Karperparadijs (2): vallend zand


07 januari 2018 | Franklin Broeckx

Het doffe geluid van het zand dat met een plof op de gezwollen vissenlijven uiteenvalt versterkt de grafstemming waarin Danny en ik verkeren. De geur van dood prikkelt in onze neuzen. 

Deze stevige spiegel is de één na grootste karper van het water. Het was de grootste van het gevonden groepje.

 

Vijf aan het wateroppervlak drijvende karpers waren eerder die dag door een van de bestuursleden met een lange plank, zo goed en kwaad het ging, in een hoek gemanoeuvreerd. Een beetje troosteloos had ik samen met enkele oude lieden van de witvisgarde toegekeken. 

 

karperparadijs 02

karperparadijs 2 03

Grafstemming… Het zijn vijf bekende karpers, het is een flinke domper voor de mannen die hier vissen en gevist hebben.

 

We konden weinig hulp bieden, maar ik beloofde dat ik na het avondeten met Danny (en ieder een schop) zou langskomen om de laatste eer aan deze dieren te bewijzen. Ik kende ze alle vijf; de grootste spiegelkarper van dit gezelschap had ik al vier keer gevangen. En de grootste van de drie schubs was met haar misvormde lijf en dubbele buik eveneens onmiskenbaar. Sjors van Gorp viste vroeger ook op dit water en herkende een aantal vissen die ik beschreef in magazine nummer 108. Maar goed dat hij me belde over deze vondst want ik was ondertussen al een paar weken niet meer aan het water geweest. Ik had er waarschijnlijk nog meer van gebaald als ik achteraf van deze sterfte had gehoord.

 

karperparadijs 2 04

Hier ‘de andere spiegelkarper’… Dit was mijn allereerste vis van dit water. Het bewijs voor mij dat er nog interessante vissen zwommen ook!

 

De andere spiegelkarper uit het gehemelde groepje had ik ook een aantal keer gevangen. Het was tevens de eerste karper die ik er ving, dat is nu zo’n drie jaar geleden. Deze vangst symboliseerde voor mij de aanvang van een nieuw tijdperk. Op dat moment kon mijn karpervisserij namelijk wel een nieuwe uitdaging gebruiken. 

 

 

 


 

Het was alsof ik een herontdekkingsreis maakte door mijn met karper doordrenkte jeugd

 


 

 

 

Tom was net als ik op zoek naar ander water; zo had ik hem geholpen aan een grote zandwinput en hij mij met deze zo heerlijk afgelegen stille oude riviermeander. Zoals de meeste karpervissers van mijn generatie was ik namelijk op zoek naar de nodige rust en dus enige afstand van de druk beviste wateren. Hier had ik dat gevonden en die eerste spiegelkarper vormde het bewijs dat er nog interessante vissen zwommen ook. Het gros van mijn Nederlandse visserij speelde zich voorgaande jaren hier af en m’n god, wat heb ik een heerlijke tijd beleefd! Het was alsof ik een herontdekkingsreis maakte door mijn met karper doordrenkte jeugd. 

 

karperparadijs 2 05
Met een minimale bepakking, soms zelfs alleen met mat, net, hengels en steunen. Klein materiaal en een handjevol boilies in de jaszakken.

 

Slechts een klein deel van het water is relatief makkelijk bereikbaar, maar om de meeste interessante delen van het water te bereiken moest je een flink stuk met je spullen sjouwen. En dat meestentijds door met water ondergelopen weilanden over paden die door het vrij grazende vee tot een modderpoel waren getrapt. Het dwong me ertoe om flink in te krimpen op het materiaal dat ik meenam. Wat vond ik het heerlijk om met de lieslaarzen aan en een nieuwerwetse Pakaseat – ken je die nog – op mijn rug, hengels, net en mat in de klauwen voor het nieuwsgierige vee uit de banjeren. Het dwong tot een ordinaire basisvisserij. Ik mis het al terwijl ik deze woorden schrijf. Noem me gerust gevoelig, maar ik krijg er opnieuw een brok van in mijn keel. 


Het was een Hollands polderland op z’n best, een landschap waar de tijd al vijftig jaar had stil gestaan. De zilverreigers die ik er zag, de buizerds, kikkers en salamanders in de poelen, de schel roepende kieviten en nee, zelfs aan die ene verdwaalde aalscholver kon ik niet eens een hekel hebben. Dit paradijs zorgde voor een echte harmonie in mijn hoofd en liet geen plaats voor negatieve gedachten. 

