Eigen karperwater… (1)


27 januari 2018 | Robert Paul Naeff

Ik zal wel een open deur intrappen als ik stel dat heel veel karpervissers ervan dromen om ooit een eigen karperwater te bezitten. Voor de meesten onder ons zal deze droom helaas  niet verder komen dan bijvoorbeeld een mooie koivijver in de achtertuin. Voor een enkele geluksvogel kan een dergelijke droom waarheid worden…

Op zoek naar een eigen plek in het mooie Franse land…

 

Bepaald gladjes verlopen dit soort avonturen zelden. Lees maar hoe het mij op dit gebied verging en hoe ik na een jarenlange speurtocht er eindelijk in slaagde een klein paradijsje in Frankrijk te kopen. Behalve over de hobbelige weg naar aankoop, zal ik ook schrijven over de ervaringen met de karpers op het eigen water. Dit is natuurlijk een fantastisch studieobject en een uitgelezen mogelijkheid om de vissen en hun gedrag goed te observeren. Voor iemand als ik die over het algemeen een hekel heeft aan concurrerende karpervissers en van stekkenpezers zelfs bijna een trauma krijgt, is het natuurlijk heerlijk om een water voor zich alleen te hebben…Op zo’n put gaat het feitelijk tussen mij en de karpers en je zou zeggen: “Dat wordt een makkie, die arme karpers!” Nou, niets is minder waar hoor. Karpers blijken heel slimme beesten. Of ze nu door een hele horde vissers of door één enkele persoon worden belaagd, ze leren razendsnel. Dat werd mij na een jaar vissen op mijn eigen water wel duidelijk. Maar laat ik niet te veel op de zaak vooruit lopen en bij het begin beginnen. Ik denk dat er heel wat mensen zijn die wel eens willen weten wat je zoal meemaakt als je in een vreemd land in een vreemde taal een karpermeer plus huis moet gaan aanschaffen…

 

eigen karperwater 1 02
Een huis aan een rivier of toch…

 

Hoe het begon

Zoals gezegd, ook ik droomde er al jaren van om een water te bezitten. Eigenlijk vanaf het eerste jaar dat ik in ‘het beloofde land’ ging vissen (1984) fantaseerden ik en  mijn toenmalige vismaten er al lustig op los. Allerlei plannen passeerden destijds  revue. Behalve het kopen van een water waren er ook andere ideeën, zoals het beginnen van een speciale viscamping aan een rivier of een groot meer. Maar ja, als je jong bent mis je meestal de financiële middelen en toch ook wel de durf om zulke avonturen te beginnen. Eigenlijk wel jammer, want in die tijd, zo aan het eind van de jaren tachtig, waren er nog maar heel weinig mensen die dergelijke plannen hadden en was de concurrentie op dit gebied dan ook erg klein. De prijzen waren ook nog erg laag. Voor luttele bedragen konden grote stukken water gekocht worden. Maar goed, het was toch een hele stap, want het allereerste plan dat we in die eerste jaren hadden, was er één van een echte emigratie. Dus het huis in Nederland verkopen, de kinderen die toen nog heel klein waren,  meenemen naar Frankrijk en daar een huis plus vismeer kopen. De broodnodige inkomsten zouden we dan verwerven door mensen tegen betaling te laten vissen. Een soort betaalwater dan? Tja, eigenlijk liever niet, maar  je moest toch ergens van leven?

 

In Frankrijk kun je op het gebied van kleinschalig privéwater ruwweg twee typen onderscheiden. Er zijn zogenaamde gravières, oude zand of grindafgravingen en er zijn meren die ontstaan zijn door het afdammen van een beekje of riviertje. Qua karakter zijn de twee heel verschillend. Op een afgedamde rivier, zeg maar barrage heb je een deel van het jaar en soms het gehele jaar doorstroming, maar het riviertje betekent ook een continue aanvoer van modder of slibafzetting in je water. Verder kan een door het meer stromend water de status van het water beïnvloeden. Dit zal ik even nader uitleggen. Voor de aankoop van een eigen water in Frankrijk is het erg belangrijk om te weten welke status het meer in kwestie heeft. Is het een open of een gesloten water? Als het meer een aan- en afvoer heeft waar vis doorheen kan migreren wordt het als open water beschouwd en dan kan het water wel op privéterrein liggen, maar het water en de vissen zijn min of meer publiek eigendom en moet je dus een vergunning kopen om op een eigen water te vissen… En je kan ook niet zomaar ‘Jan en Alleman’ laten vissen of vis uitzetten, kortom beheer uitoefenen. Bizar nietwaar?

