Martin Post over voertactiek (2): voorvoeren anno 2016


25 september 2016 | Martin Post

Het tweede artikel (van drie!) door Martin Post op rij… Als keiharde praktijk man én de geestelijk vader van zijn eigen voermerk Originals is hij natuurlijk de aangewezen persoon ons een bij te praten en voor te lichten over voer én voeren anno 2016… Die van gisteren nog niet gelezen, ga dan via de homepage naar deel 1.

Mobiel en snel vissen. I love it!

 

De conclusie van het vorige artikel is helder; voorvoeren zoals we dat vroeger massaal deden is tegenwoordig nog maar op weinig wateren mogelijk. Daarom heb ik drastische maatregelen getroffen in mijn visserij. Tegenwoordig hanteer ik drie zeer interessante voertactieken…

 

In dit artikel uitgebreid aandacht voor voertactiek zoals Hit & Run, de combinatie van zwaar voeren en ‘washed out’ aas én wat dacht je van voeren tijdens het vissen? Ga er gerust goed voor zitten want het stuk staat vol met waardevolle tips & tricks!

 

Hit & Run

De Hit & Run tactiek is al jarenlang mijn favoriete manier van karpervissen. Even een paar dagen voorvoeren en dan lekker afromen! Bij voorkeur op meerdere stekken in slechts een paar uurtjes tijd. Makkelijker gezegd dan gedaan, want wat komt er allemaal bij kijken om deze tactiek goed uit te voeren?

 

Het lokaliseren van de karper is voor deze tactiek van levensbelang! Ik weet het, wat je nu leest klinkt cliché, maar het is wel degelijk zeer belangrijk voor maximaal rendement tijdens het ‘hit & runnen’. Deze tactiek is immers gebaseerd op het zeer kort aanvoeren van een aantal stekken en deze af te vissen in een zo kort mogelijke tijd.

 

Mijn voorkeur gaat uit naar het twee tot drie dagen aanvoeren van evenveel stekken. Wanneer de vissen goed op je aas zitten dan ga merken dat je vaak zeer snel een aanbeet krijgt. In de praktijk weet ik meestal al binnen een half uur óf de plek vis gaat opleveren. Meestal loopt de eerste hengel in dit eerste half uur al af en anders is het meestal wel een karper die zich verraadt door te springen. Wanneer dit niet gebeurt ben ik meestal na een uurtje op weg naar de volgende stek...

 

martin-post-over-voertactiek-2

Mijn stekkeuzes tijdens Hit & Run baseer ik deels op de weersvoorspellingen voor de eerstvolgende dagen.

 

 


 

Een uurtje langs de waterkant sjokken en het beklimmen van enkele bomen levert vaak al veel cruciale informatie op

 


 


Stekkeuze

Stekkeuze is dus van enorm belang. Het observeren en het inschatten van trekgedrag zijn mijn twee belangrijkste pijlers voor het kiezen van een stek bij deze tactiek. In deze periode laten de vissen zich graag aan het wateroppervlak zien. Een uurtje langs de waterkant sjokken en het beklimmen van enkele bomen levert vaak al veel cruciale informatie op. Als er dan eens ergens een verdwaalde karper onder een pluk wier of een jonge struik ligt te zonnebaden dan is dat puur genieten. Maar wanneer je een groepje vissen ziet zwemmen of ziet zonnebaden dan moeten al je alarmbellen gaan rinkelen! Dit zijn immers dé signalen die je nodig hebt om een paar potentiele voerstekken te kiezen.

 

Op een kanaal is mijn keuze vervolgens simpel. Ik probeer zo’n groepje vissen meestal te isoleren door aan beide kanten van de groep vissen, bij voorkeur op minimale afstand van 250 tot zo’n 500 meter van die groep karpers. Door ze als het ware ‘op te sluiten’ tussen twee voerplekken, is de kans zeer groot dat ze op één van de twee voerplekken neerstrijken. Wees in zo’n geval niet de bang om riant te voeren. De watertemperatuur is inmiddels al zeer goed dus enkele kilo’s voer per dag per stek kan echt geen kwaad. Sommige vissers zullen dit soort hoeveelheden ‘stevig’ vinden, maar wanneer er een groepje van tien vissen over een voerplek zwemt dan is 500 gram voer écht zo weg.