 

karperparadijs 02 06

 

Het zorgde voor harmonie in mijn hoofd en een focus op karper.

Eens hield ik een hele ochtend mijn hengels uit het water om de zich onbespied wanende jonge hazen te bewonderen die elkaar plagend uitdaagden tot een spring- en racepartij door het uitgeschoten poldergras. Zelfs enkele schuchtere reeën kon ik begluren terwijl mijn gehurkte benen verkrampten tussen de klamme graspollen. De verdronken ree die ik er niet veel later vond, deed me echter beseffen dat de natuur ook haar wrede kanten kent. 

 

Solist

Ik beleefde er hoogtijddagen waarvan ik dacht dat ze niet meer aan mij waren besteed. De vangsten voelden alleen niet meer zo euforisch als vroeger. Er kwam een nieuw en veel beter gevoel voor terug en dat gevoel laat zich eenvoudigweg het best omschrijven als louter dankbaarheid. Het water was me dan ook erg goed gezind. Mijn aanpak op deze plek was even eenvoudig als effectief. Ik was er met perioden dagelijks te vinden om te observeren en mondjesmaat te voeren. De karperpopulatie was er immers klein, naar schatting zo’n 18 vissen waarvan ik er 15 verschillende ving. Een aantal vissen meerdere keren. Een overdaad aan voer zou hier  hooguit de brasems, zeelten en graskarpers triggeren, zo wist ik. En ofschoon ik deze vissen evengoed graag ving, stonden de karpers mij toch het meest nabij. Ik meende zelfs te weten welke vissen met elkaar optrokken en welke waarschijnlijk een solitair bestaan leidden.

 

Welke karpers gretig op het aas waren en welke zich veel schuwer gedroegen. Drie van de dode vissen waren toevalligerwijs niet de meest slimme van de populatie en ook nog eens dieren die je soms in elkaars nabijheid mocht verwachten. Bijzonder dat uitgerekend deze bij elkaar waren gevonden. Het is daarom dat ik een beetje tegen beter weten in hoopte op een incident. De beide spiegels ving ik dit jaar voor de vierde keer terug en ik kan me herinneren dat ik er redelijk dubbel gevoel bij had. Het voornemen was dan ook om er een tijd niet meer te vissen, om dan in het najaar terug te komen met een partikelplan en te zien of ik zo de overbleven kleinere karpers nog eens zou kunnen verschalken. 

 

karperparadijs 02 07

Karakteristieke schubkarpers: Die met een onderbroken rugvin. Wat een knokker was dat!

karperparadijs 2 09

Karakteristieke schubkarpers: Aan één oog blind… Eén van mijn favoriete karpers uit dit water.

karperparadijs 02 08

Karakteristieke schubkarpers: Raar gevormd en vaak in gezelschap van een torpedovormige schub (zie artikel van gisteren). Ook samen dood gevonden…

 

Ook de andere grote vissen had ik namelijk meerdere keren gevangen, zoals de schub met het blinde oog en die andere schub met de onderbroken rugvin. Gek genoeg ving ik de allergrootste vis van het water slechts één keer. Dat was in verhouding tot de dubbelvangsten van de andere zwaardere exemplaren best opvallend. Want is het niet zo dat juist de grootste vissen zich het vaakst laten vangen? Ik vermoed dat deze spiegel als een solist leefde en met aasperioden soms in de nabijheid van de meer eenvoudig te vangen karpers verkeerde, en hun als het ware het vuile werk liet opknappen… Maar echt, wat was ik blij verrast - zeg maar gerust vereerd - toen ik deze onbekende gigant in mijn net wist te dirigeren.

 

 

karperparadijs 2 10
Niet minder dan vereerd om zo’n onverwachte gigant te mogen vangen.

 

Laatste fragment

Wanneer Danny en ik die avond het massagraf hebben gedicht, opent zich de twijfel in onze hoofden; hoe is het gesteld met de rest van de karpers? Het is al laat, maar nog lang licht genoeg. Het is onbegonnen werk om de oevers goed uit te kammen vanwege rietpollen en dichte takkenbossen. We halen Danny’s boot op, daarmee kunnen we met grotere zekerheid checken of er meer slachtoffers drijven op de moeilijk te bereiken stukken. We realiseren ons ondertussen dat het natuurlijk best mogelijk is dat er nog gestorven karpers onder water liggen. We roeien van het begin tot aan het eind van het langgerekte water, onder overhangende takken door en banen ons een weg tussen de lelievelden. 