 

 


 

Het moesten er welhaast duizenden zijn. Het water leefde van de vis!

 


 

 

Je moet dus zorgen dat je een meer te pakken krijgt met een wateraanvoer  dat een gedeelte van het jaar droog staat of een constructie waarbij de aanvoerstroom zich voor het meer vertakt en om het gehele bassin heenloopt. Er is nog veel meer te vertellen over de grillige Franse regelgeving op dit gebied, maar het zou in het kader van dit artikel te ver voeren om dit allemaal te beschrijven. Mijn voorkeur ging door bovengenoemde wetten en regeltjes in ieder geval het meest uit naar een gravière, een water dat door de Franse visserijwetten in principe altijd als ‘eau close’ wordt beschouwd. Die zand of grindafgravingen zijn meestal kristalhelder en lekker diep. De helderheid van het water zorgt er tevens voor  dat de karpers vaak prachtig van kleur zijn. De waterkwaliteit is meestal uitzonderlijk goed en het is niet voor niks dat de grootste karpers van Europa vaak op dit soort water worden gevangen. Helaas is de combinatie zandafgraving met comfortabel woonhuis heel zeldzaam op de Franse onroerend goed markt. Ik ben ze in ieder geval in al die jaren van zoeken in Frankrijk eigenlijk nooit tegengekomen.

 

eigen karperwater 1 deel 3
Het liefst had ik een oude zandafgraving.

 

We richtten ons dus noodgedwongen op huizen met meren ontstaan door het afdammen van een stroompje of riviertje. En dat bleek al moeilijk genoeg, want de  jaren gingen voorbij zonder succesvolle aankoop. Vaak waren we er dicht bij, stonden we bij wijze van spreken al met de pen in de hand om de definitieve handtekening te zetten, maar altijd was er weer wat. Soms liepen de onderhandelingen vast op een paar duizend euro, werden objecten vlak voor onze neus verkocht of hadden eigenaren het drukker met echtscheidingsperikelen dan serieus onderhandelen. In die allereerste begintijd waren er nog geen mooie websites waarop je in no-time geschikte huizen en water kon uitzoeken. Dat kwam allemaal pas veel later. De jaren gingen voorbij en veel vrienden en kennissen geloofden er al niet meer in dat ik het ooit zou gaan wagen. Maar in 2008 leek het dan toch eindelijk te gaan gebeuren… Een vier hectare groot water  met een oude watermolen erbij. Het geheel maakte een erg verwaarloosde indruk en duidelijk was te zien dat  het meer in de loop van de jaren erg ondiep was geworden door de niet aflatende aanvoer van slib door het kleine riviertje dat er in uitstroomde. Ook bulkte het water van de kleine karper. Het moesten er welhaast duizenden zijn. Het water leefde van de vis!

 

De onderhandelingen verliepen goed en de benodigde notarispapieren vielen in de bus. En toen brak de crisis uit…De beurskoersen doken naar beneden, huizenprijzen kelderden in Nederland. Steeds als we dachten dat we het ergste hadden gehad werd er weer een nieuwe duik ingezet. U snapt het wel: We durfden het Frankrijkavontuur niet meer aan. Eerst maar eens afwachten en zien hoe diep de bodem van de crisis zou worden. In de jaren erna keken we nog wel wat rond op internet en tijdens vakanties gingen we nog wel eens naar huizen kijken, maar het heilige vuur leek wat gedoofd. We hadden langzamerhand ook genoeg van de schaarse en vaak dure huizen met privémeren en verlegden de aandacht naar een huis aan een rivier. Die waren een stuk goedkoper en er was ook wat meer keuze.

 

eigen karperwater 1 04
De Lot, oostelijk van Cahors.

 

De Lot en haar karpers

Het zoekgebied werd de rivier de Lot. Ik had er verschillende keren met leuk resultaat gevist en het leek mij geweldig om een huis aan de oevers van dit machtige water te bezitten. Lekker vanuit de tuin vissen en daarbij met de boot er op uit. Ik had immers nog een mooie aluminiumboot die alweer jaren werkeloos in het schuurtje stond te wachten op visavonturen.

