Alijn Danau: Pluimgewicht accu’s


13 november 2016 | Alijn Danau

Een van dé noviteiten van de laatste jaren zijn wat mij betreft de lichtgewicht accu's van het intussen veelgeprezen Rebelcell.

Alijn doet waar hij goed in is en tegenwoordig zonder onnodig veel gesjouw.

 

Als je zoals ik graag en vaak met de boot vist dan kan je niet om een accu heen. Jarenlang heb ik me murw getild aan die loodzware monsters. 30 kilo en meer was zowat standaard, ik heb zelfs nog een tijd rond gezeuld met vrachtwagenaccu's die 45 kilo zwaar waren. Allemaal goed en wel als je met de auto tot vlakbij de stek kan, maar een ander paar mouwen wanneer je honderden of meer meters moet sjouwen met je spullen. Een transportkar leent er zich alles behalve om zo een zware accu makkelijk te verplaatsen/vervoeren. Het onding schuift immers heen en weer als een op hol geslagen schip tijdens een najaarsstorm, kortom het is een heel gedoe. En al helemaal voor mensen met een zwakke rug. En als je een keertje voor maanden bent uitgeteld geweest met een hernia, dan kijk je voortaan wel uit als je gaat tillen, dat geef ik je op een briefje! Drie-en-een-halve maand stond ik aan de kant. Ik kon wel lopen en liggen, maar zitten was geen optie. Door een geknelde zenuw hield ik dat niet langer dan een paar minuten vol. Vissen was dus ook uit den boze want probeer maar eens naar het water te rijden als je de ganse rit helse pijnen moet uitstaan. Soit, sindsdien is het gedaan met het tillen en sjouwen van zwaargewichten, temeer omdat je die krengen vaak in een onnatuurlijke houding en vanaf een instabiele ondergrond in en uit de boot moet plaatsen. Dan voelt zo'n vederlicht ding als de Angling li-ion accu toch als een verademing. Slechts vijf kilo weegt die! De enige zwaargewichten die ik nog in mijn handen wens te houden zijn karpers, maar daar bestaat gelukkig een goede techniek voor om de rugbelasting minimaal te houden. En die hoef je ook geen honderden meters te versjouwen.

 

Alijn Danau: Pluimgewicht accu’s2

Erg handig zo’n accutas!

 

De meest recente versie van de Angling li-on accu bezit nu ook standaard een geïntegreerde digitale laadstatus. Je kan dus permanent zien hoe vol of leeg je accu is tijdens het varen door gewoon even de ingebouwde schakelaar aan te knippen. Eveneens aanwezig: een dubbele USB-poort voor het opladen van mobiele telefoon en computer. Deze 12V50 accu vervangt in de praktijk een loodaccu tot 12V105Ah. Prima voor elektromotoren tot 55 lb en voor de aansluiting van een dieptemeter.
Bij een doorsnee gebruik kan je vier tot acht uur varen met een 30 lb motor. 3,2 tot 6,4 uur met een 45 lb motor en 2 uur met een 55 lb motor. Nu, ik vis zelf gemiddeld twee nachten per week en tijdens deze sessies heb de accu in de 14 maanden dat ik hem gebruik nog nooit leeg gevaren. Bij een weeksessie in Frankrijk doe ik er gemiddeld drie tot vier dagen mee. Alles hangt uiteraard af van de afstanden waarop je vist en de actie die je krijgt. Het grote voordeel is ook dat een compleet lege accu al na zes uur weer volledig is opgeladen. De lader is bovendien wat je noemt idiot-proof: een ingebouwde misbruikbescherming tegen te diep ontladen, overvoltage, te hoge temperatuur etc… Bovendien houdt het compleet leegvaren van je accu geen gevaar in. En dat is wel wat anders met een loodaccu. Die boeten flink aan vermogen in wanneer je ze leeg trekt en verliezen sowieso vermogen naarmate ze ouder worden. Niet zo bij deze Angling li-ion accu! Je kan deze tot circa 1500 x herladen!

 

Alijn Danau: Pluimgewicht accu’s3

Honderd procent betrouwbaar en het aansluiten is een fluitje van een cent.

 

Wel oppassen bij hevige regenbuien dat de accu niet onder water komt te staan in de boot want dan is hij naar de vaantjes. Er kan namelijk water indringen net onder het handvat. Ik heb dit opgelost door er een fijn siliconenlaagje in te spuiten maar je kan de accu ook in een verhoogde accubak plaatsen zodat hij hoger komt te staan. En uiteraard het water uit de boot scheppen wanneer die vol zou regenen. Het is sowieso een goed idee om je ook de handige accutas aan te schaffen. De accu past er nauwsluitend in en heeft zo extra bescherming en is super makkelijk te transporteren. Er is trouwens ook nog eens twee jaar garantie.

