Dé Karperwereld Live: In gesprek met Roy Alofs…


18 juni 2016 | Franklin Broeckx

“Ik was nog maar een jochie en als moeder op zaterdagochtend de deur uitging, waarschuwde ze hem al. ‘Je gaat niet met die jongen naar de waterkant hoor!’ Pa glimlachte dan en gaf me een snelle knipoog. ‘Dat wordt vissen’, wist ik dan.”

Een interview met Roy Alofs in de stilte van de Achterhoek.


Het heeft best een tijd geduurd voordat de visafspraak met de man die deze KW-Live centraal staat kon doorgaan. Roy Alofs stond namelijk al een tijdje op de lijst van potentiële kandidaten, maar keer op keer zorgde de nodige turbulentie in zijn leven de afgelopen jaren ervoor dat afspraken op de langere baan kwamen te staan. Toch gaat het er in deze laatste week van juli van komen en het wordt niet zomaar wat vissen, want als ik samen met Roderick Langeveld naar het diep in de Achterhoek gelegen Eibergen reis, blijkt dat Roy de nodige voorbereidingen getroffen heeft. Ondanks de Zwarte Cross van het afgelopen weekend heeft hij dagelijks gevoerd op een vergeten beek en ook al is het water bruin van de regen, deze zwoele zomernacht geeft Roy vastberaden vangstgarantie.

 

In gesprek met Roy Alofs 2

Naar eigen zeggen een saaie visser.

 

Roderick en ik vergapen ons aan de prachtige omgeving waarin we zijn terechtgekomen. De natuur is gehuld in zomergroen en ook al raast het water sneller dan gebruikelijk door de beek, het decor straalt vooral een serene rust uit. Terwijl we opbouwen verjaagt een bui voor even de zon, maar blijft het broeierig warm. Als het nat op het blad van de talrijke bomen klettert en er damp van overblijft, beschrijft Roderick’s opmerking ‘een echte junglebui’ de sfeer van dat moment het beste.

 

In gesprek met Roy Alofs 3

Roderick Langeveld was er ook bij en maakte een supergave videotrailer.

 

De paraplu’s zijn bij aanvang al wat schuin opgezet, zodat er wat meer ruimte overblijft voor een stretcher. We zouden wel gek zijn in deze warmte een tentje te gebruiken; zou de kans op regen uitblijven dan hadden we onder de blote hemel geslapen vannacht. De aanhoudende regen weerhoudt ons niet zoveel mogelijk door te gaan met opbouwen, Roy en ik onze visspullen en Ro zijn filmgerei. We vissen ieder met één hengel, de mijne links stroomopwaarts en die van Roy rechts. De beek is zo smal dat meer hengels alleen maar in de weg zouden liggen. We gaan eventuele aanbeten delen zo is de afspraak. Nadat het inleggen van de rechterhengel op film is vastgelegd, herziet Roy het besluit en zegt: “Weet je, ik leg er voor ‘Jan Lul’ nog eentje tussen ons in!”

 

 


 

Door beekjes als deze laat het jongbroed zich stroomafwaarts leiden, over stuwen vallen en door sluisjes sturen

 


 

 

 

In gesprek met Roy Alofs 4

Sterker nog het is de eerste vis die ook ‘live’ wordt gevangen tijdens een interview voor ons magazine!

 

Kleine kans dat die wat gaat opleveren, immers zullen we in deze smalle beek vanaf links en rechts als eerste de vis gaan opvangen. Maar ‘Jan met de korte achternaam’ ligt amper beaasd onder het kantje en de hengel ligt niet eens in de steun, wanneer Roy de top ziet krommen en meteen met een gebogen hengel in zijn handen staat. Binnen de kortste keren staan Ro en ik paraat met camera en net.
Het kan niet anders zijn dan dat deze vis al klaarlag op de voerplek, aan de flink gekromde hengeltop en Roy’s gezichtsuitdrukking te zien is deze vis bepaald geen kleine scharrelaar. Enkele malen moeten we zelfs de geplande landingsplaats verleggen omdat de vis opnieuw een spurt stroomafwaarts maakt. Na een grif kwartier wordt het lot in Roy zijn voordeel beslecht en ligt er even later een buffeltje van een spiegel op de onthaakmat. Er zijn mindere starts geweest van een KW-Live; sterker nog het is de eerste vis die ook ‘live’ wordt gevangen tijdens een interview voor ons magazine! Roy weet te vertellen dat deze 13 kilo wegende karper zeer waarschijnlijk een heuse Duitse vis is. Je komt er wel meer van tegen in de Achterhoek, zeker zo kort aan de Duitse grens, maar vaak trekken ze nog een flink stuk verder. Door beekjes als deze laat het jongbroed zich stroomafwaarts leiden, over stuwen vallen en door sluisjes sturen. Roy lacht: “Dan gaan ze zelfs door de grotere kanalen of komen ze op de IJssel uit. En belandt er uiteindelijk zo’n hoge karper in iemands net, staat alles en iedereen op z’n kop omdat ‘die bewuste projectspiegel’ nergens geregistreerd staat als uitzetter.”

