KW-Kanjers: De oude zandwinningsput…


20 januari 2018 | Marc Terhorst

Enkele jaren geleden stuitte ik op een interessante oude zandwinningsplas. Deze vond ik op Google Maps, een soort hobby binnen een hobby; op een winterse avond achter de pc op zoek naar eventuele nieuwe visgronden… 

Dikke rietkragen met wuivend riet.

 

Eerst zoeken naar ‘potentiële blauwe vlekken’ en aan de hand van de naam op zoek naar informatie omtrent visbezetting, regelgeving, eventuele vangsten, enzovoorts. Als er makkelijk heel veel informatie tevoorschijn komt, dan sla ik het betreffende water over. Meestal betekent het namelijk dat je dan kunt aansluiten in de rij. Nee, de mooiste wateren blijken meestal die waar weinig of geen informatie over te vinden is op het web. En die zijn dun gezaaid.


Nou weet ik dat in de regio van deze zandwinningsput, wel water ligt waar vissen huizen voor waar wij ’s nachts erg graag van onze stretcher komen. En daar kan ik wel mondjesmaat informatie over vinden. Ik besluit om Klaus te bellen. Hem ken ik al jaren en ik weet dat hij die regio als zijn broekzak kent. Op de vraag of hij bekend is met de betreffende put wordt het eerst stil aan de andere kant van de lijn. Vervolgens vraagt hij mij waarom ik hem specifiek naar dit water vraag... Ik begrijp het even niet, maar na een tijdje vertelt hij mij dat hij uitgerekend daar al een geruime tijd aan het vissen is. Ik wil hem niet in de weg zitten, dus ik zie af van een eventuele visserij. Ik kan wel een andere blauwe vlek op Google Maps vinden. Klaus geeft me echter wel genoeg informatie mee om het water niet te vergeten.

 

Ook vertelt hij me dat er een strenge regelgeving is en dat men karpervissers liever ziet gaan dan komen. Zo is het gebruik van een boot niet toegestaan, dat terwijl het water bulkt van het wier… 

 

Kw kanjers 02
Er wordt wel gevist maar niet zo vaak…

 

Gespitste oren

Er gaat een paar jaar voorbij. In die tussentijd heb ik het water één keer een bezoek gebracht, omdat ik toch in de buurt was. Het is er in één woord fantastisch. Dikke rietkragen met wuivend riet, oude in de wind krakende schietwilgen, helder diep en vooral donker water waarin waterpest weelderig tiert. De weinig en niet vertrapte stekken wijzen mij erop dat er weinig gevist wordt. In de daaropvolgende winter loop ik op de karperbeurs in Zwolle Klaus tegen het lijf. We praten wat en al snel komt het onderwerp op de zandwinningsplas. Hij vertelt me wat hij er allemaal heeft meegemaakt en ook over zijn vangsten die zeker de moeite waard zijn. Hij is er uitgevist en maakt zijn lijnen inmiddels elders nat. Wat hij me ook vertelt, is dat het beheer veranderd is en dat je als karpervisser nu gewoon je ding kan doen. Mijn oren zijn gespitst!

 

kw kanjers 03

kw kanjers 4

Fantastisch… Waar je via Google Maps al niet tegenaan kunt lopen!

 

Juli

Afgelopen zomer was het zover. In de laatste week van mijn zomervakantie ben ik in de  gelegenheid om er voor een startsessie van twee nachtjes naar toe te gaan. Eerst een paar kilo bollen gedraaid. Vismeelboilies in 18, 20 en 22 mm. Om ze extra attractief te maken heb ik ze een flinke scheut leverextract en minamino meegegeven. En om het echt af te maken een paar blikjes ‘makreel op zonnebloemolie’ uit de supermarkt. Dit geeft de boilies een voortreffelijke smaak. 

