Karperavontuur: Balansjaar


27 december 2017 | Menno Blok

Het is alweer een tijdje terug dat we in de karperscene nog wat van Menno Blok hebben gehoord. Jaren terug stond hij aan de wieg van één van de grootste hengelsportsites van ons land en dus ook veel vaker ‘in the picture’. Betekent dat Menno helemaal niet meer vist? Nee hoor, hij doet het alleen volgens een heel andere aanpak en veel meer onder de radar.

 

De vrijheid tegemoet!

 

We schrijven voorjaar 2013, het begin van een voor mij fantastisch jaar.  Qua vissen loopt het geweldig en ik vang een aantal unieke karpers, waaronder de vis van mijn leven. Daarnaast weten mijn vriendin Ingrid en ik na een lange zoektocht een geweldig huis te kopen. Het gevolg hiervan is wel dat ik ook mijn eigen huis nog ‘even’ moet verkopen. De huizenmarktcrisis is op dat moment in volle gang dus helemaal gerust ben ik hier niet op. Ingrid maakt zich totaal geen zorgen: “We hebben toch telkens geluk, dat zal nu ook wel zo zijn!” 

 

Karperavontuur: Balansjaar02

Lekker afromen geblazen…

 

Tot mijn stomme verbazing is het huis in een paar dagen verkocht!  Het mooiste moment van dat jaar is echter de geboorte van ons eerste kind, een heel speciale ervaring. Als het stof hiervan het daaropvolgend jaar is neergedaald gaat het allemaal even wat minder op visgebied. Ik weet me geen raad met de beperkte hoeveelheid tijd die ik mijn hobby kan steken. Wat hier ook aan bijdraagt is de toegenomen drukte.  In het verleden had ik daar minder last van omdat ik dit kon omzeilen door op niet gangbare dagen en tijdstippen te vissen. Het sluimert zo een periode door, de zomer is inmiddels aangebroken en de hengels blijven een tijdje in de garage staan. 

 

Karperavontuur: Balansjaar03

Zelfs een kind opvoeden denk ik nu wel aan te kunnen.

 

 ‘Mijn ding’

Na verloop van tijd begint er een oplossing te dagen. Ik ga voortaan niet meer proberen gehaast tussen werk, kinderen en sporten door nog te voeren en/of te vissen. Alleen als ik wat meer tijd tot mijn beschikking heb zal ik er echt volledig voor gaan, maar in de tussenliggende periodes zal ik het kruit droog laten.

 

Tegelijkertijd probeer ik het ‘drukteprobleem’ op te lossen door in Nederland vanuit een boot te gaan vissen. Hierdoor zou ik in ieder geval beter ‘mijn ding’ kunnen doen.  En bij nog wat meer vrije tijd zal ik lekker naar Frankrijk rijden, waar ik goed genoeg de weg weet om in korte tijd een aardige kans op een leuke sessie te hebben.

 

Deze strategie werpt zijn vruchten af. Zowel mijn bootjesvisserij in Nederland als de korte Frankrijktrips bevallen goed en in de tussentijd kan ik mij mooi met het gezin bezig houden zonder te moeten stressen omdat ik nog even moet voeren op gezette tijden; want de aastijd ‘zus’ en de meerkoeten ‘zo’ – afijn je kent het wel…

 

Karperavontuur: Balansjaar04

Genieten van het vissen, terwijl een vos een gewaagde oversteek maak.

