Karpervissen: Spaanse vechtjassen…


26 november 2017 | Franklin Broeckx

Van visvrienden hoorde ik het al vaker en nu en dan las ik er ook over; die schubkarpers van de Spaanse Ebro zijn haast ontembaar en wanneer ‘ze los zijn’ bijna ontelbaar ook! In mei mocht ik samen met mijn vismaat Kevin Sleutjes deze beweringen aan de waarheid gaan toetsen…

Kevin met een typische Ebrokarper.

 

Eerlijk gezegd was het voor ons wel even wennen om niet al een week lang bezig te zijn met het inpakken en voorbereiden op de gekende wijze, zoals bijvoorbeeld bij een trip naar Frankrijk. Dat is namelijk precies wat we gewend zijn, zo’n volgepropte bestelbus met in elk kiertje tussen hengels, tassen, stretchers, boten en tenten een paar zakken met boilies weggestopt. Nee, dit keer was dat alles al op afstand geregeld door de mensen van Catfish Camp Caspe. Door met het vliegtuig te reizen hadden we tijdens deze trip sowieso effectief twee visdagen extra en lag het aas en materiaal bij wijze van spreken al bij aankomst op ons te wachten.

 

karpervissen spaanse vechtjassen 02
Best bijzonder voor ons, om je spullen op afstand te laten regelen…

 

Bovendien hadden we ditmaal een super-de-luxe uitvalbasis in de vorm van een appartement. Nachtvissen is immers strikt verboden aan de Ebro en dat verbod ligt qua controles nog even net wat gevoeliger dan bij het gros van bijvoorbeeld de Franse openbare karperwateren. Mocht je daarbij tijdens de nachten net zoveel aanbeten krijgen als overdag doorgaans het geval is, dan moet je na 24 uur waarschijnlijk toch inpakken om ergens bij te gaan tanken.


“Maar”, zo weet visgids Peter van Schaik ons te vertellen, “tijdens het nachtvissen blijven de aanbeten meestal toch uit en worden de sporadische aanbeten die je wél krijgt, dikwijls verspeeld aan obstakels. De Ebrovissen zijn onder de invloed van een overdaad aan zon echte dagazers.”

 

karpervissen spaanse vechtjassen 03
Een rustige ochtend aan de Ebro, de zon komt net op.

 

Eigen touch  

Peter, zijn broer Gerard en vader Gert zitten tijdens het seizoen nagenoeg dagelijks op of aan het water om vissers te begeleiden die gebruik maken een basis, half óf full guiding pakket van Catfish Camp Caspe. Zoals de naam van dit bedrijf al doet vermoeden, bestaat de vispopulatie in de regio van Caspe (Zaragoza) dus niet alleen uit karper. Het vermaarde trio aan vis waar het in dit deel van de Ebro om draait bestaat uit meerval, karper en snoekbaars, dat terwijl de snel in populariteit stijgende blackbass ook staat te popelen om een podiumplaats.


De eerste twee dagen gaan we op pad met Peter en Gerard. Zij kennen de actuele stand van zaken en zijn bovendien goed bekend met de paden die naar de betere stekken leiden, waarbij een auto met een vierwielaandrijving trouwens geen overbodige luxe is. Dat ontdekte wij later die week zelf ook aan den lijve, toen wij op eigen initiatief met onze huurauto op pad gingen. Daarover verderop in dit artikel meer…

 

karpervissen spaanse vechtjassen 04
We zitten er jofel bij dankzij Catfish Camp Caspe. Ga voor alle informatie over het verblijf, vissen én materiaal naar: www.catfish-camp-caspe.com

 

Die twee visdagen met Gerard en Peter waren bovendien erg nuttig. We staken veel op over de vispopulatie van de Ebro en kregen daarbij de nodige tips aangereikt. De rest van de week trekken we er echter zelf op uit. Puur omdat dit een onmisbaar onderdeel is van onze visserij. Geheid dat je bij een volledig gidsenprogramma meer vangt dan wanneer je er in je uppie op uit trekt, maar wij vinden het nu eenmaal prettig om ook zelf – met vallen en opstaan – de visserij te ontdekken. De huurboot met 15 pk buitenboordmotor, een fishfinder, het geleende materiaal en de al eerder op het vliegveld geflitste, spiksplinternieuwe Astra station zijn in dit geval onmisbaar. Tenzij je natuurlijk bereid bent met een afgeladen auto de 1.600 kilometer lange reis af te leggen en de overige faciliteiten zelf te regelen. Hoewel ook de end-tackle verkrijgbaar is bij Gert hebben we een tasje met ons belangrijkste eigen klein spul meegenomen. Dat laatste eindje behoeft natuurlijk een eigen touch, maar na enkele dagen aan de Ebro mogen Kev en ik wel stellen dat ‘dressuur’ niet de grootste zorg is tijdens het vissen hier.

