing blok ik de rivier als het ware af en dat zou zijn vruchten moeten gaan afwerpen. Het duurt niet lang of de eerste vissen melden zich. Opvallend vaak midden overdag. Het zijn allemaal hommers waar het hom na de vangst soms gewoon uitloopt. Geen giganten; gemiddeld wegen de vissen een pond of 25. Dit gaat zo enkele dagen door en het wordt alsmaar warmer. Steeds meer vissen zijn onderweg en het wachten is op de eerste grote vrouwtjes karpers. We zijn nu al zo’n twee weken aan het vissen en de teller staat op ongeveer 30 karpers. Niet verkeerd, maar wat ontbreekt is een echt grote vis…

 

Moselle memoires het online vervolg 9

De eerste dikke op 18 kilo.

 

Om eens een andere stek te proberen  en ook een beetje uit balorigheid heb ik het aas van één hengel parallel aan de oever over een grote bult gevaren en op grote afstand van ons kampement in een geul gelegd. De kans is hier groot dat dat de lijn vastloopt in een obstakel, maar ja, je moet toch wat en ik heb me voorgenomen om direct in de boot te springen bij een aanbeet om achter de vis aan te gaan. De volgende ochtend begint de beetverklikker te snerpen.

 

 


 

 ‘O, als ik die verspeel word ik doodziek’, denk ik als ik de rariteit met zijn kop zie schudden…

 


 

 

 Al tijdens de run kan ik horen dat de lijn begint vast te lopen . De fluittoon stopt, fluit, stopt enz. dus gauw in de boot er naar toe. Ja hoor, op de bult zit ie vast. In een cirkel links er om heen. Twang! Lijn los, snel weer strak draaien. Weer loopt de lijn snaar strak en bewegingsloos naar een bepaald punt. Linksom trekken, blijft vast, terug en rechtsom trekken. Twing! Ook weer los. De lijn gaat nu de rivier op maar zit weer ergens vast. Zagende schokkende bewegingen. Als ik ‘m hier los krijg dan heb ik waarschijnlijk rechtstreeks contact. Over de vis heen gevaren en ja hoor, hij komt los van de bodem. Het verdwijnpunt van de lijn verplaatst zich. Wel kan ik horen dat het nylon behoorlijk beschadigd is. Hij piept en knerpt in de geleide ogen. Voorzichtig draai ik de vis in etappes naar boven. Ver onder de boot zie ik iets oranjes verschijnen. Het zal toch niet? Ja hoor, even later vang ik een glimp op van een lange oranje met zwart gevlekte vis. Een goudkarper en niet eens zo’n kleintje! ‘O, als ik die verspeel word ik doodziek’, denk ik als ik de rariteit met zijn kop zie schudden en weer de diepte in zie duiken. De lijn kraakt op een afschuwelijke en doordringende manier. Onmiddellijk draai ik de slip wat losser. Rustig aan, ik heb alle ruimte en tijd. De vis pakt weer meters, maar met behulp van de elektromotor blijf ik vlak boven hem varen. De bizar gekleurde karper komt steeds hoger in het water te liggen en is nu goed te zien. Zeker 80 cm. en meer dan 20 pond. ‘O wat een beauty, niet losschieten nu’ prevel ik. Op de kant staan twee pas gearriveerde karpervissers te kijken met een verrekijker. De stroming heeft mij meegevoerd en ik ben in de buurt van hun kampement verzeild geraakt. Nou, die zullen nog wat moois zien als het meezit tenminste. De vis heeft het gehad en laat zijn wonderlijk oranje met zwarte flanken zien. Snel trek ik hem in het net en haal dat met veel omhaal omhoog zodat de andere vissers goed zicht hebben op de wonderlijke vangst en vaar dan snel terug naar mijn wachtende vriendin. Nog voor ik aan de kant ben roep ik naar haar: “Weet je wat ik hier heb, weet je wat ik hier in de boot heb liggen?”  “Een 40 ponder misschien?”, probeert ze voorzichtig. De goudkarper blijkt 22 pond zwaar en vormt een behoorlijke troost voor de het jaar ervoor verspeelde kapitale goudkarper.

 

Moselle memoires het online vervolg 10

Op de ochtend van de topdag o.a. deze fraaie 33 ponder.

 

Moselle memoires het online vervolg 11

Er verschijnt aan de overkant van de rivier een enorme kolk.