 

Extra’s:

  • Handig camou tasje om de accu in op te bergen.
  • Quick Connect EM/FF: een klik kabelset voor veilige en makkelijke aansluiting elektromotor + dieptemeter.

 

Technische specificaties 12V50 Angling:

  • Chemie: Lithium ion
  • Voltage: 14.4V
  • Capaciteit (C1-C20): 50Ah
  • EqPb (vergelijkbare lood-accu): tot 12V105Ah
  • Nominale energie: 648 Wh
  • Maximale continue ontlading: 60 A
  • Piek ontlading (10 sec): 75 A
  • Levensduur (#ladingen) (@80%DoD): ~1500
  • Levensduur (#ladingen) (@100%DoD): ~1000
  • Maatvoering: 195x130x155mm
  • Gewicht: ~ 5,0 KG
  • Energiedichtheid: ~ 104 Wh/KG
  • Elektronica & BMS
  • Bandbreedte voltage: 12.0V ~ 16.8V
  • Laad temperatuur: 0 ~ 45 °C
  • Ontlaad temperatuur:-20 ~ 60 °C
  • Bewaar temperatuur: 0 ~ 45 °C
  • Maximale laad stroom: 20A
  • Laadstatus indicator: Ja, digitaal
  • USB uitgang: ja, 2x
  • Geïntegreerd cel balanceren: ja
  • Temperatuur beveiliging: ja
  • Maximale ontlaadstroom beveiliging: ja
  • Overspanning beveiliging: ja
  • Onderspanning beveiliging: ja

 

Bescherming & certificering:

  • Beveiligingsklasse (IEC 529): IP54
  • CE-certificaat: ja
  • Garantie: 2 jaar

 

Alijn Danau: Pluimgewicht accu’s4

Een dun bevolkte streek met prachtige vismogelijkheden.

 

Recent sessieverslag

Door toedoen van mijn vrouw belanden we in de voorlaatste week van augustus in de Auvergne. Een dunbevolkte streek in La Douce France waarover ik al sinds mijn jeugd aanlokkelijke verhalen hoor, maar waar ik tot dusver nooit eerder geweest ben. In die nevelen van mijn jeugd leek het me een soort aards paradijs waar het heerlijk vertoeven was. Toegegeven, een en ander had van doen met een niet onaardig ogende deerne waarop ik mijn oog had laten vallen en van wie ik wist dat haar ouders er een buitenverblijf hadden. Ik hoopte vurig dat ze me op een zomerdag meevroeg naar daar. Nu, ze heeft me uiteindelijk wel meegevoerd naar andere bovenaardse plekken maar de Auvergne was daar helaas niet bij. Dat ik er meer dan dertig jaar later alsnog beland is een fijne speling van het lot.

 

Ik had eerder al mijn oor te luister gelegd bij m’n copain Frank 'Blank' Vercruysse, notoir Frankrijkkenner en ex-inwoner van het Wijn- en Stokbroodland. Volgens hem betrof het een streek met vooral veel rotsen, weinig groen en was het in wezen een oeroud vulkanisch gebied. Misschien had hij zijn medicijnen niet geslikt of had hij er net teveel van genomen, wie zal het zeggen, maar de plek waar we uiteindelijk terechtkomen beantwoordt van geen kanten aan zijn beschrijving. Het is er gewoon prachtig groen, bosrijk en verlaten. Precies zoals ik het graag heb.

 

Soit, mijn vrouw had het idee geopperd om dit jaar eens een huis te huren bij een (vis)water. En wie ben ik om haar ideeën naar de prullenmand te verwijzen? Neen, je moet je vrouw te allen tijde steunen en al helemaal als ze er een dergelijke ronduit schitterend gedachtengoed op nahoudt. Ik moet toegeven dat ik al minder leuke vooruitzichten heb gehad wat gezinsvakanties betreft dus stemde ik goedkeurend in met haar plan en karden we op zaterdag 20 augustus in alle vroegte richting Fransozenland.

 

Het leek me de ideale gelegenheid om de vernieuwde Angling li-on accu eens uit te testen en te zien hoe lang ik daarmee aan de slag kon alvorens deze leeg was. De gebruikte motor was een 54 lbs-model.

