Online karperverhaal: In het wak… Deel 1


14 januari 2017 | Christian Hummelink

Vorig jaar kon je op deze site reeds kennismaken met karpervisser en hengelsportauteur Christian Hummelink. Als je verder kijkt op deze site kom je o.a. het door veel bezoeker gesprezen serie Pennenstreken van zijn hand tegen. Vandaag deel 1 van een ander fraai stuk door Hummelink: In het wak… Morgen komt het vervolg online!

Een zoektocht naar karpers? Een zoektocht naar drijfveren?

 

Verwachtingsvol kijk ik naar de sluisdeur, die op een kier staat. Ruimschoots voldoende om zelfs de dikste karper toegang te verschaffen, toegang vanuit het ijskoude kanaal naar de comfortabele diepte van de sluisbak…

 

Mijn lijn schittert in de laagstaande januarizon, een lichtend pad naar het snoepgoed daar beneden. Het kan nu ieder moment gebeuren, al mag het van mij best nog even duren voor een scharrelende ijsklomp dit winterse stilleven verstoort. Daar! Even die siddering door de top, de lijn strekt zich, mijn handen zweven al richting de kurken greep…

 

“Piiiieeep!” Ik zit rechtop in bed, verdwaasd kijk ik om me heen.  De karper die zojuist nog in mijn dromen rondzwom, is verder weg dan ooit. Wist ik maar waar ze uithing. Meermaals heb ik gegokt, even zo vaak verloren. Een aloud poker-adagium schiet door mijn hoofd: “If you can’t spot the fish in your first half hour at the table, it’s probably you”. Ik zoek al meer dan een jaar naar vis. Voor het afzwakkende ‘probably’, de ontsnappingsroute die nog enige ruimte voor het redden van de eer over laat, is de houdbaarheidsdatum ruimschoots verstreken. Duidelijker dan dit wordt het niet; ík ben degene die aan het lijntje wordt gehouden. Niks waarschijnlijk, ik bén het. In plaats van een relaas over ijsvissen teken ik fragmenten op van een zoektocht die nog lang niet ten einde is. Een zoektocht naar karpers? Een zoektocht naar drijfveren? De tijd zal het leren; als ik wist waarnaar ik zocht had ik het waarschijnlijk al lang en breed gevonden…

 

Zomer, een jaar eerder

Bodei zwaait uitbundig met een grote bos bloemen. Zelf steek ik een sleutelbos, voorzien van een grote kurken sleutelhanger, triomfantelijk de lucht in. Zojuist zijn bij de notaris de handtekeningen gezet: samen zijn we officieel eigenaar geworden van een drijvend droomhuis in hartje Zwolle. Onze familie, reeds begonnen aan een bescheiden klusmarathon, onthaalt ons met warme felicitaties en bruisende champagne. Ons eerste eigen huis markeert het begin van een nieuw tijdperk en we staan beiden te trappelen om ons met volle overgave in dit nieuwe avontuur te storten.

 

online karper verhaal in het wak deel een 2
Drijvend droomhuis in hartje Zwolle.

 

Na alle verhuisperikelen maak ik de financiële balans op en kom tot een prettige conclusie. Sparen doet garen, dus wordt het tijd om mijn afgepeigerde X2 penhengel hartelijk te bedanken voor twaalf jaar trouwe dienst vol onvergetelijke karperavonturen. Bij Dick Willemsen laat ik geheel naar eigen wens en smaak een oogverblindend mooie veertienvoeter bouwen. Een strakke stok die wel buigt, maar niet zwabbert; een krachtpatser met veel body in het onderste deel. Een traktatie waarvan ik hopelijk de rest van mijn leven kan blijven genieten.

 

Vuurdoop

Waar het in mijn vorige woonplaats Apeldoorn flink zoeken was naar blauwe vlekken of strepen op de kaart, is Zwolle een echte waterstad. Het duurt dan ook niet lang voor ik tijdens een fietstochtje met Bodei tegen mijn eerste ‘projectje’ aanloop in de vorm van een op het oog vrij oninteressante verbindingssloot. In het voorbijgaan spot ik echter een bellenplakkaat en een brede grijze rug; genoeg om mijn interesse te wekken! ’s Avonds keer ik terug, bewapend met een polaroidbril en een emmertje rode maïs. Het water is kraakhelder en blijkt redelijk snel te stromen. Het midden van het slootje is begroeid met een dikke wiergordel, geflankeerd door mooie stroken geelwit zand. Al snel spot ik een indrukwekkende school brasems. Geen probleem, ik heb genoeg voer bij me en door op zicht te vissen is het een makkie om de brasems te ontwijken. Even verderop kruist een flinke graskarper, een imposant beest zo in het heldere water. Rustig loop ik verder en aan het eind van het slootje staat de teller op een stuk of vijftien van deze Chinese maaimachines. Van karper geen spoor. Toch besluit ik de zandplaatjes van een smakelijk maïstapijt te voorzien. Morgenochtend moet het lukken om mijn nieuwe penhengel zijn vuurdoop te laten beleven!

 

 



Met een diepe zucht adem ik de spanning uit mijn lijf, ik dril!

