Riviervissen: Onbekende oevers


26 december 2017 | Joachim Stelma

De auto zit weer eens helemaal volgeladen op deze vrijdag in april.. Voor de boeg staat ruim anderhalve week vakantie in Frankrijk! Maar eerst nog even langs de bruiloft van Chris, want die stapt vandaag in het huwelijksbootje. Ik heb m’n viskleding al aan maar switch toch nog maar even naar wat netjes. Nadat het bruidspaar is vertrokken snel omkleden en volgas de grens over…

Fraai en mysterieus uitzicht over de rivier.

 

Het is een andere insteek dan normaal. In plaats van een vismaat zit nu mijn verloofde Mellaney naast me in de auto. Ze heeft ook vrij genomen om samen op vakantie te gaan. Nu is het ook geen echte visvakantie, we gaan met een doel naar Frankrijk. Het is namelijk zo dat we gaan trouwen aan de Lot en omdat er nog een hoop geregeld moet worden ter plaatse hebben we besloten een paar weken voor de grote dag toch nog maar even die kant op te gaan. Op afstand dingen regelen is toch wat lastig met Fransen, helemaal per mail. De eerste zes dagen ben ik met m’n vriendin, daarna komt vismaat (en getuige in spé) Michael en dan gaan we nog een paar dagen echt vissen. Mel gaat dan naar haar ouders die een camping hebben in Frankrijk.

 

Riviervissen: Onbekende oevers02

Ik spot al snel karpers dus gaat er wat voer te water.

 

De reis verloopt voorspoedig en rond een uur of tien ‘s ochtends komen we aan in de prachtige vallei. Het is al behoorlijk warm, zeker voor de tijd van het jaar! Meteen komen de korte broeken uit de tas en smeren we onszelf in met wat UV protectie. Hoewel ik de rivier al aardig ken ben ik nieuw in dit gebied en kan ik niet wachten om de boel te gaan verkennen. Mel heeft hier weinig zin in - auto in, auto uit je kent het wel - en dus blijft zij achter op een verlaten grasveld aan de rivier. Er zijn maar weinig zonaanbidders zoals zij dus die vermaakt zich wel.

 

Gazon

Met piepende banden rij ik weg en schiet elk mogelijk zijweggetje wat naar de rivier lijkt te gaan in. Het is zonnig en het water is kraakhelder dus het duurt niet lang voordat ik hier en daar karpers zie zwemmen. Relaxed liggen ze in het voorjaarszonnetje op te warmen, niet wetende dat ik het op ze gemunt heb. Ik ros een paar zakken bollen open en voer alvast wat stekken aan. Ik ben erg kalm, want het vissen is eigenlijk maar bijzaak deze eerste zes dagen.

 

Met een polaroid op de neus loop ik nog wat oevers af totdat ik opeens op een wel heel netjes gemaaid gazon sta. Een vriendelijk ‘bonjour’ achter mij doet beseffen dat ik op een camping beland ben. Wow, die ligt er mooi bij! Ik maak een praatje met de beheerder en vraag of hij al geopend is aangezien er nog geen andere campinggasten te zien zijn. “Sinds vandaag”, is zijn antwoord, dus besluit ik snel Mellaney te gaan halen en hier te installeren. Het is tenslotte vakantie en geen vissessie, maar op deze manier kan ik toch nog wat vissen…

 

Riviervissen: Onbekende oevers 03

Even relaxed een avondje vissen met onderhands worpje…

 

Bij het zien van de camping is Mel ook meteen enthousiast en omdat het al bijna avond is zetten we snel de tent neer en pomp ik de boot op. De beheerder komt meteen aanlopen met een picknicktafel,  wat erg welkom is aangezien er geen stoelen meer in de auto pasten. Wat een heerlijke vakantie, nu al! In het avondzonnetje eten we en voer ik nog even de rivier aan. Snel slapen want we zijn kapot van de reis!