 

In gesprek met Roy Alofs 5

Gelukkig heeft Alofs wel weer de smaak te pakken!

 

Aangeboren vissersschap

In de mooie setting waarin we nu zitten is het goed om te zien dat Alofs weer helemaal in zijn element is aan de waterkant. Daar waar visvrienden nooit hebben getwijfeld aan zijn aangeboren vissersschap was Roy zelf het spoor even bijster, want zelfs het vissen deed hem op een bepaald moment niets meer. In een schamele tijd van enkele maanden gebeurde er zoveel in zijn leven, dat zelfs de grootste zekerheden wankelden. Zijn moeder werd plots onwel en belandde met wat later bleek een herseninfarct in het ziekenhuis, de dagen die erop volgden werd er geleefd tussen hoop en vrees, maar bleek haar leven niet meer te redden. In deze periode raakte Roy naar eigen zeggen flink de weg kwijt en liep naast deze dramatische klap ook zijn toenmalige relatie spaak. Terwijl er besloten moest worden het huis te verkopen, kreeg hij en passant te horen dat de organisatie waarvoor hij al als jeugdwerker aan de slag was, werd opgedoekt en dat dus zijn jarenlange baan ophield te bestaan. 

“Mijn zus bood me onderdak, maar al de eerste avond voelde ik me daar volledig ongemakkelijk bij, ik pakte opnieuw de biezen. Het grootste dieptepunt in die dagen was dat ik letterlijk aan het Twentekanaal, op een stretcher ónder een brug sliep om te schuilen voor de regen, maar dan zonder hengels. Niet als visser, maar als dakloze. Mijn gevoel voor het vissen was als sneeuw voor de zon verdwenen.”

Roderick beaamt dat. Tijdens een Frankrijksessie waarin hij Roy op sleeptouw neemt, blijkt er geen spaander meer heel van de bloedfanatieke visser die er normaalgesproken in Alofs schuilt. Van een serieuze aanpak is geen enkele sprake meer en terwijl Roderick zijn vissen vangt, ziet hij ondertussen met lede ogen toe hoe schrijnend het met zijn vismaat is gesteld. 
Roy vertelt dat op dat moment de motivatie voor het vissen beneden alle peil is gedaald en dat hij het nodig vond zijn sponsorschappen bij twee grote firma’s op te  zeggen: “Ik was het vissen en alles eromheen volledig zat, als ik mezelf op een filmpje zag of als ik een artikel schreef, herkende ik me niet eens in die ‘persoon’ en werd het dus de hoogste tijd dat alles los te laten.”

 

In gesprek met Roy Alofs 6   In gesprek met Roy Alofs 7

Leuk detail is dat Roy al weet heeft van de vis sinds ’88, toen de deze een pondje of twaalf woog en werd gevangen door zijn vader…

 

Inmiddels heeft Roy een relatie met ‘zijn Suus’ waarmee hij samenwoont, ook heeft hij een nieuwe job als jeugdhulpverlener, maar dan bij een andere organisatie en nu dat weer in orde is, is zijn zin om te vissen ook weer volledig teruggekeerd. Zo snel als het bergafwaarts is gegaan, zo snel zit het leven weer op de rit. Maar met heel wat levenslessen wijzer: “Ik ga voor wat betreft het vissen er niet teveel dingen naast doen, vooral lekker mijn eigen plannen trekken op een realistische basis. Me concentreren op beken en slootjes zoals deze, wat middelgrote en kleine rivieren opzoeken in Duitsland en heel af en toe eens naar Madine, mijn favoriete grote meer in Frankrijk.”

Roy wil hoe dan ook het al te grote tumult om het karpervissen heen voortaan zien te vermijden. Zo prijst hij zich gelukkig met een grote vriendengroep waarvan niet één vriend ook maar iets met vissen te maken heeft. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld de visserij die hij in Duitsland tegemoet wil treden, want buiten die kleinere rivieren is het niet al te ingewikkeld om op afgesloten wateren aan te sluiten waarin de echt machtige recordvissen zwemmen. Daarover heeft Roy echter al teveel narigheid gehoord en juist in al dat soort onderlinge gedonder, die dit soort specimen hunting met zich meebrengt heeft Roy helemaal geen trek. 