 

 


 

De meesten onder ons zitten daar niet op te wachten, maar ik gebruik die brasems juist om de stekken op te starten

 


 

 

Qua geur zit het min of meer al wel goed, maar voor het vertrouwen gebruik ik nog een minimale hoeveelheid van twee-en-een-halve milliliter shellfish flavour per kilo mix. Met het laatste stukje deeg en wat kurkpoeder draai ik nog een handvol poppers. Naast boilies voer en vis ik graag met partikels. Op dit water ga ik daar ook gebruik van maken en dat heeft een reden. Het karperbestand op de plas is niet bepaald groot, maar er zit wel een behoorlijk bestand aan brasem. De meesten onder ons zitten daar niet op te wachten, maar ik gebruik die brasems juist om de stekken op te starten. Eerst aanvoeren met partikels en boilies en na de vangst van de eerste brasem alleen bijvoeren met bollen. Het betekent wel dat je wat vaker je lijnen moet uitvaren, maar ik ben ervan overtuigd dat de brasem de karper naar de stek lokt. En als je er teveel last van hebt, laat je simpelweg de stokken een paar uur op de kant.  Die partikels bereid ik op eigen wijze. 


Vroeger weekte en kookte ik ze met verschillende toevoegingen om ze extra attractief te maken. Maar als ik ze dan proefde dan was het net of alle toevoegingen aan de buitenkant zaten. De binnenkant smaakt gewoon naar de originele partikel.  Dat houdt in dat als je ze door een waterkolom van zeg, vijf meter water laat vallen, ze simpelweg worden schoongespoeld. Tegenwoordig doe ik het anders; eerst week en kook ik de partikels. Nadat het enigszins afgekoeld is  gaan de toevoegingen erin. Dit kan van alles zijn. Ik maak vaak gebruik van zout, melasse, gepureerde vis uit blik, leverextract en  minamino. 

 

kw kanjers 05
Je krijgt er alleen wel smerige klauwen van…

 

Dit laat ik een tijdje staan en zorg ervoor dat het goed nat blijft. Als laatste voeg ik er maispellets of havermout aan toe. Hierdoor wordt al het vocht geabsorbeerd en ontstaat er een plakkerige massa. Als je dit voert dan komt het meeste van al dit lekkers op de bodem terecht en creëer je langdurig een aantrekkelijke stek. Je krijgt er alleen wel smerige klauwen van. 

 

Maar goed, de eerste sessie begint meteen al slecht. Ik arriveer pas aan het eind van de middag en zie dat ik snel m’n tent  moet opzetten, want in de verte naderen donkere wolken. Na een paar uur van zomerse stortbuien en flink gedonder kan ik eindelijk het water op om stekken te zoeken. Het is dan al zo goed als donker. Niet ideaal om schone plekken tussen het wier te vinden. Ik vang ’s nachts een brasem en de volgende morgen blijkt dat ik totaal verkeerd zit te vissen.  


Overdag besteed ik veel tijd aan het zoeken van andere stekken. Liever een uur langer op het water dan een uur te lang op de stretcher. Ik vind twee zandplaten. De een ligt tegenover me tegen een eiland en de ander rechts op het wijd. Beide lopen af tot een diepte van zo’n vijf meter alwaar ze omringd worden door wier. Dat is waar ik de rigs laat zakken. 


Voor de derde hengel vind ik een kleine opening in het wier op vier meter diepte in de vorm van een geel zandplaatje van een paar vierkant meter. Op de GPS markeer ik de locaties. Ideaal, zo’n ding. Vooral in het donker. Stek opzoeken met de GPS, markertje overboord, fishfinder aan voor exacte plaatsbepaling, vers voer erbij, rig laten zakken, markertje eruit en weer terug. Nog voor twaalf uur laat de eerste brasem van zich horen. Ik verwacht er meer, maar pas vlak voor dat het licht wordt, krijg ik een beet die overgaat in een run. De vis zwemt zich vast in het wier en ik kan er met de boot achteraan. Eenmaal boven de vis krijg ik hem vrij eenvoudig los en  na een niet al te moeilijk gevecht is de eerste vis een feit! Een two-tone schub van 23 pond. Ik besluit er foto’s van te maken, maar voor ik dat doe hang ik hem even weg in de sling om bij te komen van de schrik. Ik zet even een bakkie koffie en maak een ontbijtje. Als ik dit net achter de kiezen heb, kondigt zich een tweede vis aan. Deze kleinere en gedrongen spiegel  komt vrij snel omhoog en kan vanaf de kant gedrild worden.  Het bevalt me hier wel en ik besluit om in elk van de drie komende maanden een sessie te plannen.