 

Eerste vissen

De dag erna is het weer prachtig weer! Dik 25 graden Celsius is toch wel erg aangenaam na zo’n koud en nat voorjaar in Nederland. Na een lekker Frans ontbijtje en een warme douche moeten we nu toch echt dingen gaan regelen voor de bruiloft, dus gaan we meteen naar het chateau dat slechts tien minuten rijden is. De beheerders vertellen ons dat de eigenaren zelf pas de dag erna aankomen, dus besluiten we eerst maar achter de cateraars en bands aan te gaan. Dat is nog een hels karwei om die te vinden in Frankrijk. 

 

Riviervissen: Onbekende oevers04

De eerste bak midden in de regen.

 

Het rijden zijn we in deze temperaturen al vrij snel zat dus besluiten we terug naar de rivier te gaan. Een van de aangevoerde stekken op zo’n vijf minuten van de camping vandaan is een lekker plekje om een avondje te zitten. We nemen het barbecuerooster mee en maken er een leuke avond van, met goed eten en een lekkere warme fik. De twee hengels gooi ik net onder het kantje met een onderhandse worp, wat resulteert in drie mooie riviervissen. Zo makkelijk vissen is soms toch ook wel erg lekker! Rond middernacht rijden we terug naar de camping en gooi ik nog even twee hengels richting horizon. Ik heb geen idee waar ze terechtkomen maar dat maakt me ook niet zoveel uit. Ik kruip de tent in en even later sta ik alweer te drillen. Een schubje van een kilo of veertien met een hele mooie bouw zet ik snel terug, want het begint te spetteren. Snel de slaapzak weer in.

Riviervissen: Onbekende oevers05

Riviervissen: Onbekende oevers

Het Chateau… Bepaald geen verkeerde locatie voor een feest!

 

Biggentijd

De volgende ochtend word ik wakker van de regen. Het gaat nu toch wel erg hard! Mel is ook al wakker en geeft me zo’n blik van, ‘getver wat een vies weer’. Tja ook dit is voorjaar, bedenk ik me en precies op dat moment krijg ik een keiharde run op één van de twee horizonhengels. Ik ren in pyjamabroek en trui, die ik net had aangetrokken, de tent uit en pak de hengel. De vis gaat gestaag als een locomotief door de slip heen, ik voel meteen dat het om een goede vis gaat. Ik spring de boot in en trek mij richting de vluchtende karper. In het heldere water zie ik al snel een grote flank wat de dril nog een stuk spannender maak.

 

Ondanks de regen geniet ik met volle teugen van dit spektakel. Wat een vette dril zo in deze omgeving! Na een heftig gevecht trek ik een dikke schub over het netkoord. Een vreugdekreet volgt, en als ik naar de kant kijk zie ik Mel vanuit de tent meegenieten. Prachtig! Eenmaal aan wal doe ik de vis even in de sling om te wachten tot het minder gaat regenen. Zo blij als een kind vlieg ik de tent in en trek ik snel wat droge kleren aan. Niet lang daarna wordt het al droger en hangen we de vis aan de weger die mijn vermoeden bevestigt: wat een big! 

 

Als ik wat plaatjes doorstuur naar mijn vrienden kijk ik toch ook nog even op het weerbericht. Dat is ineens erg veranderd zeg, de rest van de week alleen nog maar regen en kou. Voor mij geen probleem, maar voor Mel wel minder leuk in zo’n klein karpertentje op de camping. Gelukkig is ze zeker geen aansteller en op mijn voorstel om een appartement te nemen zegt ze al meteen: “Nee joh, dan kan je niet vissen!” Snap je nu waarom ik met haar wil trouwen? 

 

Riviervissen: Onbekende oevers07

De tweede nacht vang ik weer een dikke vis.

 

We pakken een warme douche en rijden daarna weer naar het chateau. De eigenaar is er met wat vrienden en dat pakt gezelliger uit dan verwacht… Het ene biertje na de andere wordt opengetrokken en al snel stelt hij voor om ook gewoon kosteloos in het chateau te verblijven. Hij kookt toch de hele week en in verband met koningsdag is er ook genoeg drank ingeslagen. Dat klinkt toch wel erg aantrekkelijk. We krijgen niet eens de kans om te weigeren en voordat we het weten staan we weer op de camping om de spullen op te halen. Alles zeiknat de auto in, maar we kunnen onze spullen gelukkig laten drogen in een grote schuur bij het chateau.