 

Exacte voerhoeveelheden zijn in ’n artikel lastig te benoemen, omdat het van veel factoren afhankelijk is, maar ik durf in deze situatie gerust 2,5 kilo boilies per dag, per stek te voeren. Je zult zien dat het rendement dan al een stuk beter is dan wanneer je bijvoorbeeld 500 gram per stek voert.

 

martin-post-over-voertactiek-3

Een paar minuten is soms al genoeg…

 

Weerapps & dieptekaarten

Bij het bevissen van plassen ligt de Hit & Run tactiek vaak net even anders. Het trekgedrag is er veel lastiger in te schatten en wanneer je een groepje vissen hebt gevonden dan is het insluiten van zo’n groep een uiterst lastige kwestie. Een zeer gedetailleerde bodemkaart is voor mijn visserij op dit watertype een belangrijk instrument. Taludranden en kantzones, mits deze niet massaal worden bevist en bewandeld door andere karpervissers, zijn immers de plekken waar vissen in het gros van hun aasperiodes doorbrengen (lees het goed; ‘aasperiodes’, want ‘rustperiodes’ brengen ze vaak in het midden op het water door). Deze informatie in combinatie met een goede app waarop je de weersvooruitzichten kunt bekijken zijn mijn handvaten voor het kiezen van stekken.

 

martin-post-over-voertactiek-4

Door m’n drukke werkleventje lukt het me te weinig om goed te observeren. Maar zodra ik overdag een uurtje vrij heb, dan duurt het meestal niet zo lang voordat ik in de boom zit.

 

Wanneer je bijvoorbeeld ergens op de middelste zone van het water een groep vissen ontdekt en je weet welke weersomstandigheden er voor de komende 76 uur voorspeld zijn, dan kun je in combinatie met een gedetailleerde dieptekaart vrij goed bepalen wat het trekgedrag van de vissen is. Bij een veranderende koude noordenwind zijn de vissen op plassen vaak geneigd om zich via de diepe taludranden te laten wegzakken naar de diepere delen van een water. Enkele voerplekken op deze taludranden - die ik bij voorkeur dan opzet op verschillende dieptes -, laten na twee dagen voorvoeren vaak al snel zien of je de juiste keuze hebt gemaakt.

 

Bij tegenovergestelde weersomstandigheden zie je vaak een heel ander maar net zo voorspelbaar gedrag bij een karper. Zodra het warmer wordt trekken ze maar al te graag de ondieptes op. Op rustige wateren zijn dit de kantzones, op hard beviste wateren vaak de taludranden op plateau’s wat verder uit de kant. Mijn recept is in zo’n situatie wederom simpel. Even goed voorvoeren op enkele trekroutes en dan zijn enkele visuurtjes meestal genoeg! Wanneer je dit zo leest dan lijkt mijn visserij behoorlijk simpel en zo is het eigenlijk ook…

 

martin-post-over-voertactiek-5

martin-post-over-voertactiek-6

‘Veel’ versus ‘geweekt’ - Veel voeren werkt op keiharde circuitwateren vaak averechts. Toch kan het geen kwaad om eens een ‘washed out’ aasje op een flinke maar oude voerplek te leggen. Je aas een paar dagen weken in slootwater geeft soms verrassende resultaten. Een boilie mag daarbij zelfs wel een beetje zuur worden ook.

 

Veel voer, maar net anders

Toch zijn er situaties waarbij zelfs zo‘n ‘snelle voertactiek’ zoals Hit & Run maar moeilijk toepasbaar is. Een voorbeeld daarvan zijn de keiharde circuitwateren. Je kent ze wel. Zo’n water waaraan 365 dagen per jaar gevist wordt, waar vaak enkele monsterkarpers zwemmen en waar iedere stek gemiddeld vier-vijf dagen per week bezet is. Vergeet in zo’n geval de Hit & Run tactiek maar gerust. Er is namelijk een tactiek die op zo’n water nog wel eens voor verrassendere resultaten kan zorgen. 
Okay, het is een alles of niets tactiek dus de kans dat het niet werkt is ook best groot. Maar zelf heb ik er afgelopen jaren enkele malen erg goed mee huisgehouden! De uitvoering ervan is trouwens best simpel…

 

martin-post-over-voertactiek-7

Dit soort stoppers zijn een absolute ‘must have’ als je met zacht doorweekt bodemaas vist!