 

 

 


 

We merken aan elkaar dat we een stille hoop koesteren dat de grote spiegel nog steeds in leven is

 


 

 

 

In totaal vinden we nog eens drie dode karpers aan het wateroppervlak, dit keer ver verspreid van elkaar. Twee ervan zijn zo ver in ontbinding dat amper te zien is of het schub- of spiegelkarpers zijn. De derde is een schubkarpertje waarvan ik denk dat het een vis is met een mopskop – eentje die ik vorig jaar ving. We verbazen ons hoe deze karper erbij ligt. Hij ligt namelijk gestrekt vooruit tussen het dichte riet, alsof het dier op de vlucht is geslagen en in een ultieme reddingspoging het riet is ingedoken… Verder vinden we nog twee brasems en een zeelt aan het wateroppervlak. Het is te vroeg om te concluderen dat alle karpers dood zijn. Hebben we alles wel gezien? Liggen er misschien nog vissen op de bodem, of leven er nog karpers die weliswaar besmet zijn, maar nog niet in een cruciale fase van hun mogelijke ziekte verkeren?  We weten het niet en kunnen de komende dagen slechts afwachten. We besluiten daarom geregeld een inspectierondje te maken. 


De week erop vind ik nog een dode vis, maar opnieuw is het een in verre staat van ontbinding verkerende ‘middenmoter’. Ik breng Danny op de hoogte. We merken aan elkaar dat we een stille hoop koesteren dat de grote spiegel nog steeds in leven is. 

 

karperparadijs 2 11

karperparadijs 2 12

Hier was er nog niets aan de hand…

 

Het is echter opnieuw Sjors die een ontdekking heeft gedaan die het laatste sprankje hoop wegpoetst… Hij bericht me dat hij wat verder uit de kant een spiegelkarper ziet drijven, maar vermoedt dat het een kleiner exemplaar is. Mijn voelhorens staan meteen gespitst, ik weet namelijk maar van drie spiegels hier, ook al zegt dat verder natuurlijk niet alles.


Even later staan we aan de waterkant, Sjors heeft ook een collega bij. We twijfelen of het inderdaad de grote spiegelkarper zal zijn. Een lange plank en mijn van een lange steel voorziene drietand worden handig door Sjors met tie-wraps aan elkaar gekoppeld. Zo reiken we net tot aan de drijvende vis. Eenmaal tegen de kant wordt duidelijk dat deze al wat langer dood is dan vandaag en zelfs aardig verschrompeld ook. Ik ben er zeker van dat dit haar is en later raakt ook Sjors ervan overtuigd. Op dat moment hebben we nog geen schop voorhanden en daarom besluiten we de vis min of meer te verankeren met de drietand, zodat ik het dier de volgende dag kan begraven.

 

karperparadijs 02 13

Eén blik, het laatste fragment voordat ze definitief het water verlaat.

karperparadijs02 14

Opnieuw het doffe geluid van vallend zand.

 

Die dag is het snikheet, de temperatuur schiet zelfs ruim door de dertig graden heen. Als ik mijn auto uitstap ruik ik dat de hele omgeving naar de dode vis meurt. Ik heb een korte broek aan en draag rubberen laarzen, het is een vreemde combinatie. De vieze lucht dringt al van afstand mijn neusgaten binnen. De oude handdoek in mijn kofferbak komt nu heel goed van pas. Ik doe deze om zoals cowboys hun sjaal in een stoffige prairie. Terwijl ik het gat graaf druipt het zweet van mijn voorhoofd. 

 

karperparadijs 02 15
Houvast voor mooie herinneringen…

 

Een groep passerende fietsers in de verte kijkt verbaasd mijn kant op. Voordat ik het lichaam van de eens zo machtige vis met de schop uit het water probeer te heffen, vang ik in één blik het laatste fragment voordat ze definitief het water verlaat. Maden kruipen uit het zielloze lichaam en kronkelen op de lederachtige huid.  Samen met deze karper sterft er een stukje van de visser in mij. Ik pak de schop stevig vast. Opnieuw hoor ik het doffe geluid van vallend zand.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.