 

eigen karperwater 1 05
Ik had er verschillende keren met leuk resultaat gevist.

 

eigen water 1 06
De Lot in de buurt van Villeneuve-sur-Lot.

 

Over de Lot is al heel wat geschreven, dus ik zal er niet te lang over uitweiden. Als we stroomopwaarts beginnen bestaat de rivier ruwweg uit een bovenloop met vrij smalle, snelstromende en vrij ondiepe gedeelten. Hier en daar liggen diepere en voor de karpervisser interessante gedeelten, maar ongeveer vanaf het stadje Cajarc beginnen de echt gerenommeerde big-fish stukken. Voor de avontuurlijk ingestelde karpervisser die van grote vissen houdt, wordt de rivier  nu heel  interessant. Het water slingert hier met nauwe lussen  en kronkelende bochten door de causes, de met eikenbos begroeide hoogvlakten. De rivieroevers zijn maar op enkele plaatsen goed bevisbaar. Voor het grootste gedeelte zijn ze zwaar begroeid met oude bomen die op veel plaatsen zijn omgevallen en zo voor enorme obstakels in de oeverkanten zorgen. Deze stukken rivier zijn dus in de meeste gevallen heel moeilijk vanaf de kant te bevissen, maar het zijn wel de gedeelten waar de grootste vissen worden gevangen en verspeeld. Mooie schubs, maar ook opvallend veel grote spiegels en lederkarpers. Er worden gewichten tot zo’n 35 kilo gemeld!

 

eigen karperwater 1 7a

eigen karperwater 1 07b

Actie aan de Lot! Je weet nooit wat je zomaar eens zou kunnen vangen in de Lot!

 

De rivier loopt door bekende dorpen zoals Saint-Cirq-Lapopie, dat ooit is uitgeroepen tot het meest schilderachtige dorp van Frankrijk. Het stroomt verder door naar de  middeleeuwse stad Cahors, waar de beroemde, donkere uit Malbec druiven gemaakte wijn, vandaan komt. Tot midden in de stad zijn grote vissen te vangen. Verder stroomafwaarts ligt het plaatsje Albas. Ook een gekende stek waar onder andere tijdens enduro’s heel dikke vissen op de kant zijn gekomen.  Geen wonder dat ik het liefst hier bij een van genoemde dorpen een huis had gekocht… Helaas zijn er voor een huizenjager die van grote karpers houdt weinig of geen huizen te koop op dit stuk van de Lot. Er staan sowieso weinig huizen op die gedeelten langs de rivier. Ondanks enkele hardnekkige speurtochten lukte het ons niet om iets te vinden. Het zoekgebied werd dus verder uitgebreid naar het westen. Hier wordt de Lot breder, zijn er veel minder bochten en stroomt het water trager door de rivierbedding.

eigen karperwater 1 7C
Op de Lot zit een prachtig bestand aan schubkarpers.

 

De sluisstukken worden langer en de aantallen karper in verhouding tot wateroppervlak ook groter. Helaas is de indruk dat het daarbij vooral om  grote aantallen verwilderde schubkarpers gaat. Dit rustiger gedeelte van de Lot begint ongeveer in de buurt van Fumel en via de grote stad Villeneuve sur Lot en kleinere plaatsen zoals Saint Livrade, Castelmoron en Clairac mondt de prachtige rivier uiteindelijk bij Aiguillon uit in de Garonne.

 

eigen karperwater deel 1 08
De Lot bij Aiguillon.

 

Natuurlijk zwemmen er op deze langzaam stromende gedeelten ook monsterkarpers, maar de spoeling lijkt toch duidelijk wat dunner vergeleken met de stroomopwaarts gelegen stukken. Ook over de zoektocht langs de Lot zouden we een tijdschrift of twee kunnen vullen. Vaak zaten we er dichtbij, maar dan stond het huis weer op een duizelingwekkend steile rivieroever. Dan weer bleek vlak voor het zetten van de handtekening bij de notaris dat het beoogde pand in een gevaarlijke overstromingszone zat. Of was er sprake van een onbewoonbare bouwval waar kapitalen in gestoken moesten worden om het enigszins leefbaar te maken óf bleek het huis net aan een ultra kort sluisstuk zonder goede vaarverbinding te staan. En zo zou ik nog even door kunnen gaan. Uiteindelijk lukte het dus niet om een goede plek te vinden aan deze machtig mooie karperrivier. Daar kwam ook nog bij dat er in Frankrijk een soort publiek recht bestaat waarbij iedereen te allen tijde vrije toegang tot de rivieroever heeft.