 

spaanse vechtjassen 05
Eén van m’n Ebro-dertigers…

 

Pellets of boilies?

Voordat de Ebro delta meer in beeld kwam bij karpervissers gold het water als hét meervalmekka van Europa.  Met name vanaf de oevers van het aanpalende en het in open verbinding staande stuwmeer van Mequinza wordt de meerval voortdurend belaagd met pellets. Dat is meteen ook de hoofdreden dat niet alleen deze grote snorremansen vol op deze geperste heilbotbrokken duiken, maar ook de karperpopulatie met tijden volledig gepreoccupeerd is op dit aas. Kies je dus voor deze aassoort dan zit je eigenlijk altijd wel goed! Nadeel kan echter zijn dat ook de meerval je pellets vindt en daar is niet iedere karpervisser altijd even gek op.


Hoewel je met een verspreide voertactiek het de meerval al een stuk moeilijker maakt (want deze bullenbakvis heeft vooral sterk de voorkeur voor een zeer compacte hoop van die geurige dingen, het liefst boven op elkaar), voorkom je daarmee zo’n bijvangst niet altijd. Wil je echt meervalvermijdend te werk gaan, zorg dan voor een bulkvoorraad zoete boilies en gebruik eventueel ter ondersteuning de nodige porties mais om de boel aan te zwengelen.


Zonder boot ben je waarschijnlijk al snel uitgerangeerd tijdens het vissen op de Ebro. Buiten het bevoeren en onderhouden van je stek, het uitvaren van je lijnen, is die boot ook nodig voor een veilige vaartocht naar je stek. In ons geval een binnenbocht van de rivier waarvandaan we  richting de steile (en dus veel) diepere overkant vissen.

 

karpervissen spaanse vechtjassen 06
Een man van weinig woorden: gewoon gas erop!

 

Onze boot ligt overigens aangemeerd achter een zeer verlaten en verpauperd huisje dat wordt bewoond door de in eenzaamheid levende Miquel. Hij leidt een zeer primitief bestaan met minimale middelen op circa twintig minuten rijden van de verharde weg. Het huisje ligt aan het eind van een zeer moeilijk begaanbaar pad, dat zich met allerlei bochten een weg baant door het glooiende landschap. Een opvallend groen landschap trouwens, dat bestaat uit bosschages, velden en door het groen uitstekende rotspartijen. Een maand later zal het er waarschijnlijk heel anders uitzien. Wanneer de aanhoudende zonneschijn gedurende het gros van de voorjaarsweken het land heeft getergd, lijkt het meer en meer op een prairieachtige omgeving. De groene kleuren zullen dan plaats hebben gemaakt voor bruin- en oranjetinten.


De eerste twee dagen hebben we ook al vanaf deze stek gevist. De allereerste Spaanse schubkarpers bereiken ons net en ook landen we enkele meervallen. De kennis die we opsteken van de twee ervaren visgidsen komen ons de dagen die we er vervolgens alleen op trekken zeer goed van pas.

 

karpervissen spaanse vechtjassen 07
Het zijn dus niet alleen karpers die pellets lekker vinden!

 

Dolste dag

We beleven onze dolste dag echter samen. Wanneer we al bij het krieken van de dag ons met de station stapvoets over de bergpaden begeven, fantaseren we er flink op los.  De omgeving ziet er bij het eerste licht nog indrukwekkender uit… Wat zal de dag ons gaan brengen? Gaan de grotere vissen eruit komen? Dertigers moeten tussen de grotere scholen met kleinere vissen uit te vangen zijn, veertigers en lage vijftigers zouden zelfs tot de mogelijkheden behoren. Wanneer we na de hobbelige paden bij Miquel aankomen worden we verwelkomd door een hele bunch luid blaffende zwerfhonden. Zij vormen het enige gezelschap van deze kluizenaar, die echter het geblaf op een gegeven moment ook zat is: “Ssssshht, guardar silencio!”

 

 


 

Het enorme V-spoor dat over de gehele breedte van de rivier uit deint vormt een lange pijl in de richting van onze gekoesterde stek…

 


 

 

Als we de spullen eindelijk in de boot hebben, Kev de motor aansjort en we op maximaal vermogen weg varen,  neemt de spanning nog wat extra toe. Het enorme V-spoor dat over de gehele breedte van de rivier uit deint vormt een lange pijl in de richting van onze gekoesterde stek. We zijn als vismaten altijd goed op elkaar ingespeeld en zodra we gearriveerd zijn, gaan we dan ook in up-tempo te werk.

 

Karpervissen spaanse vechtjassen 08
Het gaat als een speer. We wegen slechts de uitschieters; een plaatje en snel weer terug jij…

 

Spaanse vechtjassen 09
De hand in de zij, laat maar even gaan. Deze vechtjas is nog niet zover.