 

Tientallen kilo’s?

Op extreem hard beviste wateren zie je vaak een vast patroon bij vissers en dan vooral in het voorjaar. Let op, want dit zullen jullie allemaal herkennen. Zodra de eerste zonnestralen de wateren opwarmen zie je meerdere vissers hun emmertje voer leeg strooien. In april vaak nog mondjesmaat en met lage hoeveelheden. Maar zodra de meimaand is aangebroken gaan er weer flinke hoeveelheden boilies te water. Bij sommige vissers loopt dit op tot tientallen kilo’s per week. Op zich is hier niets mis mee, want eerlijk is eerlijk, het is een tactiek die voor een enorme berg vangsten kan zorgen. Het succes is vaak echter maar voor heel even, want zware voerplekken zijn voor karpers extreem goed herkenbaar. Zodra de eerste vissen er op gevangen worden, is het plezier vaak alweer bijna over. Best logisch, want er is voor een karper niets zo herkenbaar als een berg voer. Uiteindelijk is het natuurlijk zonde van je centen. Je voert immers niet om de karpers enkel en alleen maar te laten groeien. Dat doen ze trouwens prima! De praktijk leert dat de karpers er door de extreme hengeldruk geleerd hebben om de plekken wel te bezoeken, maar doormiddel van zeer verfijnd aangepast aasgedrag zo’n plek leeg te eten zónder dat ze gevangen worden! Dit fenomeen is lastig te begrijpen, maar karpers zijn ware Houdini’s en weten op meesterlijke wijze ons haakaas te vermijden. Dat terwijl ze honderden andere boilies binnen no-time naar weg peuzelen.

 

martin-post-over-voertactiek-8

Maak je geen zorgen, vreten doen ze wel. Vangen is echter een tweede!

 

In het najaar is dit fenomeen te toetsen aan het feit dat sommige topvissen bijna niet gevangen worden, maar wel bij een vangst een enorme gewichtstoename laten zien. Die toename in gewicht, soms wel drie tot vijf kilo, is enkel mogelijk wanneer ze de voerplekken zorgvuldig leegpluizen zonder dat ze gevangen worden.

 

martin-post-over-voertactiek-9

Vroeg opstaan loont!

 

‘Washed out baits’, de oplossing?

Maar zoals gezegd: toch ben je in zo’n situatie niet kansloos! ‘Washed out hookbaits’ zijn namelijk de oplossing! Hoe langer een voerplek onaangeroerd blijft hoe gemakkelijker karpers zich er namelijk laten vangen. Ik heb sterk de indruk dat karpers voerplekken die heel erg vers zijn zelfs vermijden en ze pas bezoeken als de meeste boilies hun smaak- en geurstoffen kwijt zijn.

 

 


 

Om de relevantie ervan te benadrukken mag je best weten dat ik lang hebt getwijfeld om deze tactiek op papier te zetten

 


 

 

Een slimme voertactiek waar ik afgelopen jaren behoorlijk veel vissen mee heb gevangen is het eenmalig zeer zwaar aanvoeren van zo’n plek, deze vervolgens enkele dagen met rust laten, en er dan met voor-geweekt aas op te vissen! In veel gevallen kreeg ik vaak al zeer snel een aanbeet. Wat een teken is dat de vis na enkele dagen zeer relaxed gedrag vertoont en totaal geen angst kent voor de ‘washed out hookbaits’. Niet ieder aas leent zich voor deze tactiek. Maar met een bij aanvang wat hardere boilie en een stevige boiliestopper  ben je goed op weg. Bovenstaande tactiek staat simpel beschreven maar de effectiviteit is echt uitzonderlijk. Om de relevantie ervan te benadrukken mag je best weten dat ik lang hebt getwijfeld om deze tactiek op papier te zetten. Maar het delen van dit soort tactiek geeft vast weer nieuwe inzichten waar we met z’n allen dan weer van kunnen profiteren en dat is het mij dubbel en dwars waard!

