La barrage


08 juli 2017 | Koen Verweij


Op het terras van een camping in Zuid-Frankrijk geniet ik van een ijskoud biertje. We zijn vandaag aangekomen, de tent is opgezet en de kinderen zwemmen in de rivier. Na de lange rit wil ik even bijkomen, maar veel tijd gun ik mezelf niet. Vanavond ga ik voorvoeren en morgenvroeg zit ik aan het water te vissen…

 

Ik ben heerlijk aan het voorgenieten, totdat ik een gesprek opvang tussen de zoon van de campingeigenaar en een vertrekkende campinggast. Blijkbaar allebei vissers. Wat ik hoor is slecht nieuws! Mijn Frans is niet zo goed, maar goed genoeg om te begrijpen dat het gesprek over de rivier ging en de teleurstellende karpervangsten. Dezelfde rivier waar ik vorig jaar heb lopen ploeteren. Het kostte mij toen behoorlijk wat speurwerk om de karpers te vinden. Eenmaal gevonden kreeg ik ze wel vrij eenvoudig aan het azen. Meerdere karpers wist ik te haken, het landen van deze krachtpatsers was echter een heel ander verhaal! Zeker bij een obstakelstek waar ik de vissen moest blokken liet mijn materiaal me in de steek. 

 

la barrage 02


Deze keer had ik me beter voorbereid en mede dankzij de tips van Boudewijn Margadant en Jens Dobbinga had ik materiaal meegenomen dat opgewassen zou moeten zijn tegen deze krachtige rivierkarpers. Ook bij de obstakels maakte ik nu een kans, maar nadat ik het gesprek beluisterd had zag ik deze kans in rook opgaan! Er zouden vrijwel geen karpers meer zwemmen in de rivier bij de camping…  Ik kon het niet geloven…

 

Vroeg op

De mensen op de camping hoefden niet te weten dat deze vakantie voor mij meer was dan alleen een gezinsvakantie. De gekozen kampeerplek lag mooi aan de rand van het campingterrein bij de rivier en lekker beschut. Niemand kreeg iets mee van mijn bezigheden en zo kon ik helemaal mijn eigen gang gaan. Dit wilde ik graag zo houden. Daarom nam ik het besluit geen gesprek met de zoon van de campingeigenaar aan te gaan over de rivier. Ik stelde mijn plannen bij. Niet meteen voorvoeren en vissen, eerst zelf ontdekken of er inderdaad iets aan de hand was met het karperbestand. De tweede vakantiedag stond ik in alle vroegte op. Op het gesnurk van een paar kampeerders na, was het stil. Ik trok mijn waterschoenen aan, want de stekken waar ik vorig jaar de karpers gevonden had waren alleen door het water bereikbaar, nam een paar flinke slokken water en een stokbroodje mee in de hand. Daar ging ik, vrolijk op pad! Toen nog niet wetende dat het slechte nieuws door mijn eigen observaties bevestigd zou worden.

 

la barrage 03


Nog voordat ik de eerste stap in de rivier zet zie ik een lichtblauwe flits, vanaf een over het water hangende tak, wegschieten. De ijsvogeltjes zitten er nog! Struinend speur ik het water af. Terwijl ik dit doe klimt de zon langzaam omhoog over de bergen en beschijnt een steeds groter deel van de rivier. Ik zet mijn polaroidbril op zodat ik beter het water in kan kijken. Kopvoorntjes en elritsen zie ik volop. Af en toe zie ik ook een barbeel flanken. Blijkbaar is de waterkwaliteit niet de oorzaak van de afwezigheid van de karpers! Uiteindelijk bereik ik de obstakelstek waar ik vorig jaar karpers wist te haken, maar de vissen te sterk bleken voor het toen meegenomen materiaal. Materiaal waarmee ik in Nederland de grootste bakken wist te blokken konden twintig ponds rivierkarpers niet tegenhouden. Ik zie mezelf nog vol ongeloof naar een gebroken dikdradige haak kijken. Op deze stek ben ik vervolgens gestopt met vissen omdat ik het niet meer verantwoord vond. Na verder speurwerk ontdekte ik vorig jaar een open stek met minder obstakels, daar kon ik met mijn meegenomen materiaal wel uit de voeten en wist ik enkele prachtige rivierkarpers te vangen. Aangekomen bij de obstakelstek observeerde ik vanaf een rots. Vorig jaar zwommen de karpers hier hun rondjes. Ik wachtte vol spanning af of ik ze dit jaar weer zou zien. Al snel zie ik een rimpeling in het water. Een kop steekt boven water uit. Heel langzaam komt er iets naar mij toe. Het is een bever. Ik ben blij te zien dat ze hier net als vorig jaar nog zitten. Ik hel iets verder voorover zodat ik beter het water in kan kijken, in de hoop ook karpers te zien. Even glip ik met mijn rechtervoet weg. De plotselinge beweging laat de bever schrikken. Met een klap van zijn staart op het water verdwijnt hij onder water. Even later zie ik ook een beverrat. Een soort die vaak verward wordt met de bever. Zet je een bever en een beverrat naast elkaar dan zijn de verschillen toch wel duidelijk. De ratachtige staart van de beverrat is natuurlijk het duidelijkste verschil met de platte brede staart van de bever. 

 
Wil jij het complete artikel uit deze Karperwereld 114 graag als eerste lezen? Neem dan nu meteen even een voordelig abonnement en klik hier!

Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.