Dat Roy met name jonge vissers wil meegeven dat de karpervisserij niet louter om het vangen van biggen draait, merk ik als hem naar zijn meest memorabele vangst vraag. Het is sowieso een lastige vraag aan iemand die er al wat fanatieke visjaren heeft opzitten en de nodige beren op de mat heeft gekregen, want Roy twijfelt hardop of zijn antwoord wel over ‘een gewichtige vangst’ moet gaan. Ik weet goed dat hij er daar genoeg van heeft gevangen, maar de bescheidenheid siert hem als hij zegt dat de herinnering altijd zwaarder weegt dan het gewicht. Er blijven twee vangsten over waaruit hij moet kiezen, dus vraag ik hem om beide vangsten dan maar te beschrijven.

 

In gesprek met Roy Alofs 8  In gesprek met Roy Alofs 9
Rob Alofs een verstokte karpervisser die reeds in ’84 contacten had in Engeland. Al vroeg kreeg ook Roy de karperkoorts.

 

Eentje betreft eigenlijk zijn allereerste target - één van zijn oudste herinneringen-, een dikke hangbuikspiegel uit een complex dat bestaat uit drie leemputjes. Er zwommen slechts vijf vissen, waarvan er reeds drie in Roy’s net waren beland. Toen hij deze vis zag zwemmen, overkwam hem voor het eerst het gevoel wat vele vissers wel herkennen: “Die vis wil ik hebben!” En zo geschiedde. Hoewel Roy struinend goed uit de voeten kan, ontdekte hij wel al bij de jacht op deze vis dat een statische aanpak het beste bij hem past en vooral: het beste bij zijn manier van ‘vooraf voeren’. Voor hem betekent succesvol vissen namelijk voorbereidend werk treffen door met name te voeren.
Ook een stokoude volschub staat hem nog helder voor de geest, een vis die Mark van Balveren nota bene ook heeft gevangen, ergens in 2002. Roy heeft er dik anderhalf jaar achteraan gevist en ving hem vervolgens in ‘95 tweemaal in twee weken. Het was een doelgerichte vangst voor een nog jonge Alofs, toen 15 jaar oud. Leuk detail is dat Roy al weet heeft van de vis sinds ’88, toen de deze een pondje of twaalf woog en werd gevangen door zijn vader…

 

In gesprek met Roy Alofs 10
Een grote vis spreekt zeker tot de verbeelding, maar vergeet niet dat de herinnering aan een kleine vis ook heel mooi kan zijn.

 

Pa Alofs, een oude karpercrack

Ik wil net doorvragen over de vissende vader van Roy als ons gesprek abrupt wordt onderbroken door een duidelijke aanbeet op de Jan-Lul-hengel van Roy. Ik was vergeten dat we eventuele aanbeten zouden delen, en waarschijnlijk omdat ik Roy wat glazig zit aan te kijken roept hij: “Franklin, pakken het is jouw beurt!” Verhip, dat is waar ook. En zo mag ik naar wat later blijkt een mooie grijze schub drillen. Een paar maatjes kleiner dan de spiegel van Roy weliswaar, maar we zijn er met z’n allen bepaald niet minder blij om, er zijn slechtere nachtjes dan deze!
Terwijl er door de immer gretige Ro en Roy al wordt gespeculeerd over een mogelijke volgende aanbeet, wil ik als de ketel nog eens op het vuur gaat toch graag nog wat meer horen over zijn vader. Met zo’n vissende pa lag het per slot van rekening best voor de hand dat ook Roy een echte visser zou worden. Dat blijkt te kloppen: “Ik was nog maar een jochie en als moeder op zaterdagochtend de deur uitging, waarschuwde ze hem al. ‘Je gaat niet met die jongen naar de waterkant hoor!’ Pa glimlachte dan en gaf me een snelle knipoog. ‘Dat wordt vissen’, wist ik dan.”

 

In gesprek met Roy Alofs 11
Terwijl Roy al dikke vissen aan het vangen was, wachtte pa Alofs rustig af om aan het eind van de trip de allergrootste vissen het net in te loodsen.

 

 

 


 

“Op het eind van de trip kwam het er dan op neer dat pa de grootste vissen van het meer had gevangen!”