 

Het jaar daarop wordt mijn tweede dochter geboren (ik was er toch weer ingetrapt) en belandt het vissen weer even op het tweede plan. In het najaar pak ik de draad weer goed op. Ik heb nog wat vrije dagen over en deze probeer ik zorgvuldig op te nemen in periodes met lage drukgebieden en zuidwestenwind. Eind augustus is dit het geval en licht ik mijn wederhelft in dat ze het de komende weken wat drukker gaat krijgen met de kinderen omdat deze jongen gaat vissen. Inmiddels weet ik me aardig te redden in mijn roeibootje en kan ik ook bij wat ruiger weer redelijk comfortabel vissen. Mijn oude oval knoop ik met een paar stukken touw vast op mijn boot. Mijn voerstekjes lopen goed en elke avond vang ik één of twee vissen, maar het loopt nog geen storm. Ik zit wel heerlijk te vissen en ik merk dat ik weer echt kan genieten van mijn hobby… Er is een mooie balans ontstaan tussen gezinsleven en vissen.

Voor de komende dagen ziet het weerbeeld er echt super uit en ik besluit de vrijdagmiddag vrij te nemen, zodat ik wat langer kan vissen én ook wat langer in de goede tijd.

 

 

 


 

Ik wil ze dus gretig houden en vooral niet verzadigen

 


 

 

 

Ik vang namelijk de meeste vissen aan het begin van de avond, gelijk na aankomst en daarom vermoed ik dat het ook in de look van de middag al goed is.

Razendsnel vang ik een drietal slanke schubkarpers van rond de 10 kilo en een aantal zeelten. Het verbaast mij soms hoeveel vis je aantrekt met slechts weinig voer. Ik houd de voerhoeveelheid bewust laag (zo’n kilo per dag) omdat ik de vissen in korte tijd wil vangen. Ik wil ze dus gretig houden en vooral niet verzadigen. Dan zou je verwachten dat je niet veel verschillende vissen vastpint op je stek, maar het tegendeel is vaak waar. Ik heb regelmatig goede series met relatief weinig voer. 

Na een uurtje wachten volgt er een volgende run van duidelijk een grotere vis en na een lastige dril kan ik een bak van een spiegel aan boord van mijn schip hijsen. Ik stop direct met vissen en vaar naar de kant om wat platen te schieten. Het weer slaat  kort hierna om en na een hierop volgende blank houd ik het weer even voor gezien.  

 

Karperavontuur: Balansjaar05

Het is een bak van een spiegelkarper.

 

Regen, regen en nog eens…

De hoogtepunten van mijn visseizoen zijn elk jaar de Frankrijktrips met Raymond Hakkert. We vissen inmiddels al flink wat jaren elk jaar een aantal gezamenlijke sessies in Frankrijk. Raymond haakt helaas op het laatste moment af voor deze geplande najaarstrip en dus besluit ik maar alleen te gaan. 

 

Tijdens mijn verkenningsrondje met de boot kom ik Harnold Kikkert en zijn maat tegen, we maken een gezellig praatje en ik vervolg mijn vaartocht weer.  Een aantal plekken voorzie ik vast van een combinatie van verschillende soorten boilies en tijgernoten en ik plof neer op een strategische plek waar ik instant een goede kans denk te maken. In de loop van de avond begint het te druppelen en al snel stopt het met ‘zachtjes regenen’… Dit blijft zo de hele avond doorgaan en ik besluit maar wat te gaan slapen. De regenbui houdt de hele nacht aan en in de stomende regen dril ik drie karpers af, alle zo rond de 14 kilo en allemaal op dezelfde hengel.

 

Ik moet alle vissen met de boot halen op behoorlijke afstand en daarna de lijn weer uitvaren. Mijn jas blijkt niet meer zo waterdicht als toen ik hem kocht en al rap ben ik door al mijn droge kleren heen! Tijdens het uitvaren van  mijn lijn slaat de motor vast in een het touw dat ik voor aan mijn boot heb hangen en dus vergeten ben in de boot te leggen bij het wegvaren. Het spul houdt elkaar in een wurggeep. Ik kan de motor niet optillen door de spanning op het touw en het touw zelf kan ik niet bij omdat dit aan de onderkant van mijn boot zit. En dit alles in de stomende regen bij windkracht vijf op redelijk open water... Ik moet met mijn armen diep onder water om het spul los te kunnen krijgen waardoor mijn laatste droge trui nu ook zeiknat is. 