 

Een hoop drank en heerlijk eten vult de leuke avond. Als we naar bed gaan, zegt Mel al voordat ik het kan vragen: “Ga maar hoor schatje…” Ze ziet gewoon aan me dat ik moet vissen. Gezien het weerbeeld verwacht ik dat er in verband met de aankomende stroming nog maximaal één nacht te vissen is vanaf de campingstek, waar naar mijn idee nog veel meer in zit. Ik race terug naar de camping waar de slagboom al open staat. Ik had de eigenaar al voorzichtig voorbereid dat ik heel misschien nog wel eens terug kon komen midden in de nacht. De lijnen gaan te water en de stretcher stel ik op in het sanitairgebouw, de slaapzak in en slapen maar! 

 

Riviervissen: Onbekende oevers08

Het is erg gezellig met Pieter en Martijn ook in de buurt.

 

Rond een uur of drie krijg ik een paar piepjes op mijn rechterhengel, gevolgd door een trage run. Als ik de hengel pak vermoed ik een niet al te grote vis, dus ros ik ‘m aardig hard naar de kant om obstakels te ontwijken. Eenmaal bij de kant zie ik toch een behoorlijke rug, m’n hart slaat een paar keer over op de momenten dat ik misschep. Gelukkig is Mel er niet bij met al die scheldkanonnades. Na echt veel te veel pogingen ligt de vis dan eindelijk in het net, weer een schub van ver in de 40 pondscategorie.

 

Gaat lekker zo dat campingvissen! De hengel gaat weer te water en na amper een uur slapen krijg ik weer allerlei piepjes. Bij de hengels aangekomen blijkt dat ze allemaal verplaatst zijn door de stroming. De rest van de nacht probeer ik nog van alles maar zelfs met grote stenen houd ik ze niet op de plek. De stroming heeft een soort van heel fijn wier meegenomen waar de lijnen binnen enkele minuten mee vol lopen. De steen van ongeveer een kilo blijft wel liggen maar de hengel wordt gewoon uit de steun getrokken. Hier is niet meer te vissen!

 

Riviervissen: Onbekende oevers09

We vangen wel wat vissen met af en toe een dertiger erbij.

 

Vismodus aan!

De volgende ochtend, na weinig slaap dus, haal ik Mel op bij het chateau om foto’s te maken. Wederom tussen de buien door, maar het lukt. We hebben nog twee nachten samen en ik besluit om deze niet meer te vissen. We moeten nog best veel regelen en vrijwel nergens is meer normaal te vissen. Uiteraard wordt er nog wel goed rondgekeken voor een volgende keer! De twee laatste dagen vliegen voorbij en hebben we zelfs twee cateraars en een band kunnen strikken! Dat belooft een leuke bruiloft te worden!

 

Riviervissen: Onbekende oevers10

Michael klaagt nooit.

 

De laatste ochtend ontbijten we samen en breng ik Mellaney naar de afgesproken carpoolplek. Ze kan meerijden met iemand die vrijwel dezelfde route aflegt, dus dat komt mooi uit! M’n telefoon begint steeds vaker te piepen wat waarschijnlijk betekent dat Michael ook onderweg is. Michael heeft een camping in Zuidoost-Frankrijk, hij hoeft dus ‘maar’ vijf uurtjes te rijden. Inderdaad, elk uur krijg ik een foto toegestuurd van waar hij nu rijdt. Als Mel haar reisgenoot is gearriveerd kussen we elkaar vaarwel en kan nu echt de vismodus aan. Michael moet nog een uur dus ik rij alvast richting de rivier. We gaan een ander stuk bevissen dan de afgelopen week, want het is toch leuker om weer wat anders te ontdekken!

 

Riviervissen: Onbekende oevers11

We voeren de luwtestek bij de sluis alvast aan.

 

Eenmaal aangekomen aan de oevers ziet het er ook hier erg taai uit. Het stroomt echt megahard, dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Toch zijn er altijd wel plekken waar er in de luwte te vissen valt, dus blijf ik hoop houden. Na wat plekken te bekijken, belt Michael dat hij er is en ontmoeten we elkaar in een dorpje. Het is inmiddels al een uur of één in de middag, wat betekent dat er eerst geluncht moet worden. Dat doen we op Franse wijze bij een Auberge, waar je voor zo’n veertien euro een drie gangen diner kunt eten met een flinke scheut wijn erbij. Wat zijn die Fransen toch genieters hey? Zitten wij dagelijks even in twintig minuten onze boterhammen weg te werken.

