Kevin Diederen: De Meeren deel 1


15 mei 2016 | Kevin Diederen

Vorig jaar ben ik gaan kijken bij een mooie afgraving die privé bezit is en waar een kennis al meerdere jaren mag vissen. Met in de omgeving vooral natuurgebied is het een redelijk unieke situatie dat een select groepje vissers het voor elkaar krijgt er een syndicaat op te richten. Het is midwinter als ik te horen krijg dat ik één van de twintig ben…

Een kale, onbekende spiegel tijdens de tweede nacht.

 

Tijdens de maanden die volgen vis ik voornamelijk op watertjes dichtbij huis en wacht ik tot het syndicaatwater een beetje op temperatuur raakt. Er wordt nog voornamelijk geblankt en de vissen brengen hun tijd vooral door in een verboden stuk. Intussen bestudeer ik een lading foto’s van het aanwezige bestand. De oudere, uit Wageningen afkomstige vissen zijn een lust voor het oog. Maar ook tussen de natuurlijke aanwas, die vanwege het gebrek aan roofvis en brasem in grote getale aanwezig is, zitten bijzondere vissen. Er springt echter één vis tussenuit. Een hoog gebouwde, stokoud ogende rijen die in het bestandsmapje met ‘zesendertig’ genummerd is. Hij oogt ook als een ander type vis dan die uit Wageningen komen. Waar komt hij vandaan? En hoe lang zwemt die vis al hier?

 

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 2

Met behulp van een prikstok zijn de schone stukken zo gevonden.

 

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 3

Het lijkt erop dat ze doorhebben daar relatief veilig te zijn.

 

Een ons geluk

Als ik in mei voor het eerst met mijn hengels aan de plas sta, vraag ik me af wat mij bezielt om met dit nare weer te gaan vissen. In de regen wordt de rubberboot opgepompt en samen met een prikstok, rol lijn en een zwaar lood vertrek ik. Een paar uur lang dobber ik over het water en speur ik naar aanwijzingen. Er liggen wat vissen in de duikhoek. Het lijkt erop dat ze doorhebben daar relatief veilig te zijn. Enkel in een ondiepe hoek kunnen we ze daar met een penhengeltje belagen. Maar verder is het geheel ‘out of bounds’ en door de vele obstakels ook nog eens onverantwoord om er te vissen. Ben had drie weken geleden wel het geluk om daar in het ondiepe water een bijzondere vangst te doen. Freelinend, op zicht en met een boze rijen aan de andere kant van de lijn. ‘Nummer zesendertig…’

 

Als tegen de schemering de hengels op hun plek liggen, ben ik uitgeput. Een kop thee en wat droge worst doen mij de klamme kleding en harde wind vergeten. Met twee stokken net voor de punt en de linker hengel op een klein hard plaatje tussen het wier heb ik er een goed gevoel bij. Ik vergeet zelfs bijna dat er dit jaar pas een paar vissen uitgekomen zijn. Net voor middernacht klinkt er een serie piepjes uit de linker Delkim. Terwijl ik naar de hengel storm kromt langzaamaan de top. Een paar piepjes en een strakke lijn… Als ik de hengel op pak voel ik hem zelfs al schuren. Nieuwsgierig naar hoe het mij zal vergaan, stap ik in de boot en trek ik mij naar de plek des onheils. In het licht van mijn hoofdlampje zie ik een gigantische bos wier in de lijn hangen. Terwijl de lijn recht naar beneden wijst zie ik twintig meter verder het water kolken. Zou het de vis zijn? Beetje bij beetje trek ik stukjes wier van de lijn. Er lijkt geen einde aan te komen, maar ineens heb ik de lijn in mijn handen en voel ik een vis trekken. Snel pak ik de hengel weer op en herstel het contact. Vrijwel meteen komt de vis langs de boot gezwommen. Ik herken hem en krijg een week gevoel in mijn maag… Zo’n tien minuten later kan tussen de mazen van het net kijken en dan kan ik het bevestigen: Het is hem… De rijen!

 

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 4

Een ons geluk is duidelijker meer waard dan een kilo wijsheid.

 

Die nacht kom ik nog maar met moeite in slaap. Hoewel de vis een paar weken eerder is gevangen en er daarbij ook nog eens een flink aantal vissen in dit water zwemt, heb ik als eerste vis meteen al mijn target! En alsof het nog niet genoeg is, pak ik een paar uur later ook nog eens één van de grote schubkarpers. Twee dertigers tijdens mijn eerste poging. Een ons geluk is duidelijker meer waard dan een kilo wijsheid.