 

De steunen in de grond, onderlijnen maken én een hele voorraad PVA-koord, voorzien van olierijke pellets. Bij het opbouwen weten we dat het vangen geblazen wordt, want tegen de veel steilere oever tegenover ons gaan er geen vijf minuten voorbij of er springt wel een karper. Enkele takkenbossen en een in het water liggende boom vormen blijkbaar een aantrekkelijke halte voor de voorbij trekkende karpers. Een halte waar wij het verblijf nog wat meer proberen te verlengen door bij het uitvaren van de lijnen flink wat mais en een paar scheuten pellets bij te voeren.

 

karpervissen spaanse vechtjassen 10
Een verwilderde edelschub, zo zou je dit exemplaar kunnen omschrijven.

 

Het werd een meer dan geslaagde visdag, waarbij we in een heerlijke zonnetje – dat zo’n 26/28 graden Celsius op de thermometer bracht – flink wat karpers wisten te vangen. Gezien de hoeveelheid aanbeten, vissen we bij wijze van uitzondering run-om-run. Uiteindelijk weten we buiten wat verspeelde kansen, in totaal 17 karpers te vangen die dag, waarbij ik uiteindelijk het geluk heb de twee enige dertigers te landen. Het zijn overigens allemaal schubkarpers die we vangen, met een gemiddeld (geschat) gewicht van zo’n 24/25 pond. Gezien de behoorlijk visafstand die we telkens moeten overbruggen, de enorme vechtcapaciteiten van deze prachtige riviervissen en het keer op keer vervangen van de end-tackle zijn we de hele dag volop in de weer.

 

Na regen…

Gert had het nog zo gezegd toen we ’s avonds moe maar voldaan terug waren bij ons appartement: “Ze voorspelen regen… Dus jongens geloof me nou: wanneer jullie morgenvroeg zien dat het flink geregend heeft, waag je dan niet met jullie huurauto op de bergpaden…”

 

Karpervissen spaanse vechtjassen 11
Niets aan de hand. Een keurig net stukje pad en een splinternieuwe station – die een dag later flink op de proef genomen zou worden.

 

Er lijkt echter geen vuiltje aan de lucht wanneer we na een frisse douche wat boodschappen doen voor onze volgende visdag en een flink bord pasta als verlaat avondmaal. Maar wanneer we na het eten ons tweede blikje bier opentrekken, terwijl we voor de buis Atlético Madrid  tegen Real Madrid zitten te volgen, zien we dat tijdens die wedstrijd het noodweer losbarst. Reden genoeg om snel nog eens een kijkje te nemen buiten ons appartement: niets aan de hand hier! Madrid ligt gelukkig grif 400 kilometer verderop en daarom hebben wij waarschijnlijk niet veel met die enorme wolkbreuk van doen.


Na zo’n intensieve visdag en een paar pilsjes tijdens de bewuste Champions League wedstrijd slapen we als rozen, maar zijn we nog voordat het licht wordt alweer in touw voor hopelijk een nieuwe vangstrijke dag. We zien rondom ons appartement wel wat plasjes liggen die erop duiden dat het ’s nachts wel wat geregend heeft, maar we baren ons daarover geen grote zorgen. Het zal beslist niet zo heftig geregend hebben als in Madrid, anders waren we er vast van wakker geworden. Natuurlijk.

 

karpervissen spaanse vechtjassen 12

karpervissen spaanse vechtjassen

Afstand… Het is telkens weer een aardig eindje weg, vissen en drillen tegen de overkant.

 

Het zal ons onbezonnen enthousiasme na de vangsten van de dag ervoor zijn geweest, maar gedurende de eerste twintig minuten over de geasfalteerde wegen houdt de eventuele regen van de nacht ervoor ons helemaal niet bezig. Wanneer we echter de eerste honderd meter over het pad richting Miquels hut erop hebben zitten, zien we dat de regen wel degelijk invloed heeft gehad op de ondergrond. De woorden van Gert dringen dan pas weer tot ons door. ‘So far, so good’, denken we.

 

Toch kruipt Kev alvast wat dichter op het stuur om de volgende paar honderd meter te nemen. De autoradio gaat wat zachter. We weten dat het verderop nog onbegaanbaarder zal worden, maar we zeggen niets tegen elkaar; als je niet over een probleem praat, is het er vaak ook niet. Precies zoals thuis onze vriendinnen ons dat ook wel eens verwijten.

 

Maar het probleem wordt onvermijdelijk. De normaal gortdroge, gravelachtige ondergrond is veranderd in een sliblaag en de schots en scheef liggende keien die de paden onderbreken zijn zo glad als spek. Het profiel van onze banden zit geheel dicht geplakt met natte drab. Wanneer we nu richting één van de talrijke kuilen durven te glijden, zitten we geheid tot aan de carrosserie op de grond!


