Karperavontuur: Terug van weggeweest…


16 juli 2017 | Danny de Kruyff

Terug van weggeweest, maar altijd heb ik al het verlangen gehad er ooit nog eens terug te keren… In 2014 viste ik veel op een zandafgraving in Brabant. We praten hier over een kraakhelder water van een hectare of 16. Een water waar echte beauty’s van vissen hun dagelijkse rondes zwemmen. Karpers om van te watertanden, met oude karakterspiegels tot aan langgerekte oer-Nederlandse schubs.

 

Gezonde vissen die goed met hun krachten kunnen omgaan. Zo sterk als een beer en zo snel als een speer. Ze zijn bijna niet te handhaven, het mooiste aan het vissen is tenslotte de dril, zegt men, maar het drillen gebeurt hier telkens met knikkende knieën... Waarom heeft dat toch ook drie jaar geduurd voordat ik er terugkeerde?

 

karperavontuur-terug-van-weggeweest-02

 

Het besluit is genomen en een nieuwe onbekende stek wordt op de kaart gezet. Meerdere dagen ben ik bij het water te vinden en telkens zal ik twee kilo snoepgoed meebrengen. Het voeren gebeurt secuur natuurlijk, daar heb ik in 2014 veel ervaringen opgedaan en dit goed onthouden. Er komt geen boot of voerboot bij kijken, alles gebeurt met een pijpje, om zo de balletjes op de juiste wijze te verspreiden over het water. Zo laat ik ze perfect neerkomen in de vorm van een halve maan;  ik bevis een stuk waar het water van diep naar ondiep gaat en kan zo mijn boilies dus op verschillende dieptes naar de bodem laten dwarrelen.

 

 


 

Ik wil zo succesvol mogelijk zijn, in de weinige uren die ik kan vissen…

 


 

 

Het vertrouwen wordt aanzienlijk groter en dit komt mede doordat ik exact hetzelfde aas gebruik als destijds: Nutrabaits Trigga Ice freezers (18mm) voorzien van een vleugje Cream Cajouser... Ik kan niet wachten om hier dan ook werkelijk weer te vissen. Maar voordat ik ga, wil ik nog een aantal keer het voer te water laten gaan.  Ik weet namelijk dat geduld nodig is op dit water, en je vooral de vissen goed op het voer moet krijgen om sessies te realiseren van meerdere vissen. Ik wil zo succesvol mogelijk zijn, in de weinige uren die ik kan vissen. Daarom is het belangrijk ze goed op het aas zitten, om zo een betere kans te maken op een aantal parels die hier huizen.


Ik laat de lijnen te water, ze worden secuur op de dieptes gegooid die ik in kaart heb gebracht. Het is perfect weer en het kan niet lang duren, want de vissen draaien al boven de ‘halve maan’ die ik weer met het voeren gecreëerd heb.

 

karperavontuur-terug-van-weggeweest-03

 

Het gevoel zit goed, of eigenlijk, het kan niet beter… De ontvanger piept kraakt en schreeuwt het uit, de lijn wordt van de molen gerukt en blijft maar gaan. Ik pak de hengel, maak contact, maar durf de slip niet dicht te draaien. Ik voer de spanning op door de slip tikje voor tikje dichter te zetten. De vist remt af, en wijkt uit naar links. Ik kan meer lijn pakken en dan draait hij weer af naar rechts. Telkens win ik wat lijn, maar de karper blijft van links naar rechts dwarrelen. Dit is een teken dat ik met een goede vis te maken heb, want negen van de tien vissen doen dat op dit water, zo is me bijgebleven.


Hij komt dichterbij de kant en ik schuif de poloraidbril op m’n neus. De vlekken van m’n haargel zitten voor m’n ogen, maar ik kan zo toch nog meters verder het kraakheldere water inkijken. Ik zie een ‘logt grote schub’ alles geven bij de laatste meters voor de kant.


Ik vis met een systeem waarbij onder teveel weerstand het loodje lost en dat blijkt nu te zijn gebeurd. Zo dril ik de vis nu af boven het wier in plaats van erin en komt deze nabij de kant omhoog. De druk wordt door mij opgevoerd en wanneer hij amechtig voor de eerste keer naar lucht hapt kan ik het net er al onder steken.
Ik bewonder de vis voor even op de mat om hem vervolgens in de sling op adem te laten komen. Ondertussen gooi ik mijn hengel opnieuw in en zwiep er een half kilootje boilies achteraan, want er mag best wel wat voer bij als ik al zo snel beet krijg!

 

 


 

Maar dan toch neemt deze onverwacht nog de nodige meters lijn en blijkt ineens van geen ophouden te weten!

 


 

 

Vanaf het statief maak ik de nodige foto’s die er zo op het beeldscherm prachtig uitzien, ik ben tevreden! Maar nog voordat ik het weet raast dezelfde hengel er opnieuw vandoor en mag ik even later met een wat kleiner exemplaar voor de camera poseren.