 

Karperavontuur: Balansjaar 06

Een onophoudelijke regen.

 

De volgende ochtend overdenk ik de situatie onder het genot van een bak koffie in mijn tijdelijke onderkomen, waar aan elk stukje balein wel een kledingstuk hangt te ‘drogen’. Ik wil eigenlijk verkassen naar een andere stek maar het stort nog steeds van de regen. Aangezien ik ook wil voeren op andere stekken besluit ik maar gewoon te gaan, natter dan nat kun je immers toch niet worden.

 

 

 


 

Het is nu eenmaal zo en ik probeer er maar het beste van te maken

 


 

 

 

Snel vaar ik langs mijn andere plekjes om ze vast weer van wat voer te voorzien en strijk ik neer op een plek waarvan ik weet dat ik er overdag een goede kans heb op een flinke afromer. Het betreft een door de meeste vissers genegeerde zone die ik juist hierom interessant vind. De irritatie over de aanhoudende regen gaat over in een soort berusting. Het is nu eenmaal zo en ik probeer er maar het beste van te maken. De vis lijkt aardig actief en de beste dagen en nachten moeten nog komen.

 

Karperavontuur: Balansjaar07

Ik heb het gevoel dat ik het enorm verdiend heb…

 

MacGyveren

Binnen no-time staat alles weer en liggen er ook twee hengels in, want meer acht ik niet nodig op deze stek. Door slechts een deel van de stek te bevissen kan ik bovendien een ander deel van de stek ondertussen nog even aanvoeren om dan hopelijk later af te romen. Het wordt zowaar even droog en er breekt een flets zonnetje door! Snel hang ik al mijn natte zooi buiten te drogen en kan ik eindelijk eens even lekker buiten die vochtige tent op mijn stoeltje plaatsnemen. Ik zit amper of de hengel waar ik al hoge verwachtingen van had geeft een keiharde run! De hengel ligt krom op de steunen en de beetverklikker gilt het uit. Na de aanslag weet ik al genoeg, een loom gewicht trekt in rustig tempo lijn van de molen af. Rustig start ik de motor van de boot om eindelijk eens overdag én lekker in de zon een dikke bak af te drillen. Ik geniet er intens van.  

Karperavontuur: Balansjaar08

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Karperavontuur: Balansjaar 09

Improviseren: MacGyver schepnet… Eindelijk droog.

 

Emoties wisselen elkaar snel af tijdens deze sessie. Op de één of andere manier beleef je deze wanneer je alleen vist ook intenser vanwege het ontbreken van een dempende factor in de vorm van een vismaat. De bak blijkt ruim 24 kilogram te wegen en ik ben er enorm blij mee, vooral omdat ikzelf het gevoel heb dat ik het enorm verdiend heb na de ontberingen én het stug doorzetten van de afgelopen 24 uur. 

 

 

 

 


 

Daar sta je dan in ‘the middle of knowhere’, alleen en zonder functionerend schepnet

 


 

 

 

Al snel vang ik nog een kleinere vis op mijn andere hengel en maak ik de fout wat ongeduldig mijn net los te maken uit het spreidblok. Deze zit vol met blubber en klemt daardoor. Er komt te veel spanning op een spreidarm, waarop deze afbreekt! Gloeiende, gloeiende… 

 

Daar sta je dan in ‘the middle of knowhere’, helemaal alleen en zonder functionerend schepnet. Wat nu? Harnold is inmiddels naar huis dus daar kan ik ook geen net van lenen. Dan maar wat ‘MacGyveren’ met duct-tape. Ik leg een lange stormpole langs de kapotte arm en maak deze met het laatste restje tape dat ik nog heb zo goed mogelijk vast aan het spreidblok en de kapotte arm. 

 

Karperavontuur: Balansjaar10

Uit de kluiten gegroeide projectspiegel.