 

kw kanjers

Een maat vijf met een lange line-agliner.

kw kanjers 07

Op de gps markeer ik de locaties en met de markers de exacte stek.

 

Augustus

Dit keer ga ik weer voor een bezoek van twee nachten. Vismaat Guido had wel zin in iets anders dan zijn gewoonlijke kanaalvisserij en die ziet het bij aankomst wel zitten. De stek van de vorige keer was bezet, waardoor we nog  behoorlijk wat tijd kwijt raken aan het zoeken naar een nieuwe. Toch liggen alle stokken erin voordat het echt donker wordt. Binnen een half uur krijg ik al een volle fluiter uit de rechter pieper. Ik pak de hengel, sla aan en het enige dat ik voel is even wat weerstand en dan niets meer. Verbaasd kijken we elkaar aan. 

 

 

“Gaat lekker….”, zegt Guido. “Hoezo, klein bestand….?” 

 

 

De rest van de nacht blijft het stil. Pas in de morgen krijg ik een vage beet die uiteindelijk ook weer in niets resulteert… Waarschijnlijk brasem? Als ik op het water zit om deze hengel weer uit te varen hoor ik achter me een run en zie Guido vervolgens een gat in de lucht slaan. Dat is toch wel vreemd, twee keer binnen twaalf uur!

 

Als ik terug bij de kant ben en de hengel op de steunen legt, doet Guido verhaal. Op datzelfde moment krijg ik weer een beet. De slip giert het uit en aanslaan is niet meer nodig… Ik kan voelen dat de lijn door het wier gaat en voor de zekerheid ga ik er met de boot achteraan. De vis vecht voor wat hij waard is, maar belandt uiteindelijk met een pluk wier in het net. Op de kant leggen we de vis op de mat en tussen al het wier ligt een chocoladebruine spiegel. Een plaatje van een vis en na het maken van een paar foto’s gaat hij gauw weer terug onder de waterspiegel.

 

kw 08
Na een kort fotomoment zet ik hem snel terug.

 

September 

Ik waag er weer een weekend aan. Dit keer alleen. Bij aankomst staat er een stevige wind op de kant van de stek waar ik in augustus zat. De stekkeuze is dus gauw gemaakt. Door die vage beten van de vorige keer heb ik de onderlijnen aangepast. Ik viste voorheen met een maatje zeven en een korte line-agliner. Nu ben ik overgeschakeld op een maat vijf met een langere line-agliner. Daarbij een shot-on-the-hook plus een dikke loodkorrel op de onderlijn. Dit alles om er voor te zorgen dat de haak dieper in de bek prikt. De handpalmtest laat een duidelijk verschil zien. Nou weet ik dat die test niet volledig betrouwbaar is, maar het geeft mij wel vertrouwen. 

 

kw kanjers 09

 

De stevige wind maakt het uitvaren niet makkelijk. Met behulp van de GPS zijn de schone plekken tussen het wier wel snel gevonden. Vrij vlot komen de brasems in actie en na het opnieuw uitvaren krijg ik een volle fluiter op de middelste hengel. Als ik aansla kan ik de vis eerst nog een stuk binnenhalen. Daarna duikt hij het wier in en krijg ik er geen beweging meer in. Ondanks de harde wind besluit ik om de vis met de boot te halen. 