 

Zoals gebruikelijk duurt de rit altijd anderhalf uur langer dan de GPS je voorrekent, maar bon rond de klok van 15.00 uur (een uur later dan voorzien) arriveren we ten slotte op onze bestemming. Hondsmoe van de rit wil ik eigenlijk de eerste dag vooral rusten. Die vermoeidheid verdwijnt echter als sneeuw voor de zon van zodra ik oog in oog met het water sta. Onze stek (en elke andere stek) heeft een prachtig afgewerkt ponton met een stijlvolle cabane. Het lijkt alsof mijn batterijen zonet een oplaadbeurt hebben gehad want ineens bekruipt de zin me om al meteen te gaan vissen. Zo gezegd, zo gedaan. De boot wordt vol lucht geblazen en de Angling li-on accu krijgt een plekje in de boot en wordt aangesloten op de motor en de dieptemeter. Ik knip de schakelaar even aan en zie dat de accu 99% aangeeft. Vermogen zat om de week door te komen denk ik. Ik hoef geen mega-afstanden te vissen dus dat zit wel snor. Er volgt meteen een verkenningstocht. Ondiep water in de kant maar na een meter of 50 begint het toch af te lopen. Ik heb dieptes tot circa vier meter op de stek. ‘Moet lukken’, hoor ik mezelf denken. En lukken doet het zeker want nog voor ik de vierde hengel kan wegbrengen loopt de derde al af! Een 13,6 kg wegende en hard knokkende spiegel was al na vijf minuten met het aas aan de haal gegaan.

 

 


 

Na ruim twintig minuten glijdt een langgerekte 19,8 kg wegende spiegel in het net. Niet verkeerd!

 


 

 

Tegen mijn verwachtingen in blijft het gedurende de nacht rustig en volgt vis nummer twee pas nadat de zon al een tijdje is opgekomen. Maar het gaat in stijgende lijn want dit keer is het een 15,6 kg wegende schub. Mijn vrouw en kleine Mauro liggen nog tegen mekaar op te knorren in de gite dus ga ik hen wakker maken om de vis te fotograferen. Tot mijn verbazing maakt ze niet zo heel veel bezwaar om nu al haar bed te verlaten (ze houdt immers van uitslapen) en even later zwemt de vis alweer zijn vrijheid tegemoet. Twee uur later gaat dezelfde hengel opnieuw af! Ik spring in de boot en draai de motor helemaal open om zo snel mogelijk bij de vis te zijn. Er volgt alweer een hele sterke vis en een lange dril. Na ruim twintig minuten glijdt een langgerekte 19,8 kg wegende spiegel in het net. Niet verkeerd! Weer eens dik twee uur later volgt er zelfs een nog grotere vis die in tegenstelling tot de vorige een stuk minder vecht. Maar rouwig ben ik daar niet om, want het is immers een bak! Ik herken hem vrijwel meteen van zodra hij in het net zit als de topvis van het water. De accu maakt overuren!


De vis in kwestie zit op zomergewicht en weegt met zijn 23,2 kg een viertal kilo minder dan bij z'n topgewicht van dit voorjaar, maar daar wil ik hoegenaamd niet om malen. Het is gewoonweg een prachtig beest en het blijft dus crescendo gaan. 's Avonds vang ik nog een kleinere spiegel (8,4 kg) zodat ik de eerste 24 uur al kan afsluiten met vijf vissen. Het had de ganse dag flink gewaaid en de westenwind stond mooi op de oever die ik kon bevissen, ideale omstandigheden dus. De accu heeft flink dienst geleverd, ik heb tot vijf keer toe de hengel opnieuw weggebracht en ben evenveel keren achter een vis aangegaan en toch heb ik nog steeds 82% vermogen!

 

Heet!

De volgende dag was er helaas geen zuchtje wind meer te bespeuren en werd het bloedheet. Tot 30°C. De vis reageerde navenant. Ze vraten niet en ik bleef op mijn honger zitten. Ik vaar wel weer alle vier de hengels uit. Een ritueel dat ik bij een aanbeet of niet, sowieso elke avond herhaal.

 

Alijn Danau: Pluimgewicht accu’s5

De topvis van het water voor Alijn.

 

Pas op dag vier krijg ik opnieuw een vis gevangen. Op dezelfde hengel en plek waar ook de vorige vier vandaan kwamen. Wel weer een goeie, een hoog gebouwde 20,2 kg spiegel ontsteekt weer het vuur in me dat was uitgedoofd na de hete en visloze dag van gisteren. Het is nog steeds heet, maar vandaag staat er gelukkig weer een tikkeltje wind, al blaast hij jammerlijk genoeg compleet de andere richting uit. Kleine Mauro heeft de tijd van zijn leven, vangt kikkers en vlinders, holt achter sprinkhanen aan en vist kreeften op die hier in grote getale blijken voor te komen. Je ziet ze 's avonds de kant op komen. Helaas hebben ook de katvissen intussen mijn voerstekken ontdekt en dien ik op twee hengels over te schakelen op tijgers. Die bieden gelukkig soelaas. Een klik op de schakelaar en een blik op het scherm leren me dat ik nog steeds 62% vermogen heb!