Na een half uur glibberen en glijden, waarbij ik telkens uitstap om tegen de zijkant van de auto te gaan hangen, om deze bij de gevaarlijkste kuilen vandaan proberen te duwen, ziet een normaal onopvallende heuvel eruit als een onneembare hindernis. We kunnen niet meer verder, maar zijn pas goed en wel over de helft!


Iets verder terug is er een heel klein stukje ‘vals plat’ te vinden. De enige overgebleven optie is de auto daar proberen te ‘parkeren’ en dan de weg te voet te vervolgen. Al ‘slipping & sliding’ in z’n achteruit, lukt het de auto daar weg te zetten. De glimmende, fonkelnieuwe station die slechts 13 kilometer op de teller had staan toen we deze huurden, ziet eruit of er net een etappe van Parijs-Dakar mee is gereden. Hopelijk breekt straks de zon door en is aan het eind van de dag het pad droog genoeg voor een veilige terugreis.

 

Karpervissen spaanse vechtjassen 14
Een boot zoals deze, is eigenlijk onmisbaar.

 

Bruutsterk!

De voettocht die volgt is niet mals en kilometers lang. Zelfs lopend moeten we uitkijken dat we niet onderuit glijden! Gelukkig ligt het gros van de spullen bij Miquel in zijn schuurtje, maar de volle koelbox, 25 kilo pellets, een fishfinder en nog wat meer spul zullen we toch mee moeten sjouwen.


Door ons geploeter zijn we pas veel later op de stek. En hoewel we zo een deel van de zo aantrekkelijke ochtendvisserij mislopen, zijn we zeer optimistisch gestemd. Eigenlijk zijn we allang blij dat we geen forse schade aan de auto hebben opgelopen, dat was gezien de situatie namelijk helemaal niet vreemd geweest…

 

Het is de laatste dag dat we statisch gaan vissen, we hebben namelijk ook nog wat tijd ingeruimd om te gaan meervallen met kunstaas deze week. Of het door de regen van de nacht ervoor komt weten we niet, maar we krijgen beduidend minder aanbeten dan de dag ervoor. Ook zijn de vissen gemiddeld wat minder groot. In de voormiddag valt het zelfs volledig stil, maar stelt de in volle glorie schijnende zon ons gerust: de paden zijn straks zeker droog genoeg om te berijden. We halen ons lunchpakket maar eens tevoorschijn en proosten daarna met een heerlijk koel blikje San Miguel op de sowieso al zeer geslaagde tijd in deze heerlijke omgeving.

 

karpervissen spaanse vechtjassen 15
Na de vangst van deze 35er wenst Kev zich ook een dertiger. En warempel…

 

Later in de middag blijkt er weer muziek in de Ebro te komen, de siësta zit erop; Kev vangt een midtwintiger. Het zijn bruutsterke vissen, die een gevecht leveren waar menig circuitbiggetje nog een puntje aan kan zuigen. De lijn ligt amper terug in als ik de volgende dril mag aangaan, het is een prachtige schubkarper die exact 35 pond klokt. Ik ben een tevreden mens, maar Kevin wenst zich hardop ook eens een mooie dertiger… En met die uitspraak luidt hij een magisch moment in, precies zoals we dat soms tijdens onze andere karpertrips ook wel eens beleven. Ik ben net een nieuwe rig aan het knopen, wanneer de werpmolen op één van de overgebleven hengels het al uitgiert. Terwijl de beetmelder bijna op hol slaat, trekt mijn maat het tweeënhalfponds carbon al krom. Aanvankelijk lijkt het erop dat de vluchtende vis een stuk tak of iets dergelijks met zich meevoert. Maar wanneer de karper zich al tot over het midden van de rivier heeft laten dirigeren, lijkt de lijn toch echt volledig vrij te zijn. Door de wat tragere en loggere uithalen weten we in elk geval vrij zeker dat Kev z’n  wens in vervulling gaat komen.

 

karpervissen spaanse vechtjassen 16
Het blijft me een topvisser, die vismaat van me: 43,5 pond!

 

Het blijft echter tot het laatste moment spannend, het water is namelijk iets troebeler dan de dagen ervoor. Pas wanneer ik het net onder de vis steek, weet ik het zeker: m’n maat zet zijn Spaanse persoonlijk record op scherp… De formidabele schubkarper weegt 43,5 pond en Kev is er dik mee in zijn sas. Het is dan ook de bekroning op deze vistrip en de bevestiging van onze afspraak om in de toekomst hier zeker weer eens terug te keren. De Ebro is wat ons betreft namelijk niet minder dan een waar sportvisparadijs met hard knokkende vissen, een mooie toevoeging op onze buitenlandse karperavonturen.


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.