 


 

 

 

Dat begon zoals bij veel generatiegenoten met het vaste stokvissen op witvis en zelfs het deelnemen aan wat jeugdviswedstrijden - daar waar het nog altijd grote respect voor de serieuze wedstrijdvissers bij Roy geboren is. Ook het feederen met zijn vader aan de IJssel werd als zeer leerzaam ervaren… Maar toch met Rob Alofs als vader, een verstokte karpervisser die reeds in ’84 contacten had in Engeland en waar bijvoorbeeld Steve Briggs thuis over de vloer kwam, kon het niet lang uitblijven dat ook Roy karpervisser zou worden. Met voor de rest nog twee zussen in het gezin kon hij mooi al die vissersaandacht absorberen en was er een betere leermeester niet te vinden. En toch, zijn de twee gek genoeg totaal verschillende soorten vissers geworden… Daar waar Roy uiteindelijk een heel berekenende aanpak hanteert, is zijn vader meer een improviserende en afwachtende visser. Daarvan is de volgende anekdote van Roy het meest typerend: “In de loop der jaren hebben we zoals dat met karpervissers gaat erg vaak ons eigen pad gekozen, maar onze liefde voor het grote Madine in Frankrijk dat deelden we. Wel in die zin dat we er samen naar toe reisden en ook dezelfde camping als uitvalbasis kozen. Alleen vandaar uit bewandelden we weer onze eigen wegen. Ik weet nog wel dat ik telkens op een aantal verschillende stekken vooraf deed voeren en deze beurtelings afviste. Zo had ik in enkele dagen al tegen de twintig vissen gevangen, met zelfs enkele dertigers en een veertiger, dat terwijl mijn vader ook wel vooraf voerde in een baai maar niet viste!  We zagen ze zelfs springen op zijn stek, maar vissen dat deed hij niet. Hij dronk af en toe zijn biertje, hield de natuur in beetje in de gaten en wachtte voor de rest rustig af. Na dagen van het geduld bewaren ging hij dan toch eindelijk zijn visuren maken. Op het eind van de trip kwam het er dan op neer dat pa de grootste vissen van het meer had gevangen!”
Er is veel gebeurd in de familie Alofs sinds moeder is overleden, het contact met vader was zelfs eens beetje verwaterd, maar tegenwoordig zit dat weer helemaal goed: “Mijn vader heeft een nieuwe relatie, en is zelfs weer lekker aan het vissen geslagen...”

 

In gesprek met Roy Alofs 12
In gesprek…

 

In gesprek met Roy Alofs 13
“Pak jij hem maar!”

 

Roy’s aanpak

Dat het vissen door zijn vader met de paplepel is ingegoten is wel duidelijk, maar als we tegen middernacht onder de paraplu kruipen om te gaan slapen, weet ik dat ik in de ochtend nog het nodige moet vragen naar zijn eigen aanpak. Een stukje daarvan krijg ik die nacht al mee. Ik lig wat te doezelen als ik na een uurtje een stuk of drie, vier boilies een-voor-een in het water hoor plonzen. Roy sluipt in het pikkedonker voorbij en laat wat verderop weer twee boilies in het water vallen. Ik ga ervan uit dat hij op deze wijze de aandacht van in de buurt zwemmen vis wil vragen, maar ik houd me verder slapende. Echter  liggen zowel Roy als ik in een diepe remslaap, als rond vieren de Jan. L. hengel tot leven komt. Roy loopt er in eerste instantie slaapdronken aan voorbij richting zijn buitenste hengel, maar als hij dan toch contact heeft, roept hij ook mij nog eens toe. Ook ik ben blijkbaar slaapdronken en heeft het om-de-beurt-drillen mij blijkbaar verward, want als ik richting Roy strompel fluister ik: “Pak jij hem maar!”
Wanneer er even later een gedrongen schubkarper van ongeveer elf kilo in het net ligt, moeten we even hardop lachen. Het was immers Roy zijn hengel én bovendien ook zijn beurt; nachtvissen blijkt zelfs na dik dertig jaar nog een mooi decor voor aparte caperiolen…

 

In gesprek met Roy Alofs 14
Meerdere plekken vooraf aanvoeren is voor Roy een belangrijke sleutel tot succes, zowel in eigen land als in Frankrijk.

 

Al vroeg in de ochtend worden de traditionele eieren met spek gebakken en van het hete zwarte goud gedronken. Roderick heeft zich verderop in zijn busje schuilgehouden en wordt eerst volledig bijgepraat. 
Ik vraag Roy nu we pas echt wakker worden naar het bijvoeren van die paar boilies ’s nachts. Wat ik al dacht blijkt te kloppen. Wanneer Roy een voerplek afvist mag hij graag om de zoveel tijd één of twee boilies ‘erbij plonzen’. Naar zijn idee heeft dat een stimulerend effect op eventuele karpers in de nabijheid van zijn stek. “Ik geloof daarin”, zegt Roy. Mooie gelegenheid om eens verder te vragen naar een aantal andere facetten in zijn aanpak waarin hij gelooft.