 

Een dag om nooit te vergeten

Het wordt nog steeds elke dag een graadje warmer en de zon staat de hele dag aan een strakblauwe hemel te schijnen.  Een dag of wat na de vangst van de goudkarper breekt er een gedenkwaardige ochtend aan. De nacht had weinig opgeleverd, maar als we na het ontbijt zitten uit te buiken krijg ik een run en ik voel gelijk dat het een betere vis is. Zwaar trekkend en kopschuddend komt de eerste dikke binnen. Eentje van 18 kilo. Nauwelijks is de vis teruggezet of er volgt een run op een andere hengel: een schub van 25 pond. Het lijkt een gekkenhuis te gaan worden, want kort er op dient de volgende vis zich alweer aan. Na een zware dril ligt er een schitterende leder van 33 pond in het net. Karper teruggezet en daar gaan we weer! Een hengel ligt te stuiteren en ik graai hem van de steunen. Deze vis vertrekt vanuit de vaargeul richting de overkant waar een enorme boom in het water ligt. Hoewel de slip zeer zwaar afgesteld staat, lijkt hij niet te stoppen. Meters lijn worden moeizaam maar onhoudbaar van de spoel getrokken en op een meter voor de boom draai ik de slip knop helemaal dicht. De zware pook buigt nog verder tot een angstaanjagende curve.

 

Moselle memoires het online vervolg 12

Op afstand de sterkste vis ooit.

 

De 45/00 nylon piept en kraakt en dan slaat de hengel recht: haak losgeschoten! Eigenlijk heb ik maar weinig tijd om lang te treuren, want nog geen kwartier later krijg ik weer een run op een hengel in de vaargeul. Er is duidelijk een school reuzen gearriveerd, want weer volgt er een bijna onhoudbare run richting de boom. Dit keer durf ik de boel niet meer vast te draaien. De slip gaat steeds langzamer tikken en dan verschijnt er aan de overkant een enorme kolk die alle draaikolken en rimpels van de rivier zelf op die plek overtreft. Blijkbaar is de vis door de grote druk op de lijn gedwongen naar boven te komen. Zigzaggend komt ie terug door de vaargeul. Na nog een paar fikse uitloopruns trek ik hem in het door mijn vriendin uitgestoken schepnet. Een opvallend lange vis: 105 cm, bij 46 pond. Tegenwoordig zijn vissen van die lengte niet zo heel bijzonder meer, maar in die tijd was een karper van boven de meter een sensatie.

 

 


 

Op afstand de sterkste karper die ik tot dat moment ooit aan de lijn heb gehad

 


 

 

Terwijl ik nog bezig ben met wegen en meten vertrekt er weer een hengel. Eigenlijk wil ik niet meer. Ik ben verzadigd, maar mijn vriendin stopt de metervis snel in een bewaarzak voor de foto en ik hang weer vol in de hengel.

 

Moselle memoires het online vervolg 13

Broodjes smeren in de sluis…

 

Dit blijkt een enorme vechter: Eindeloos lange en gelijkmatige runs die worden afgewisseld met een soort woedeaanvallen waarbij de vis een soort van tussensprints maakt en de molenslip over zijn toeren lijkt te raken! Moeiteloos zwemt deze vis tegen de stroom in of steekt de rivier een paar keer dwars over. Op afstand de sterkste karper die ik tot dat moment ooit aan de lijn heb gehad. Had het dier doelbewust een obstakel opgezocht, dan was ik kansloos geweest. Maar deze vecht het gelukkig uit op de diepere stukken van de rivier. Uiteindelijk moet hij het afleggen tegen het zware materiaal: een juweel van een schub: 97 cm bij 45 pond. Wat een spektakel! Ik vind het zo eigenlijk wel een beetje welletjes geweest. Overal ligt hengelmateriaal, de stek is een puinhoop en alles stinkt naar vis. Er ligt nog maar één hengel uit en verdraaid, daar krijg ik ook nog een run op: een 34 ponder. Het begint bijna gewoon te worden…Maar zoals zo vaak komt aan dit soort bijzondere momenten, waarbij de grote karpers een soort vreetrazernij ontwikkelen, een einde. Nadat we ’s avonds heerlijk gebarbecued hebben begint het weer ineens te verslechteren. Er komen wolken aandrijven en de luchttemperatuur doet een stapje achteruit. Ineens zijn de grote vissen verdwenen. De beten vallen vrijwel stil en in de dagen erna vang ik met  pijn en moeite nog één of twee kleine karpers. We krijgen ook steeds meer last van andere karpervissers, die bijna iedere dag komen vragen wanneer wij weggaan. Er is maar één conclusie mogelijk: tijd om nieuwe stekken te zoeken. Alles wordt ingepakt en de motor gestart.

