Scheepsrecht!


23 december 2017 | Ewout Smeerdijk

Hoewel de lente eindelijk was doorgebroken bleef het weer wisselvallig en soms opvallend koud. Alsof die aanvoer van koude lucht vanuit Siberië in vlagen nog steeds even zijn invloed liet gelden, zelfs tot aan het eind van mei. De luchttemperatuur kwam niet hoger dan twaalf graden...

 

 

Wil jij het complete artikel uit deze Karperwereld 117 graag als eerste lezen? Neem dan nu meteen even een voordelig abonnement en klik hier!

 

Het ene moment was het windstil, heiig en hing er een sluier van mist boven de rietvelden. De volgende dag stond er een licht briesje uit het zuidwesten en was de lucht grijs. Een dag later scheerden er grijze stapelwolken met stevige buien voorbij, opgejaagd door een straffe noordwesten wind. Er was geen peil op te trekken.

Desalniettemin vond ik het prachtig visweer en rook ik mijn kansen door de vangsten bij de oude schoeiing. Ondanks het wisselvallige koude weer en tegen alle ervaringen in, liep het daar op die ene vierkante meter uitstekend. Dat kleine beetje bevestiging werkte heel bemoedigend.

 

Op een windstille ochtend pruttelde ik rond vier uur met de boot over de plassen. Varen over een donkere plas had iets geheimzinnigs, alsof je een andere wereld tegemoet trad. Een wereld die alleen jij kende. Het beviel mij wel. Zeker in zeer dichte mist, wanneer de scheidslijn tussen hemel en aarde gek genoeg was verdwenen en er geen boven of onder en geen rechts of links meer bestond. Wanneer ik dan ook de motor nog uitschakelde zweefde ik geruisloos in het oneindige en voelde ik me ongelofelijk vrij.

 

kw 117 52 foto 5

 

Even na vijf uur lagen de hengels op de stekken, ruim voor het krieken van de dag en nog in het schemerdonker. De linkerhengel voor de oude schoeiing en de rechterhengel op het veelbelovende plekje voor het riet. Nadat de ganzen waren teruggekomen van de plas, de purperreigers een voor een uitvlogen over de weilanden en de eerste zwaluwen over het water scheerden, verwachte ik stiekem de eerste aanbeet. Die kwam er niet, of eigenlijk half. Even na zeven uur kreeg ik een rare oploper en sloeg ik aan in het luchtledige. Waarschijnlijk had een vis mijn slappe lijn opgepikt en had ik de lijnzwemmer aangezien voor een aanbeet. Snel wierp ik het aas terug op de stek.

 

 

 


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.