Naar het einde… | Blog Jelmer & Gijs


01 oktober 2016 | Jelmer Jelier & Gijs Pronk

Jelmer Jelier & Gijs Pronk

Karpervissers

Het is aan het eind van de zomer als we besluiten ons te richten op nieuw water. Het was alweer een tijdje terug dat we een nachtje hadden gedaan. Het water is aangelegd voor watervogels en klein wild en is daarom ondiep met een zachte bodem en het bevat veel wier. Op een paar Polen en Duitsers na, is er nog niet veel gevist hier. We hadden het in de winter ontdekt en het bleef onze interesse genieten; we moesten en zouden hier succes gaan boeken! Van de winter had Gijs hier nog een nachtje gevist maar dit liep uit in een blank. Tijd voor revanche dus! 

 

Gijs blogt verder: Het was in deze tijd van het jaar niet echt makkelijk vissen. Door het vele wier voor de kant waren we genoodzaakt de hengels ‘sky’ te vissen. Normaal geen probleem, alleen konden we in deze situatie geen toploodje gebruiken om de lijn tegen de bodem te drukken.

 

Naar het einde… | Blog Jelmer & Gijs 1

 

“Mooi klote”, zeg ik tegen Jelmer, “kunnen we bij iedere vis het waadpak in om de vis voor het wier te gaan scheppen.” Jelmer antwoordt: “Na een mooie 20er ben je dat zo vergeten.” Door dat bodemwier had ik ook al snel besloten om te gaan vissen met chodrigs. Tijd voor ons eerste nachtje! Het was de hele week loeiwarm geweest en dit was plots omgeslagen in hevige regenbuien en temperaturen rond de 15 graden. Ideaal dus! Donderdagavond waren we al naar de stek gefietst om even te observeren en om de plekken waar de vissen zich bevonden wat aan te voeren. Eindelijk was het vrijdag! “Tijd om te rossen”, grapt Jelmer. Als we eenmaal op de stek aangekomen zijn, gaan de hengels er als de brandweer in! We zien hier en daar een visje draaien en dat geeft ons goede moed.

 


 

Na een uurtje is de regen gestopt, net als de runs

 


 

Nadat we de chodrigjes hebben gepositioneerd, is het tijd om ons zelf eens goed te voeren. ’s Avonds zitten we heerlijk buiten in het laatste daglicht en we vertellen elkaar sterke verhalen over het struinen van de afgelopen week. De avond is verrassend helder en voor we de stretcher kunnen opzoeken, vertrekt mijn linker stok. ‘Gaaannn!’ Eerste run op een nieuw water binnen twee uur, dit kan niet meer stuk! Tien minuten later schuift er een schubje van een pondje of tien mijn net in. Klein maar fijn zullen we maar zeggen. We hebben afgesproken run om run te vissen, zodat we allebei evenveel kans maken. De volgende run volgt al voor we mijn schubje terug kunnen zetten. Mijn visje dus snel terug gezet, want Jelmer staat alweer te drillen! Hij vangt ook een visje van hetzelfde formaat. En zo volgen er die nacht nog een aantal.

 

Naar het einde… | Blog Jelmer & Gijs 3

Jelmer met een langgerekte schub…

 

We worden ’s ochtends best tevreden wakker. “Nou”, zegt Jelmer, “vijf vissen, dat is zo verkeerd nog niet!” Hij komt bij mij in de tent zitten, want het regent pijpenstelen. “Pffff, kloteweer! Mwah, eitje bakken dan maar zeker?” Na een uurtje is de regen gestopt, net als de runs. “We moeten mijn rechter verplaatsen”, zeg ik tegen Jelmer. We leggen de hengel in een klein smal slootje achter de plas. Een uur later staan we op de brug met een mok soep in de hand als Jelmer zijn beetverklikker het uitschreeuwt! Eenmaal aangekomen bij de hengel zien we dat niet één maar twee hengels op stoom zijn! “Dit voelt als een betere”, zeg ik tegen Jelmer. Ik mag als eerste een mooi geblokte schub netten. “Kijk, daar doen we het voor”, zeg ik tegen Jelmer, die nog steeds aan het drillen is. Vijf minuten later laat Jelmer een langgerekte schub de binnenkant van het net zien. Snel hebben we de vissen onthaakt en in de sling weggehangen, zodat we eerst de camera kunnen pakken. Voordat we aan foto’s toekomen spuit de hengel in de sloot er vandoor. Het moet niet gekker worden hier! Dit is een klein schubje dat netjes onthaakt wordt en zijn weg weer snel mag vervolgen. Er liggen immers twee mooie schubs te wachten tot ze op de foto mogen. Na een paar snelle foto’s zetten we de vissen snel terug. “Het is welletjes geweest Jelier, we gaan naar huis.”

 

Naar het einde… | Blog Jelmer & Gijs 4

Gijs met een mooie geblokte schub!

 

We besluiten de week erna het water goed te gaan observeren en met de waadpakken harde en schone plekken op te zoeken. De bodem van dit water is erg zacht maar we hebben een paar harde, schone platen weten te vinden. Deze plekken hebben we de hele week met grote hoeveelheden aangevoerd en daarbij veel gekeken naar waar de vissen zich eigenlijk bevinden.

 


 

De vissen sprongen als dwazen en de bellen waren niet te tellen…

 


 

En eindelijk…, eindelijk was het weer vrijdag. We konden weer gaan vissen! De auto werd tot het dak volgeladen en er werd direct langs de supermarkt gecrost voor een snelle snack! Toen we op de stek aankwamen, kreeg ik al een warm gevoel. De vissen sprongen als dwazen en de bellen waren niet te tellen. “Dit escaleert”, zei ik tegen Jelmer met een knipoog.

 

Naar het einde… | Blog Jelmer & Gijs 5

Nog zo’n grandioze vis voor Jelmer…

 

We besloten nu met een safety systeem en een kort onderlijntje te vissen. Op een harde plek die we hadden schoongemaakt met een hark dropte ik het rigje met de voerboot. We waren Jelmers tweede hengel nog aan het uitvaren toen de eerste hengel van mij al afliep. “Dit wordt een nachtje zonder slaap”, roep ik naar Jelmer.

Deze nacht kon én mocht alles. Dubbel runs, tripple runs, niks was te gek! Om drie uur zei Jelmer tegen mij: “Gijs, dit stopt niet meer vannacht, ik ben compleet versleten... Laten we het voor gezien houden en morgen rond acht uur de hengels weer uitvaren.” Ik voerde de stekken nogmaals flink aan en voer de hengels nog een allerlaatste keer uit. ‘Ik ben echt verslaafd’, denk ik bij mezelf, want we hebben die avond al drie vissen van boven de 20 pond mogen landen!

 

Naar het einde… | Blog Jelmer & Gijs 6

Deze nacht kon én mocht alles. Dubbel runs, tripple runs, niks was te gek!

 

Toen we de volgende ochtend de hengels terug op de stekken legden, duurde het dan ook niet lang voor er weer een flinke fluiter klonk. Dit keer was het Jelmers beurt en hij liet een dikke schub de binnenkant van het net zien. “Hoppa”, riep hij, “wij gaan keihard!” Deze nacht mochten we maar liefst negen vissen landen waaronder vier vissen van boven de twintig pond. Het voeren werd beloond en hoe!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.