Voorop staat dat Alofs’ visserij is gebaseerd op voorvoeren, dat is voor hem essentieel om succesvol te vissen op karper. In die voorbereiding zit best wel wat tijd, maar effectief betekent dat dan wel weer dat hij met minder visuren wel meer resultaat kan boeken. Twee of drie verschillende stekken aanvoeren, gedurende drie tot vier dagen, kan je binnen een paar uur al mooie resultaten opleveren. Hij pretendeert alles behalve een zeer volledige visser te zijn, zo beschrijft hij vissers als zijn vader en bijvoorbeeld Ernesto Kamminga als veel completer. Ook vindt Roy zichzelf bepaald geen aasgoeroe, maar gaat het in het geval van boilies vooral om het vertrouwen erin. Dat vertrouwen bestaat vooral uit vismeel met Robbin Red, en de kracht van chilipepers speelt daarin een sleutelrol. Die combinatie kan zelfs in een goede readymade verwerkt zijn, zoals de Dreambaits Red & Spicy die hij de voorgaande jaren heeft gebruikt. Ook gelooft Roy in de kracht van extracten in liquidvorm als aminol en minamino. Het is te bewerkelijk om dat aan je dagelijkse portie voerbolies toe te voegen, maar als tip geeft Roy wel mee: “Rol voor je visdag een flink aantal boilies door één van beide liquids, net zolang totdat de volledige mantel doordrenkt is. Laat dit een uurtje of twee drogen en intrekken. Herhaal dit proces vervolgens een aantal keer, want wanneer je ermee vist heb je een boilie waarmee is gevoerd én die dankzij de voorbehandeling met dat goedje een sterke instant attractie heeft.”

 

In gesprek met Roy Alofs 15

 

In gesprek met Roy Alofs 16

 

In gesprek met Roy Alofs 17
Dagenlang uitzitten op een stek is niets voor Roy Alofs.

 

Zijn lijnen en end-tackle staan dus meestal ook in het teken van de aangevoerde stek. Dat betekent op de eerste plaats: ‘de voerboilie is ook het haakaas’, voor Roy doorgaans geen half pop-upje op een boile, of een snowman. Nee, gewoon waarmee je voert, daarmee vis je. Haakjes die hij gebruikt zijn nooit kleiner dan maat 6, maar wel altijd vlijmscherp. Dat op een onderlijn van circa tien centimeter en een gebogen krimpkous als een soort line-aligner. “Die krimpkous niet tekort nemen”, aldus Roy, “anders gaat het beoogde effect van goed indraaien teniet.” 
 

Er worden gecoate onderlijnen gebruikt, waarvan het laatste stukje wordt gestript, met altijd een contragewichtje óp die onderlijn, want juist dat is belangrijk voor een goede eerste prik! De boilie dient minstens een halve centimeter uit de haakboscht te hangen. Roy gebruikt overigens nooit gevlochten lijnen, omdat hij op de eerste plaats nooit heel ver uit de oever vist en omdat nylon voor hem in alle situaties prima volstaat.

 

In gesprek met Roy Alofs 18
Het cirkeltje lijkt zelfs aardig rond…

 

“Wat ik wel altijd doe is het plaatsen van enkele verspreide loodhagels op de laatste meters van de hoofdlijn, zodat ik zeker weet dat het bewuste stuk ook echt plat op de bodem ligt. Kom ik op wateren terecht waar eventueel wat hengeldruk een rol speelt, dan kies ik ervoor om de laatste twintig meter X-Line fluorocarbon te gebruiken in 35/00. Deze zinkt als een baksteen en is echt onzichtbaar voor de vis. Belangrijk voor dat laatste is wel dat je elke sessie met een doek de lijn schoon wrijft. Anders verraadt het vuil je lijn alsnog. Kom ik terecht op snelstromende rivieren dan maak gerust gebruik van een 50/00 of 60/00 zinkende voorslag van nylon. Shimano heeft er een aantal goede van in de zeehengelrange.”

Balans
Dat Roy Alofs nog altijd een getalenteerd visser is, heeft hij deze KW-Live wel weer bewezen. Inmiddels heeft zijn lieve Susan hem inmiddels een schat van een kind geschonken en aan haar mag Alofs zelf voortaan vette knipogen geven…

Lees meer over:
Roy Alofs Interview KW Live

Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (1)


 

Yurau Martens

Schitterend artikel... mooi om op zo'n manier iets meer van het leven van een Karpervisser te lezen... Roy is een topper in alle opzichten..