Karperparadijs (1): Ontluikend groen


06 januari 2018 | Franklin Broeckx

Een droom ging in vervulling voor Franklin Broeckx toen hij stuitte op een schier vergeten water dat omzoomd door louter poldergroen direct een beroep deed op de in slaap gesukkelde karperavonturier in hem. De oude riviermeander vormde voor hem twee seizoenen lang een waar karperparadijs. Dit weekend twee opzichzelfstaande artikelen van zijn hand…

Ze ziet er nog indrukwekkender uit dan ik dacht!

 

Van alle maanden is april misschien wel het meest onderhevig aan veranderingen. De dagen gaan lengen, de temperatuur klimt voorzichtig op en de natuur ontwaakt. Terwijl het in de zeer vroege morgen nog donker is, overheersen zangerige klankkleuren en driftig getjilp van vogels zowel stad als platteland. Bij het horen ervan weet een karpervisser dat zijn geliefde vissoort zo langzaamaan ook weer op gang komt. In de eerste dagen van die aprilmaand zijn de nachten aan het water best nog kil, maar is de kans op een aanbeet zeker wel aanwezig – het meest nog bij de eerste, vaak wat schrale zonneschijn op het ondiepere water. De bomen zijn kaal, en het gras staat laag, maar de eerste verse boomknoppen en het nieuwe weidegroen zijn onmiskenbaar aanwezig. De vis scharrelt steeds vaker rond en waagt zich regelmatig uit het oude winterhol.

 

karperparadijs 1 02
Al struinend stuit je soms sneller op bruikbare informatie.

 

Aalscholver

Het water dat ik dit keer in de vroege aprilweek bevis, is alvast verstoken van andere vissers, op een aalscholver na dan. Hoewel ik die zwartgerokte vogel met z’n kromme snavelpunt soms met forse vissen boven zie komen, weet ik dat we geen concurrenten van elkaar zijn. We delen geregeld dezelfde stekken. Ik weet niet wie er dan harder verschiet wanneer het dier na een langgerekte duik langs de oevers met talrijke onderwatertakken en omgevallen bomen onverwacht voor mijn neus boven water komt. Het is echt schrikken wanneer het beest dan direct aanzet om zich met de vleugels klapperend op het water uit de veren te maken. Het geluid van deze op de vlucht geslagen viseter past eigenlijk niet in de serene stilte waarmee deze afgelegen stek omgeven wordt. 

 

karperparadijs01 03
Gestruinde, verwilderde schub…

 

Hopelijk zal het de karper niet deren en gaat deze onverminderd enthousiast op zoek naar nog meer van het voer dat ik er voorgaande dagen sporadisch naar beneden heb laten dwarrelen. Links en rechts wat, mondjesmaat. Het karperbestand is niet heel erg groot zo is me het voorgaande seizoen wel duidelijk geworden.

 

Daarbij tref ik liever gretige, dan verzadigde vis op mijn stek. Afgelopen week heb ik op een andere stek al mijn eerste karper van het seizoen gevangen. Dat heeft me flink wat vertrouwen gegeven. Toch voelde deze schub iets te veel als een incidentele vangst. Min of meer instinctief besluit ik, net als de aalscholver, de meer met takken omzoomde oevers op te zoeken. Daarvan heb ik geen spijt gekregen.

 

karperparadijs 04
Ik benader het vissen het liefst zo eenvoudig mogelijk, zonder al teveel poespas.

 

Perfect

Bij aankomst pak ik zo stil als ik maar kan mijn spullen uit. Thuis heb ik al de nodige voorbereidingen getroffen; mijn stokken zijn al compleet opgetuigd en wanneer ik de twee hengeldelen in elkaar steek, hoef ik er alleen nog maar een boilie aan te bevestigen. Ik voer en vis met 15mm boilies en dumbells door elkaar, heel ingewikkeld is mijn aasaanbieding verder niet. Van een licht gecoate onderlijn maak ik een combilink, door een stuk voor de zonder verdere  poespas gemonteerde haak af te strippen. Zo is de 2,5 cm boven de haak dus van soepel materiaal. Op de overgang van het soepele naar het gecoate gedeelte, kneed ik een stevig mopje kneedbaar lood. In mijn geval zal dat stukje zo’n vijf tot zes gram zwaar wegen, dat terwijl het slechts 35 gram wegende werpgewicht relatief licht is voor de hedendaagse normen. Ik ben er echter behoorlijk zeker van dat het allereerste inprikken van de haak vooral door dat ene kneedbare loodje in werking wordt gezet.

 

 

 


 

Je kent dat gevoel vast wel; die ligt perfect, niets meer aan doen!

 


 

 

 

Ik heb net mijn eerste hengel in stelling gebracht en een handjevol boilies en dumbells door elkaar bijgevoerd, als ik heel sterk het gevoel krijg dat er karper rondom de stek verblijft. Het lijkt zelfs of ik af toe het water tussen de takken licht zie golven, terwijl er toch geen zuchtje wind staat. Beseffend dat dit misschien een loos vermoeden is, ga ik toch heel omzichtig verder met de tweede hengel; elke verkeerde beweging of onnodig geluid zou de magie kunnen verbreken. Ik drop mijn haakaas een meter voorbij de in het water hangende takkenbos. Met de duim en wijsvinger van mijn linkerhand rem ik de dalende snoer wat af, zodat het haakaas slechts enkele decimeters uit de takken op de bodem neerdaalt. Precies zoals de bedoeling was stijgt het zacht om de haaksteel geknepen foam naar het wateroppervlak. Je kent dat gevoel vast wel; die ligt perfect, niets meer aan doen! 