 

Een goede nachtrust

Als ik een paar dagen later weer aan het water ben zijn de omstandigheden totaal anders. De vissen hebben de duikhoek verlaten en lijken zich te hebben verplaatst naar de windzijde. Daar zie ik in een ondiepe kom een paar fraaie spiegels voorbij schuiven. Slechts enkele meters uit de kant en duidelijk geïnteresseerd in voedsel. Ik besluit gebruik te maken van deze kans en de hengels twintig meter van de oever in orde te maken. Als de chod rigs zijn voorzien van verse, zelfgemaakte pop-ups sluip ik terug en plaats ik ze op de vermoedelijke trekroute. Nu de rijen al op de kant is gekomen, hoop ik op één van de grotere spiegels die er ook nog zwemmen. Het wachten kan beginnen…

 

Een poosje later lijkt de vis verdwenen en beperkt de activiteit zich tot een vis die tot twee keer springt in het midden van de kom. Onzeker over de diepte en plantengroei zwiep ik er op goed geluk een ‘choddy’ op en weet ik binnen een half uur mijn derde vis van het water te vangen. Tijdens de avonduren lijkt het er op dat de vissen zich verspreiden over de rest van de plas en dat de kom verder leeg is. Ik twijfel om te verkassen, maar blijf zitten in de hoop gedurende de ochtend weer een kans te maken. Een van de ervaren De Meeren vissers, Sebastian, komt eventjes op visite en vertelt mij dat de stek ook een echte dagstek is. Hij blijkt gelijk te hebben als in het eerste licht pas weer een aanbeet komt. Ik ben weer twee fraaie spiegels en een goede nachtrust verder. Wat kun je nog meer wensen?

Maar tijdens de twee daaropvolgende nachten slaap ik helaas ook erg goed. Enkel een klein spiegeltje vergrijpt zich aan mijn haakaas en laat mij twijfelen aan mijn beginnersgeluk. Zou mijn onsje geluk op zijn?

 

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 5

De Meeren, het is geen straf om daar te mogen zijn

 

De richel

Het is alweer juli als ik voor de vijfde keer de sleutel in het slot steek. Die poorten geven een gevoel van vrijheid. De komende vierentwintig uur is het tijd om het werk te vergeten en mij te richten op enkel en alleen vissen. Het begin van de middag breng ik door in de duikhoek. Een paar kleine spiegeltjes en de twee grote zwanen hebben het daar voorzien op mijn gevoerde pellets. Maar een vis vangen lijkt een heel ander verhaal.

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 6

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 7

Het gros viel voor een chod rig gecombineerd met een zelfgemaakte pop up.

 

Aangezien de azende vissen van klein formaat zijn vervolg ik mijn ronde en loop ik terug naar de auto. Tijdens de resterende middaguren vis ik in de ondiepe kom waar ik tijdens mijn tweede nacht succes had. Een paar forse schimmen verplaatsen zich langs de rietkraag, maar negeren de aangeboden single hookbaits. Als het vertrouwen na een tijdje als sneeuw voor de zon verdwenen is, besluit ik de boot op te pompen en dan maar richting de overkant te varen. Daar viel mij tijdens een eerdere sessie een grote, schone richel op. Beide hengels worden voorzien van vers haakaas en landen tussen een kilootje Banoffee knikkers op de richel.

 

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 8

Ik besluit met twee hengels op de richel te vissen.

 

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 9

Als kers op de taart verschijnt er een vis van bijna een meter lang op de mat.

 

De mobiele, instant aanpak lijkt zijn vruchten wederom af te werpen als er al na twee uurtjes een bijzonder mooi geschubde spiegel van rond de acht kilo op de kant komt. Het zou het begin zijn van een productieve nacht waarbij nog een spiegel van gelijk formaat, een iets grotere schub en als kers op de taart een vis van bijna een meter lang op de mat komt! Opvallend is dat tot op heden vrijwel alle aanbeten komen op de zelf gemaakte fruit pop-ups die qua geur en kleur duidelijk afsteken tegenover het voer.

 

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 10

Een gezellige barbecue met z’n tweetjes.

