Het vangstdrangvirus (2)


02 december 2017 | Mark van der Zouw

 

Terwijl mijn ogen nog gesloten zijn, en ook de rest van mijn lichaam nog in de slaaphouding ligt in de half dichtgeritste slaapzak van het buitenbedje word ik langzaamaan wakker van de geluiden om me heen. Ik ruik de vroege ochtend die is aangebroken. Zachtjes hoor je de wind al door de ritselende rietkragen heen komen…

 

Gevederde dieven

Al wurmend kruip ik uit de slaapzak om te gaan kijken wat de stand van zaken is daar op die stek. Het is ook eigenlijk logisch dat die beesten daar aan het duiken zijn en zich tegoed doen aan de lekkernijen op de aangelegde voerstek. Mijn vissenval ligt ongeveer twintig meter uit de kant op een klein vierkant plateau waar net iets meer dan een meter water staat. Door het heldere water ziet zelfs een blinde vink nog dat hier de bodem is bedekt met alles wat een vogel ook graag als ontbijt lust. En die berg met voer wordt nu opgegeten door een familie van vijftien zwartwitte monsters en verstoren daarmee gelijk de hele bende. Ook de gewiekste -meeuwen hebben dit tafereel al snel in de smiezen en voor ik het in de gaten heb zweven er ook nog eens een stuk of tien van die agressieve witte dieven boven het stukje -wateropppervlak. 
Ze duiken naar beneden en vallen de meerkoeten aan wanneer deze boven komen met een boilie in de bek. Er zitten zelfs een paar zeer ongeduldige en afgetrainde meeuwen tussen die gewoon rechtstreeks het water in duiken om zelf het voer op te pikken van de bodem! Ze weten het precies die rakkers, en geef ze eens ongelijk! Met het schepnet hoog in de lucht maak ik een aantal zwaaiende bewegingen en probeer om zo voor een tiental minuten die vervelende vliegende schepsels af te schudden. Maar deze zware jongens geven niet zomaar op en blijven keer op keer terug komen. Het is dat ze geen middelvinger hebben anders hadden ze die zeker opgestoken, want ik word hier compleet uitgelachen door dat gespuis. Dat ik op deze plek nu nog een aanbeet ga krijgen kan ik wel vergeten. Ook de andere hengel die wat dieper ligt heeft zich niet verroerd vannacht. Wel zag ik rond een uur of drie nog een aantal springende karpers, niet eens heel ver bij de aangevoerde stekken vandaan. Dus eigenlijk had ik wel een aanbeet verwacht. Maar helaas. Ze hadden er toch weinig zin in waarschijnlijk. 
Een paar dagen geleden was het hier nog wel vruchtbaar en had ik nog twee heel mooie spiegelkarpers gevangen, op één ochtend. Deze kwamen ook allebei van het ondiepe plateau af. Redelijk jonge vissen nog en ergens midden in de dertig pondjes. Het precieze gewicht weet ik niet, maar beide waren een belofte voor de toekomst. Wel droop het hom er bij één mannetje goed uit… En de andere vangst zat ook al boordevol met kuit. De temperatuur van het water ligt op veel dieptes nu ook rond de achttien graden en mijn vermoeden is dat het gros van de karpers nu andere zaken aan hun hoofd heeft. Waarschijnlijk zal het paaigeweld eerdaags los gaan barsten. Het is nu de eerste week van juni en de afgelopen twee weken is het echt perfect weer geweest. 

 

kw 26 foto 3


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.