 

De constructie met het net werkt! Ik vang nog een paar mooie vissen en keer na drie nachten aan het water zeer tevreden huiswaarts. Het gevoel dat ik dit resultaat zwaar verdiend en afgedwongen heb is erg prettig. Een gevoel waar in mijn ogen geen honderd-betaalwater-zestigers, gevangen vanaf een steriel grindstekje, tegenop kunnen! Mijn actielijst bij thuiskomst: nieuw net kopen, nieuwe jas kopen en Raymond vragen of hij de volgende keer alsjeblieft weer mee wil…

 

Nog één bak!

Het najaar begint inmiddels aardig op zijn eind te lopen als ik nog één ultieme poging wil ondernemen op een druk bevist circuitwater vlakbij mijn woonplaats. De weersvoorspelling is uitstekend en het  is dermate dichtbij dat ik het relatief makkelijk kan voeren. Bovendien lijkt het er de laatste tijd relatief rustig. 

 

Ik kies voor een stek waar weinig gevist wordt zodat ik hopelijk wat op kan bouwen. Ik besluit om - voor mijn doen - lang te voeren alvorens te gaan vissen, weinig maar regelmatig. Na een keer of acht voeren besluit ik een paar uur vrij te nemen zodat ik nog in het licht kan ingooien. Tot mijn verbazing gebeurt er de hele avond niks. Wel heb ik last van kreeften en vallen de weersomstandigheden mij uiteindelijk tegen. Het is een beetje een dooie avond. Er zit ook helemaal geen leven in het water.  Zo’n avond waarvan je vanaf de aankomst al zo’n slecht onderbuikgevoel hebt dat het waarschijnlijk niets gaat worden… Ik vraag mij dan ook af of deze avond wel een goed beeld geeft van de toestand van mijn voerstek en daarom besluit ik dan ook toch nog even door te gaan met voeren. Iets wat ik normaal nooit doe na een blank. Drie dagen later zit ik er weer en binnen vijf minuten wordt mijn gevoel bevestigd door een ‘uitzetter’ van 10 kilogram zwaar.

 

De zuidwester trekt steeds meer aan en ik heb moeite om mijn paraplu overeind te houden. De golven slaan meters over de kant heen. De tweede aanbeet volgt al snel en een log gewicht meldt zich aan de andere kant van de lijn. Mijn gedachten gaan snel langs de vissen die hier nog zouden moeten zwemmen en welke dit dan zou kunnen zijn. Gezien de kracht van de vis denk ik met de grootste schub van het water van doen te hebben; een heel oude vis die nog  goed fit is. Tot mijn verbazing meldt zich echter een spiegel in het licht van mijn hoofdlamp, en wat voor één. Het is een bak! 

 

Karperavontuur: Balansjaar 11

Een oude strijder!

 

Ik heb twee handen nodig om de vis uit het water te tillen en groot is mijn verbazing als de klok 22,9 kilogram aangeeft. Deze vis heeft een enorme groeispurt gemaakt! Enkele jaren ervoor had ik hem nog op 13 kilo. Ik had dan ook nooit verwacht dat er hier al een vis van dit kaliber zou zwemmen. 

 

Later op de avond vang ik nog een schitterende spiegel van het oorspronkelijke bestand. Foto’s maken is een crime met deze wind, de staart van de vis klappert heen en weer, net als mijn 20 jaar oude oval die regelmatig binnenste buiten waait. De volgende dag blijkt dat deze plu nu toch echt overleden is en gooi ik hem na al die trouwe dienstjaren in de kliko.

 

Een aantal dagen later blank ik nog een avondje op dezelfde stek en houd ik het voor gezien. Het seizoen zit erop ik kijk er heel tevreden op terug. Niet eens zozeer vanwege de resultaten, maar vooral vanwege het feit dat ik het vissen weer een geschikte plek in mijn dagelijks leven heb kunnen geven.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.