 

Het is een vis die ik al vaker op de mat heb gehad. Toen wist ik deze vis zelfs driemaal te vangen en ik blijf er plezier inhouden deze voor de camera te laten zien. En geen twijfel is er over mogelijk dat deze vis telkens de weg naar het lekkere snoepgoed weet te vinden, want dit keer komt ze van een ander gedeelte van het water. Aanvankelijk dacht ik dat het een honkvaste vis was, maar het tegendeel is nu wel geleverd.


De zon gaat onder en ik weet niet of de nacht me wat gaat brengen, want mijn ervaring is dat de meeste vissen overdag de fout ingaan. Toch kan ik net voor het donker nog een schub bijschrijven in mijn boekje. Voordat ik mijn stretcher opkruip gooi ik in het vale licht van de laatste zonnestralen er nog een kilootje voer bij.

 

karperavontuur-terug-van-weggeweest-04

 

De nacht is rustig maar net voor het eerste licht is het prijs, ik word gewekt en niet zomaar… De ontvanger krijst zo hard, dat het lijkt of wel alle drie de hengels tegelijk ervan door gaan. De dril verloopt soepel en net voordat de vis bij de kant komt, knip ik de hoofdlamp aan. Door het water schijnend zie ik een spiegelkarper zijn laatste rondje maken voordat deze op de kant ligt.  Eentje met weinig schubben en eentje die in de toekomst vast nog wel wat kilo’s aankomt als deze zo blijft doorvreten.

 

karperavontuur-terug-van-weggeweest-05

 

Ik hang hem even in de sling en bewaar hem tot het licht wordt.  De zon komt net achter de bomen vandaan als de ontvanger begint te krijsen, wát een geweld en wát een dag, want dit begint een sessie te worden om nooit meer te vergeten. Het spel begint van voor af aan, maar dit keer zegt mijn gevoel dat ik met één van de betere vissen te maken heb! Er verschijnt uiteindelijk een apparaat van een schub, waarvan ik denk dat deze net zijn laatste krachten aan het verspelen is… Maar dan toch neemt deze onverwacht nog de nodige meters lijn en blijkt ineens van geen ophouden te weten! Ik verbaas me erover hoeveel power de vissen hier hebben. Even later kan ik gelukkig met knikkende knieën een geblokte vis over het netkoord trekken. Yes – je bent de mijne!

 

 


 

…ik knipper flink met mijn ogen maar dat is toch écht van het slaaptekort dat ik inmiddels heb opgelopen…

 


 

 

Ook deze mag voor heel even in de sling, het is eerst tijd voor een snelle  bak sterke koffie… Maar wanneer deze net op temperatuur begint te komen om naar binnen te slurpen, sta ik alweer met een kromme hengel, die echt buigt tot het uiterste puntje. Weer volgen er die lange uithalen van links naar rechts, ik kan niet wachten om te zien wat er aan de ander kant van de lijn tekeer gaat!

 

karperavontuur-terug-van-weggeweest-06

 

Verder op het water komt de vis al aan het wateroppervlak en ik moet flink druk zetten om het dier dichterbij de kant te krijgen. Er volgt opnieuw een spurt en weer moet ik gaan takelen… Het duurt weer een hele poos voordat ik mijn landingsnet erbij kan pakken, maar wanneer er een lange donkere schubkarper  verschijnt en ik deze in het net heb gedirigeerd, heb ik geen tijd om te genieten. Ik sta net naar het gevaarte te kijken waarvan ik zeker denk dat deze over de meter gaat, wanneer er alweer een andere molenslip begint te tikken.


Snel schakel ik over naar deze hengel en voer de druk op. Alweer sta ik te drillen, wat is er hier toch aan de hand? Niet te geloven! Het is een opnieuw een oude bekende. Een spiegelkarper die mij waarschijnlijk in levensjaren ver overtreft, een prachtvis met grote schubben. Waarbij het zien ervan elke rechtgeaarde karpervisser met zijn ogen zou gaan staan te knipperen. En dat doe ik nu ook; ik knipper flink met mijn ogen maar dat is toch écht van het slaaptekort dat ik inmiddels heb opgelopen!

 

karperavontuur-terug-van-weggeweest-07

 

Ik onderneem een nieuwe poging om een verse bak koffie te zetten. Terwijl het water pruttelt, tuur ik voor me uit, maar ik hoor of zie verder niets: eigenlijk leef ik voor even in een droom. Waarom heb ik pas na drie jaar de keuze gemaakt om naar dit water terug te keren, een comeback te maken, een comeback om nooit meer te vergeten?


Ineens ben ik weer bij de les, de hete koffiespetters uit mijn Bialetti vliegen in het rond. Als ik wat later van het zwarte goud drink weet ik één ding zeker en dat is dat ik weer snel zal terugkeren. Natuurlijk om nog meer van dit soort juweeltjes te vangen. Komende tijd zal ik ze proberen ze op mijn boilies te houden door regelmatig te voeren. Door dit consequent vol te houden weet ik dat er misschien wel een topjaar voor mij in het verschiet ligt…

 

karperavontuur-terug-van-weggeweest-08


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.