 

martin-post-over-voertactiek-10

Voeren is niet heilig. Deze schitterende brace vingen Kwinten en ik tijdens een gezamenlijk instant Brabants nachtje in het vroege voorjaar.

 

Let op wat je doet!

Ik hoop trouwens dat je deze tactiek niet leest als een vrijbrief om een water roekeloos vol te dumpen! Eenmalige voerhoeveelheden van 15 tot 20 kilo werken namelijk zeer goed, maar niet als je dit doet op delen van een water waar zich die week geen vis begeeft of wanneer je deze plekken afroomt met ‘verse’ boilies óf met opvallende snowmans. Als je dat graag wil dan is er namelijk wel een andere minder kostbare voertactiek te bedenken.

 

martin-post-over-voertactiek-11

Focus… Zelfs de ‘kleinste details’ verraden de aanwezigheid van karpers.

 

Passieve vis activeren

Bijvoeren tijdens het vissen is namelijk ook zo’n vergeten kindje. Wat zeg ik; voeren tijdens het vissen wordt in de karpervisserij zwaar onderschat en zeer weinig toegepast. En dat is best zonde want er is niets makkelijker dan tijdens een sessie je plekjes te voorzien van wat voer, of een ander plekje (bijvoorbeeld honderd meter verderop) te bevoeren. In de witvisserij wordt deze tactiek veel vaker ingezet. Je ziet witvissers tijdens wedstrijden immers vaak om het kwartier een cupje maden bijschieten boven het haakaas.

 

Het doel daarvan is om voedselnijd op te wekken en om vissen actiever te laten azen. Bijkomend voordeel is dat het mogelijk is om door neerdwarrelende voerdeeltjes de vissen die op half water liggen naar beneden te krijgen. De karpers volgen dan, uit nieuwsgierigheid óf door een voedselprikkel, het aas dat verticaal naar beneden dwarrelt. Vooral dat laatste is echt een enorm pluspunt. Door met een werppijp of een katapult ieder half uur enkele (kleine) boilies of boiliedeeltjes naar je stek te zwiepen of te schieten, krijg je de vissen vaak net wat makkelijker in beweging.

 

martin-post-over-voertactiek-12

Groot, gewichtig en sterk. Het voorjaar was me dat jaar goed gezind.

 

Onder het kantje

Heb je trouwens wel eens geprobeerd om tijdens een visdag of visnacht een mooie hot spot op een stuk van je stek vandaan te voorzien van wat handjes vol voer? Ik heb zo al veel bonusvissen gevangen, zonder er al teveel inspanningen voor hoeven te doen. Overhangende bomen of dikke rietkragen lenen zich perfect voor zo’n snelle voerplek. Een goede tactiek is om ieder uur even een handje vol halve boilies te voeren, om er dan bijvoorbeeld aan het einde van de visdag, even snel een single hookbait te presenteren. Je zult versteld staan hoe gemakkelijk je dan soms een aanbeet krijgt!

 

martin-post-over-voertactiek-13

Het voorjaar is m’n favoriete periode om mooie vissen te vangen.

 

Niet overdrijven!

Wanneer je dit artikel goed leest dan zie je dat het allemaal niet zo ingewikkeld is. En dat is de kern van mijn verhaal. Ik raak er steeds meer van overtuigd dat we met z’n allen nogal eens overdrijven en het zoeken in zaken die totaal niet meer relevant zijn. In mijn optiek is een succesvolle karpervisser iemand die feiten op een nuchtere wijze analyseert. Iemand die zich inzet voor zijn visserij en daarbij kritisch kijkt naar eigen handelen. Vergeet niet dat je een karper enkel kan vangen als deze in de sector zwemt waar jij vist. Mijn laatste tip is dat iedereen daar beter eens wat meer tijd in gaat investeren. Wedden om een biertje dat je veel meer karpers gaat vangen?

 

Wil je aflevering nummer 3 van deze reeks lezen? Koop dan ons magazine Dé Karperwereld 110 dat nu in boekhandel of kiosk ligt óf neem meteen even een abonnement door hier te klikken en krijg een topklasse Shimano zonnebril cadeau…


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.