 

 


 

Eigenlijk ga ik er van uit dat de vis al gelost is, tot ik een staart uit de plantenmassa zie steken…

 


 

 

Een elektromotor zou nu wel fijn zijn. Ik heb er geen goed gevoel bij. Boven de vis aangekomen zit de boel echt op slot. Ik pak de fluorocarbon voorslag in mijn handen en begin langzaam en voorzichtig te trekken. Als er heel langzaam iets los komt trek ik het met de hengel verder omhoog. Een enorme bos wier verschijnt aan het oppervlak. Eigenlijk ga ik er van uit dat de vis al gelost is, tot ik een staart uit de plantenmassa zie steken. De vis komt tot leven en neemt lijn. Op hetzelfde moment drijf ik af door een windvlaag. Even later haal ik de haak uit het wier. Vis verspeeld!


Ik laat me even afdrijven voor ik terug roei. Een vis verspelen is altijd balen, maar het houdt het vissen wel spannend. Het klinkt gek, maar als je elke vis zou vangen, dan was er niets meer aan… De volgende dag komt er een herkansing  en maak ik het goed. Na een dril op het water schep ik een bos wier maar nu wel met een karper erin. Als ik de vis op de mat leg en het wier uit het net haal, verschijnt er een schub met een oranje-gele onderbuik. Heel apart, en zeldzaam mooi.

 

kw kanjers 10
Zeldzaam mooi dit exemplaar!

 

Oktober

Voor de laatste keer dit jaar schuif ik nog één keer aan voor een sessie van drie nachten. Als ik erheen rijd valt het me op dat de zomer de langste tijd wel heeft gehad, maar door het mooie weer wil het blad aan de bomen nog niet echt verkleuren. Om de problemen met de wind te voorkomen wil ik de eilandstek bevissen, maar bij aankomst zie ik aan de linkerkant een Zodiac uit het riet steken. Ik maak even een praatje met de bewuste visser en al snel blijkt dat de eilandstek het voor mij niet gaat worden. Het wordt weer de stek van de vorige sessie. Alleen stel ik dit keer twee van de hengels anders op. De meeste beten kwamen namelijk eerder van de hengel die op vijf meter lag. Uiteindelijk komen er drie vissen komen op de kant én alle drie op dezelfde hengel. Ik vermoed dat deze op een trekroute ligt. 

 

kw kanjers 11
Het is een two-tone die ik herken van de eerste sessie.

 

 

De eerste is een ‘two-tone’ die ik herken van de eerste sessie. Hij ziet er goed uit en is zo’n anderhalf kilo aangekomen. Midden op de dag krijg ik geheel onverwacht nog een run. Ik ga er met de boot achteraan en eenmaal op de plek aangekomen waar de vis zich in het wier heeft geboord, trek ik met beleid de boel los. Langzaam komt er een deel van een wierveld omhoog met daarin een karper verstopt. Als de vis voor de laatste keer probeert weg te komen zie ik in het heldere water dat het er eentje is van een fors kaliber! Ik probeer het wier, inclusief vis te scheppen. Het lukt niet en met m’n blote handen moet ik het pakket in het net manoeuvreren. 

 

kw kanjers 12
Van deze word ik toch wel even stil.

 

Als ik het net als een cadeautje op de onthaakmat uitpak, komt er een perfecte schubkarper tevoorschijn. Geen schubje zit verkeerd. Ik vang met regelmaat mooie vissen, maar van deze word ik toch even stil... De volgende morgen vang ik de derde vis. Deze gaat als een gek tekeer, maar blijft gelukkig uit het wier. Dit is wederom een mooie vis.  Na een kort fotomoment zet ik hem snel terug. De laatste nacht slaat het weer om. Het regent voortdurend en op wat brasems na blijft het stil. Bij het eerste licht in de ochtend vaar ik alles nog een keer uit, zodat ik de laatste uren scherp aan het vissen ben. Laat in de morgen draai ik de stokken binnen. Het is mooi geweest. Volgend jaar kom ik hier terug. Op de terugweg zie ik dat de herfst heeft toegeslagen en dat veel bomen als het ware in vuur en vlam staan.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.