 

karperparadijs05
Meestal is er wel alle tijd om de waker in mijn lijn te hangen…

 

Spiegel…

Met de hengeltop iets onder het wateroppervlak vier ik de lijn om zo de drie om-en-om de circa halve meter boven het werpgewicht dichtgeknepen knijploodjes volledig naar de bodem te laten zaken. Nu weet ik zeker dat ‘mijn laatste eindje’ volledig plat tegen de bodem ligt. Altijd weer een geruststellend gevoel. Amper ligt de hengel in de steunen en voel ik, terwijl ik de waker erin wil hangen, aan de lijn tussen mijn vingers een licht opbouwende weerstand. Het zal toch niet waar zijn?

 

karperparadijs01 06
Een droomtijd breekt aan… Prachtig lange en donkerbrons van kleur.

 

Het is moeilijk te omschrijven wat er in die luttele seconden daarna gebeurt. Het is een aaneenschakeling van korte acties die in de loop der jaren een soort ‘tweede natuur’ zijn geworden; de slip gevoelsmatig op het juiste niveau brengen, de rechteronderarm in positie op de handgreep leggen en je oog onophoudelijk op het mogelijke verplaatsen van het nylon gericht houden. Op het moment dat ik zeker weet dat die verplaatsing voldoende is, sla ik aan.  Voor de takkenbos kolkt het water naar een enorme natte eruptie, en spettert het tot tegen de oever uiteen. In één haal trek ik de karper uit balans en maak zo als het ware de baan vrij naar wat meer open water. Een grote vis zwemt totaal overdonderd enige rondjes onder de hengeltop. Opgelucht haal ik adem, maar wordt binnen enkele seconden op mijn beurt verrast.  Ik heb de kracht van deze vis zeer onderschat; ze zet in ijltempo de koers ineens door naar rechts, over mijn andere lijn heen en nog voordat ik met mijn ogen heb geknipperd, duikt ze in een andere takkenjungle. Aan de deining van het water zie ik precies de plek waar deze ramkoers is geëindigd.

 

Omdat ik geen enkele seconde meer mag verliezen, draai ik mijn slip open, leg de hengel neer en stuif met het landingsnet achter me aan het kreupelhout in. De steel van het net houd ik voor me uit en steek deze in een reflex zo ver mogelijk naar beneden gericht tussen de takken door. Dan lift ik bedeesd, maar met alle kracht zoveel mogelijk van de takkenbos boven water. Ik kan mijn ogen niet geloven als ik een hoog gebouwde spiegelkarper met haar rug een stuk uit het water zie steken. Ondertussen zie ik overduidelijk dat deze imposante vis volgens het boekje gehaakt zit, alleen heb ik daar nu natuurlijk weinig aan… De takkenpartij ziet er boven water ernstiger uit dan dat hij onder de waterspiegel blijkt te zijn. De lijn zit gelukkig slechts om een twijgje van een veel dikkere tak. Met één hand trek ik nog wat nylon van de spoel en weet ik de lijn uit de tak te krijgen door een royale zwaai te maken, terwijl ik de schepnetsteel met de andere hand zo goed mogelijk onder de vis houd. In een min-of-meer vloeiende beweging geef ik de spiegel een zetje. Dan zwemt ze het open water weer in... Ik worstel me met net en al snel tussen de takken uit. Net als de lijn weer op spanning komt, gris ik de hengel van de grond en weet dat het nu niet meer mis zal gaan. Enkele tellen later ligt ze in het net en til ik haar uit het water. Ze ziet er nog indrukwekkender uit dan ik dacht!

 

karperparadijs 7-8
Een soort kers op de taart in de vorm van twee éénkleurige koi…

 

Droomtijd

De daaropvolgende sessies vormen samen ronduit een droomtijd. Ik vang telkens bijzondere vissen en steeds van een ander type. Soms logge hoge vissen, zowel oude spiegels als schubs, prachtige langgerekte schubkarpers die soms donkerbrons van kleur zijn en als een soort kers op de taart twee Koi… 


Toch merk ik dat ik na enige tijd de aandacht moet verleggen naar een andere stek. De lente is definitief in gang gezet en met de veranderende natuur, wijzigt ook het trekgedrag van de vissen. Het is niet eens dat ik geen aanbeten meer weet te forceren, maar het gevoel is duidelijk. Na enkele struintochtjes rond het water zien de meest ondiepe stekken eruit als de beste optie. 

 

karperparadijs01 09
Bij de vangst van deze mooie karper weet ik dat mij voorjaar niet meer stuk kan.

 

De eerste uitgeschoten leliebedden, de in omvang toenemende rietkraagjes en een wat zachtere bodem bij deze ondieptes zijn precies wat de karper zoekt voor een langzaamaan naderende paaitijd. Bovendien wordt het weer en de bijbehorende temperatuur steeds aangenamer… Wanneer ik al bij de eerste poging op de nieuwe stek een mooie schubkarper vang, weet ik dat mijn voorjaar niet meer stuk kan.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.