 

Intussen heb ik mijn buren beter leren kennen. Het blijken zelfs landgenoten te zijn. Een Brugse tweeling luisterend naar de namen Steven en Hannes die bovendien uiterst sympathiek zijn en me een biertje komen aanbieden. Bij het browsen door mijn vangstfoto's herkent Steven de vis als de topvis die uitgerekend hij op topgewicht ving afgelopen mei. Wat een aardig toeval.

 

Dag vijf breekt aan en schenkt me ook meteen in al zijn vroegte een langgerekte schub die krap de dertigpondsgrens doorgaat. Het geeft me de gelegenheid om in alle rust het wateroppervlak af te spieden. Tussen de dansende nevelslierten zie ik tot drie maal toe een dompelende karper. Telkens net op of voorbij de grens van m'n stek. Ze weten verduiveld goed waar de safe zone is!

 

Alijn Danau: Pluimgewicht accu’s6

Nog 84% capaciteit!

 

Het is heet vandaag, de plaatselijke weerman stelt 33°C in het vooruitzicht. Niet echt mijn ding, maar we staan er voor en we moeten er door. Ondanks de verzengende hitte gaat er net op de middag een karper met een tijgernoot vandoor. Net die tijgernoot die aan de haak van hengel drie is vastgeknoopt. Hij knokt een aardig potje weg, zoals de meeste vissen hier, en glijdt pas na een kwartier over de netkoord. Een hoog gebouwde spiegel van 15,5 kg. Met een flinke scheut water op zijn lijf is hij meteen klaar voor digitaal. De rest van de dag is het puffen, zweten en hijgen. Na het obligate uitvaren net voor het donker check ik de score: de accu staat op 53%.

 

De volgende dag is het code rood. Er staat 37°C op het menu. Was het gisteren al Danteiaans, vandaag is het dat zo mogelijk nog meer. Je wordt onwel van de hitte. De vis geeft verstek en ik kan hem geen ongelijk geven. Trouwens, ik heb geen enkele zin of behoefte om er in deze vermaledijde temperaturen één te vangen. Ik ben bang dat hij gebakken is tegen de tijd dat hij op de foto staat. Ik breng zo veel mogelijk tijd door in de heerlijke koelte van de gîte met de receiver op de vensterbank. Om de paar uur duik ik voor wat afkoeling onder een koude douche, dat helpt. Net voor de zon ondergaat krijg ik zowaar een fluiter op mijn linkse buitenhengel. De eerste vis van die kant. Ik sjor snel kleine Mauro zijn reddingsvest aan en neem hem mee in de boot. Hij is helemaal opgewonden van wat er zich afspeelt en kan niet wachten om de vis te scheppen. Na een felle dril vangen we vis nummer negen, een lange mannelijke half rijen van 9,3 kg en kan deze nog net voor het ondergaan van de zon op de gevoelige plaat. Accu-score na het wegbrengen van de hengels: 41%. Ik heb ook wat rondgetoerd met kleine Mauro in de boot trouwens, wat bootje-varen. Kleine mannen vinden dat leuk!

 

Vrijdag en meteen ook onze laatste volle dag van ons verblijf. Er staat hetzelfde weer van gisteren op het programma. Weinig aanlokkelijk vooruitzicht dus. Echter de dag begint prima want net bij het eerste ochtendgloren krijg ik een fluiter op m'n kantstok. Ik had gisterenochtend een vis zien head-and-shoulderen op nog geen tien meter uit de kant dus leek het me gisterenavond geen fout idee om daar eens een hengel te positioneren. Ondanks de ondiepte (1,4 m) en warme watertemperaturen. En het is opnieuw een goede vis, een 15,1 kg spiegel. Dat wordt meteen ook de laatste van de reeks. De rest van de dag is het opnieuw puffen en zweten maar de sessie is al bij al prima uitgedraaid. Ook Hannes en Steven vingen een mooie reeks vissen met een krappe veertiger er bij.

 

Bij het inpakken check ik de accu een laatste keer: ik heb nog steeds 29% over. Ik heb dus een ganse week gevist. De vier hengels in totaal 38 x weggebracht (afstanden van doorgaans circa 100 meter - soms eens korter, soms eens verder weg) en nog wat verkenningstochtjes uitgevoerd. Dat geeft je zo een idee wat je kan/mag verwachten van deze accu’s!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.