 


 


Vanachter de rietkraag aanschouw ik het schouwspel voor mijn voeten. Met chirurgische precisie wordt de maïs van het zandplaatje gesnoept, korrel na korrel verdwijnt tussen de harde, puntige lippen. Hoewel ik al vaak genoeg graskarper heb gevangen, kon ik het aasgedrag nog nooit zo goed bestuderen als nu. Met ingehouden adem verbaas ik me over de voorzichtigheid van deze grasbakken. Stofzuigeren is er niet bij, elk korreltje wordt minutieus naar binnen gezogen. Om die reden rijg ik slechts één bordeauxrood korreltje  op mijn hair. Wanneer het even wat rustiger is, leg ik voorzichtig in. Wat een luxe; ik kan zelfs zien welk korreltje ‘van mij’ is. De donkere schimmen glijden alweer langs de rietkraag de zandplaat op. Ik zet me schrap als mijn haakaas wordt opgezogen, de pen siddert. Na het aanslaan explodeert de ondiepe sloot, boeggolven schieten alle kanten op. Eén ervan wordt achtervolgd door een snaarstrak gespannen lijn en nagewezen door een soepel buigende, mosgroene blank. Met een diepe zucht adem ik de spanning uit mijn lijf, ik dril!

 

online karper verhaal in het wak deel een 3

online karper verhaal in het wak deel een 4

Korreltje voor korreltje en dan de vuurdop voor de nieuwe hengel.

 

Najaarsoffensief

Een tweetal maanden later hebben mijn penvisavonturen nog weinig vervolg gekregen. Tijdgebrek is zoals zo vaak de boosdoener. Alhoewel: het moge duidelijk zijn dat Zwolle niet alleen met een hengel verkend dient te worden en dus krijgen ook vele sociale activiteiten de voorkeur boven het vissen. Wel ben ik al enige tijd vanaf mijn woonboot aan het voeren. Het Almelose kanaal waarop mijn boot drijft, staat via de stadsgrachten in verbinding met het Zwarte Water. Aan de andere kant zorgt een wirwar aan kanalen en weteringen voor de waterafvoer uit de Sallandse polders. Een flinke slok water dus, waarvan ik vrijwel niets weet. Toch waag ik me aan een voorspelling over het trekgedrag van de karpers. Ik verwacht dat de vissen de zomer in de ondiepe poldersloten doorbrengen en overwinteren in de diepere pleisterplaatsen in de stadsgrachten. Ergens in het najaar komen ze dus vast langs mijn boot zwemmen en dus is het zaak om ze dan warm te onthalen!

 

online karper verhaal in het wak deel een 5
Een flinke slok water.

 

Na vier nachten ontbreekt van karper vooralsnog ieder spoor. Ik word horendol van de vele brasems die mijn voerplek teisteren, niet in het minst door de slapeloze nachten. Variëren met de plaatsing van mijn rigs heeft niets opgeleverd, overal weten de vloermatten mijn haakaas te vinden. Er moet iets veranderen. Ik besluit om over te schakelen naar een boilie met veel peper. Ook het formaat wordt opgeschroefd in een poging het slijmerige gespuis te ontwijken. Na wederom een week voeren, november is inmiddels aangebroken, neem ik de proef op de som. Tegen elven is de eerste slag gewonnen. De hengels liggen nu ruim vier uur roerloos op de rodpod en met een tevreden gevoel duik ik de slaapzak in. Óf karper, óf een goede nachtrust, de overgebleven smaken stellen me beide gerust. 

 

online karper verhaal in het wak deel een 6
Na wederom een week voeren neem ik de proef op de som.

 

Diep in de nacht word ik gewekt door enkele piepen. Ik duik de kille nacht in en grabbel de linkerhengel uit de rodpod. Tot mijn verbazing stuit ik op een logge weerstand, veel gebeurt er evenwel niet. De vis komt direct omhoog en slaat wat wilde kolken in het midden van de vaargeul. Vervolgens kan ik het hele zaakje vlotjes mijn uitgestoken net in loodsen.  Niet wetend wat te denken klik ik mijn hoofdlampje aan. Direct begint de adrenaline door mijn lijf te gieren. Een brasemaanbeet, een graskarperdril, maar er ligt toch echt een mooie schub in het net! De rest van de nacht doe ik geen oog meer dicht, en fantaseer ik over wat nog komen gaat. Want dit is slechts het begin, toch?

 

online karper verhaal in het wak deel een 7
Daarvoor was te welkom, te mooi bovendien.

 

Change of plans

De eerste drie maanden van het nieuwe jaar zijn, op twee korte Franse trips na, verlopen zonder mijn karperuitrusting een blik waardig te gunnen. Nu de dagen weer merkbaar beginnen te lengen en het lentezonnetje voelbaar aan kracht wint, begint er voorzichtig weer wat te kriebelen. Met gemengde gevoelens kijk ik terug op mijn ronduit schrale najaar. De schub, die toch zeker een opmaat zou zijn naar meer, bleek uiteindelijk de enige vangst vanaf mijn woonboot. Kort nadien werden mijn voerinspanningen voor ruim een week onderbroken door een vakantie naar Zuid-Korea. Bij terugkomst pikte ik de discipline van het spaarzaam voeren weer vol enthousiasme op, in de hoop nog enkele vissen te onderscheppen in hun trek naar de winterholen. Het mocht niet zo zijn. Mijn theorie over de zwemroute van vriend karper werd genadeloos gelogenstraft door de praktijk. In december gooide ik, na wederom drie visloze nachten, gedesillusioneerd de handdoek... Eén vis, één schamele… nee! Uit principe weiger ik de eenzame kanaalschub nog langer te associëren met de verder vruchteloze campagne. Daarvoor was ze te welkom, te mooi bovendien. Wel voel ik dringend de behoefte om mijn karperzinnen elders te verzetten.

 

Meer geweldige artikelen lezen, aan één stuk, met prachtige fotografie en dat op glossy papier? Dat kan zeker: klik hier!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.