 

Kleine schubbenkoning

Half augustus sta ik in gezelschap van mijn vriendin de Vortex op te pompen. De combinatie van rust, wat vakantiedagen en vanwege het feit dat je op De Meeren van echt niemand last hebt, heeft haar doen overhalen om twee nachten mee te gaan. Binnen korte tijd trekken we de boot op de kant en kunnen de spullen in orde worden gemaakt. Een nacht lang liggen de hengels op het richeltje dat de vorige sessie zo productief bleek te zijn. Het resultaat: een dertiger…, maar dan in centimeters!

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 11

Het voordeel van de punt was dat ik makkelijk vanaf de kant kon voeren en met een veredelde zwemband eventueel vis kon gaan halen.

 

Na een goed smakend ontbijt stap ik in de boot en verken ik al peddelend diverse zones van het water. Enkel in de duikhoek zijn een paar kleinere vissen te zien, maar van de vissen waar ik hoop is geen spoor te bekennen. Uiteindelijk besluit ik in de buurt van een landpunt de bodem af te tasten. Op ruim acht meter diepte is de bodem aardig schoon. Een klein H-markertje gaat overboord en het is tijd om het roer om te gooien. Van een ondiep richeltje naar de diepte voor de landpunt verkassen blijkt goed te zijn voor een snelle aanbeet van een kleine schubkarper, een gezellige barbecue met z’n tweetjes en nog een mini visje in het ochtendgloren. Als Loet, een van de andere leden, er van hoort krijg ik al meteen de bijnaam ‘de kleine schubbenkoning’…

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 13

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 14

De vroege ochtend lijkt steevast goed voor een aanbeet!

 

Het duurt maar een paar dagen voordat ik weer terug ben en vanaf de punt de hengels met een korte worp onderaan het talud leg. De grote rubberboot heb ik thuis gelaten en een veredelde zwemband komt naast de hengels te liggen om een eventuele vis op te halen. Vanwege het vele wier en een takkenbos die links onder de eigen kant ligt is het namelijk zo goed als onverantwoord om de vis vanaf de kant te drillen.

 

Tegen de tijd dat de ochtendzon fel begint te branden en ik al zwetend de spullen op ruim ben ik al drie keer het sop op mogen gaan. Twee schitterende spiegels en een visje dat schijnbaar van mijn nieuwe bijnaam wist, waren het haasje. Als ik de eerste hengel al in het foedraal steek, volgt er wederom een aanbeet. Met een kromme hengel trek ik mij naar het open water. In tegenstellig tot de andere vissen pakt de vis gelijk meerdere meters lijn en blijft hij vervolgens diep onder de boot zwemmen. Meerdere minuten wordt de top onder water getrokken en vertrekt de boot op sleeptouw richting het open water. Langzaam komt de vis los van de bodem en kan ik in het heldere water een gelige vlek zien. In eerste instantie denk ik met een grote vis te maken te hebben, maar tot mijn verassing blijkt het wederom om een spiegel van gemiddeld formaat te gaan. Maar verdorie… wat een krachtpatser!

 

Juwelen

In de twee daaropvolgende weken vis ik nog een paar nachten en weet ik een flink aantal beten te verzilveren. Spiegels van klein tot gemiddeld formaat, een tweetal ghost-achtige karpers en een paar kleine schubjes komen op de mat. Elke vis ziet er op zijn eigen manier uniek en als een juweel uit. De gehoopte topvissen zwerven echter ook in deze hoek rond en worden meerdere malen gezien. Door de natuurlijke aanwas is er echter een overschot aan kleine vis waar ik doorheen moet.

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 15

Kevin Diederen: De Meeren deel 1 16

De gemiddelde schoonheid is gewoonweg bizar.

 

Als ik door drukte met werk een weekje over sla komt ‘Scar’, één van de grootste spiegels van het water bij een van de andere vissers op de kant. Na al het kleine spul hebben de grote vissen dan toch het voer bij de punt gevonden. Een blik in de agenda vertelt mij helaas dat ik me vooral niks in mijn hoofd moet halen. Dichter bij huis kortere sessies vissen, is de enige manier om de visdrang nog enigszins te bevredigen. Met elf nachten en de mooiste vis van het water reeds in de pocket kan ik in elk geval terugkijken op een succesvol begin op dit heerlijke water.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Wil je dit soort kwaliteitsartikelen voortaan als eerste thuis óp papier ontvangen, probeer dan eens een voordelig abonnement: klik hier. 


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.