 

Moselle memoires het online vervolg 14

Waar vroeger de doorgang zat kunnen we twee kanten uitvissen.

 

De laatste karpervangsten

We passeren de eerste sluis en varen stroomopwaarts in zuidelijke richting. Bij de stad Toul op de plek waar de route du Soleil de rivier kruist vinden we een kleine baai aan de rivier. Het ziet er goed uit om er de nacht door te brengen, maar helaas blijken een aantal andere vissers er een klein feestje te gaan vieren, compleet met felle verlichting, vreugdevuren en keiharde muziek. In de vroege ochtend pakken we daarom maar snel in en varen weer verder. De volgende dag arriveren we in de plaats Neuves-Maison. Hier liggen enkele grote grindgaten langs de rivier. Volgens de kaart zou één ervan in verbinding met de Moselle moeten staan, maar als we op de plek aankomen waar de verbinding zit blijkt het gedempt. Wel is er een soort verlaging in het landschap te zien waar de doorgang ooit heeft gezeten. Ik besluit op deze oude doorgang te gaan zitten. Zodoende is het mogelijk zowel op de rivier als op het grindgat te vissen. Het mooie weer is definitief voorbij, het regent vrijwel continu en de vangkansen op de rivier worden met het uur kleiner.  Misschien dat het grindgat nog wat oplevert? Ergens midden in de nacht wordt ik gewekt door een monotone fluittoon. Een aanbeet op het grindgat! Na een stevige dril glijdt er een fraai gekleurde schub in het net. Die zwom vroeger misschien wel gewoon op de rivier...

 

Moselle memoires het online vervolg 15

Midden in de nacht een aanbeet op het naast de rivier gelegen grindgat.

 

Moselle memoires het online vervolg 16

Vlak na de bootvistrip nog gauw even een weekendje terug.

 

De vakantie loopt op zijn eind. We besluiten de steven weer richting Liverdun te wenden. Het regent vrijwel iedere dag en we vinden het mooi geweest. Misschien wel mijn mooiste en spannendste karpertrip is ten einde. We laden de boot weer op de trailer en rijden naar huis. Wel neem ik me voor om het weer in de gaten te houden en zodra er weer een warmteperiode aanbreekt gauw terug te gaan naar het paaigebied van Pont-a-Mousson om daar te proberen, ditmaal zonder boot, ergens vanaf de kant wat vissen te onderscheppen. Want mijn indruk is dat de vissen nog altijd niet zijn afgepaaid. In de tweede helft van juni is er zo’n hittegolfje en ik waag er nog een lang weekend aan. Ergens op een steile kant waar niemand wil zitten, maar waar de vaargeul vlak voor langs loopt en dicht bij het paaigebied ga ik in mijn eentje een lang weekend spenderen. Onder de hengeltoppen vissend weet ik daar nog een mooi aantal vissen te pakken waarbij zelfs twee stuks van tegen de 20 kilo. Verbazend genoeg zitten de karpers nog altijd vol kuit. In het najaar van hetzelfde jaar keer ik nog tweemaal terug op de Moselle, bevis de oude vertrouwde stekken bij Pagny en Pont-a-Mousson en een nieuwe stek bij Liverdun die ik tijdens de boottrip gevonden heb. Ik vang veel vis, maar geen zware exemplaren. Hierna houd ik het enkele jaren voor gezien op de Moselle. Pas na twee jaar kom ik nog een keertje terug bij Pont-a-Mousson en kies een stek waar ik nooit eerder viste. Ik pak daar gelijk de eerste avond weer een mooie vis, maar het zal voorlopig mijn laatste Mosellekarper zijn, zo blijkt, want het duurt niet lang of degene die mijn stekken overnam in de begintijd komt alweer aan marcheren om te kijken of er wat te halen valt. Tijd om op zoek te gaan naar nieuwe visgronden. Wat blijft zijn de prachtige herinneringen aan de machtige Moezel.

 

Moselle memoires het online vervolg 17

Een streepje onder de 20 kilo.

 

In Dé Karperwereld 108 die deze week is verschenen staat het eerste deel van de Moezelavonturen van Robert Paul Naeff. Dit magazine is nu te koop in boekhandel of kiosk, een voordelig abonnement nemen kan ook: klik hier!

 

Moselle memoires het online vervolg 18

Het zal voorlopig mijn laatste Mosellekarper zijn.

 

Moselle memoires het online vervolg 19

Wat blijft zijn de mooie herinneringen aan deze machtige karperrivier.


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.