 

De eerste paar dagen bevissen we wat stekken met wisselend resultaat. We vangen wel een aantal karpers met enkele dertigers erbij dus wat dat betreft mogen we niet klagen, toch smaken die biggen van vorige week naar meer. Wel is het erg gezellig, des te meer omdat Pieter en Martijn ook in het gebied zijn na tegenvallende resultaten op een meer dat een paar uur verderop is gelegen. Dagelijks spreken we af in een restaurantje om op te drogen en wat ‘pressions’ te nuttigen. Visvriendschappen kunnen toch ook zo mooi zijn!

 

Riviervissen: Onbekende oevers12

De stroming is zo heftig dat we maar in een kleine zone kunnen vissen.

 

Slotoffensief

De stroming baart ons zorgen. Het gaat steeds sneller en er blijven minder plekken over om te vissen. De rivier zelf is gewoonweg niet meer te doen. We besluiten de auto in te stappen en net zo lang te zoeken naar plekken waar het wel te doen is. Na een beetje toeren over de bergweggetjes stuiten we op een mooie plek net na een sluis. De stuw die ernaast ligt is op zo’n manier gebouwd dat de stroming tegen de overkant gedrukt wordt. Dat betekent (in theorie) dat er in de eigen kant goed gevist moet kunnen worden. Omdat dit op dit stuwvak de enige plek is waar geen heel snelle stroming staat vermoedden we dat de vissen hierheen zijn getrokken.

 

We strooien flink wat bollen in de stroming-vrije zone, die slechts zo’n vijftig vierkante meter groot is, en rijden daarna door naar een andere stek op een ander stuwvak. Hier proberen we te vissen maar zelfs in de kanten houden de lijnen het niet. Weer dat fijne wier dat roet in het eten gooit. We proberen het wel maar als we om vier uur nog steeds geen oog dicht hebben gedaan draaien we de hengels binnen en slapen de nacht lekker uit tot een uur of tien ’s ochtends. 

 

Riviervissen: Onbekende oevers13

De kers op de taart.

 

De dag erna begint wat chagrijnig, maar na een paar bakken koffie zit de sfeer er alweer lekker in. Met Michael is het altijd gezellig, hij is gelukkig niet zo’n gefrustreerd mannetje als ik kan zijn bij het vissen. Ik moet simpelweg vangen, maar met hem erbij gaat het toch allemaal wat relaxter. 

 

Riviervissen: Onbekende oevers14

Ook Michael vangt een paar mooie rivierschubs.

 

De laatste twee nachten pakken we bij de sluis. Althans dat is de bedoeling. Bij aankomst ziet het er lekker makkelijk uit, precies waar we aan toe zijn na zoveel ellende. We gooien een paar hengels in en het duurt nog geen half uur of ik krijg de eerste run! Een hele dikke vette spiegel is voor even voor mij, wat een droomvis!

 

Echt de kers op de taart. We vangen er nog een stuk of vijf bij plus een rits barbelen en kopvoorns. Wat een ellende zijn die beesten. De karpers zijn stuk voor stuk mooie vissen, inclusief nog een hele mooie veertigplus schub. Michael komt uiteraard niet meer bij als deze bak de volgende ochtend uit de bewaarzak ontsnapt blijkt te zijn. Volgende keer toch wat beter op gaten checken die zak… Wat een baalmoment! 


Riviervissen: Onbekende oevers15

Helaas geen foto van de laatste bak…



 

Tijdens het bakkie check ik nog even het weerbericht dat aangeeft dat we weer een enorme bak regen en onweer krijgen. Daar hebben we geen zin in en we besluiten de vakantie in stijl af te sluiten door lekker te gaan eten én te stappen in een nabijgelegen stad. Als ik de volgende ochtend met kleine oogjes richting Mel rij besef ik wat een topvrouw en topmaat ik heb. Wat een heerlijke vakantie!

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.