 

eigen karperwater deel 9
Steile en onbegaanbare oevers.

 

Dit houdt in dat je vrijwel nooit eigenaar kan worden van de eerste twee meter brede strook die grenst aan het water. Dit houdt tevens in dat je nooit de oever kan claimen en dat andere vissers in principe  gerechtigd zijn om in jouw tuin te bivakkeren als ze willen vissen. Ook zomaar een steiger bouwen is niet altijd toegestaan. In de beste geval mag je een drijfsteiger aanleggen.

 

eigen karperwater 1 10
Een klein paradijsje in de Poitou Charentes.

 

Enfin, na twee jaar zoeken hakten we de knoop door. De kinderen werden te groot en de emigratieplannen waren voorlopig van de baan. Een huis aan de rivier was ook van de baan. Het nieuwste plan werd nu een vakantiewoning met een eigen water erbij waar we na pensionering eventueel permanent zouden kunnen gaan wonen. We verlaagden het budget drastisch, hetgeen betekende dat het meer bij het huis niet al te groot zou worden. Gelukkig waren de prijzen voor onroerend goed de laatste jaren behoorlijk gedaald, zodat we verwachtten nog wel wat redelijks te kunnen aanschaffen. In de zomer van 2013 waren we weer op ‘huis- plus karperwaterjacht’.

 

 


 

Een glooiend landschap met ruig struikgewas, stokoude eikenbomen en een indrukwekkende flora en fauna

 


 


Eindelijk succes

Ergens in augustus  bezochten we in één week tijd diverse objecten in de Limousin en Poitou Charentes. Het  laatste huis plus water gelegen op de grens van de departementen Vienne en Charente leek een voltreffer. Een recent gebouwde gelijkvloerse bungalow aan de oever van een in tweeën gedeeld meer. Het grootste stuk water was ruim twee hectare groot en het kleine meer waar een kleine waterstroom in uitmondde een paar duizend vierkante meter groot. Om het meer nog een stuk grond van 2,5 hectare met struikgewas, grasvelden en eikenbomen. Om de zaak te completeren stonden er verder nog een kippenhok, fruitbomen en een moestuin.

 

eigen karperwater 1 11
Op het terrein mooie oude eiken.

 

Het was een water waar er waarschijnlijk duizenden van zijn te vinden in Frankrijk. Het bekende concept: meestal ergens in de jaren ‘50 of ‘60 wordt er in een valleitje een flinke dam aangelegd die een riviertje afdamt. De vallei vult zich en ziedaar het meer is geboren!


Erg diep was het meer niet en ook was het water erg troebel. Volgens de eigenaar op zijn diepst drie meter. Dit bleek later nog minder te zijn. Meer dan een goede twee meter heb ik tot op heden nergens kunnen vinden. De oevers van het water waren begroeid met wilgenstruiken, grote pollen bies en wat gele lis. We wandelden rond het water en de sfeer beviel mij wel. Een glooiend landschap met ruig struikgewas, stokoude eikenbomen en een indrukwekkende flora en fauna.

 

eigen karperwater deel 1 12
Rond het huis bloeiende zonnebloemen.

 

eigen karperwater 1 14
In de tuin volop mooie vlinders, zoals deze koninginnenpage.

 

Karpers op appèl

We zagen prachtige vlinders, hier en daar ritselden hagedissen en het enige duidelijke geluid dat je eigenlijk hoorde was het tjirpen van de krekels en het zingen van de vogels. Een heerlijk rustig geheel zonder directe buren. Toen de Engelse eigenaar wat korsten brood en hondenbrokken in het water gooide en er direct smakkende karpers op het appèl verschenen was ik gelijk verkocht. Zo makkelijk kun je mij dus blijkbaar een huis verkopen. Zorg voor happende karpers en een zak brood…

 

eigen karperwater 1 14
De Engelse eigenaar strooide brood en hondenbrokken.

 

Het bijbehorende huis kon me weinig schelen, maar gelukkig heb ik een partner die daar wel belang aan hecht en wat verder keek dan ‘mijn neus’ lang was. Het onderkomen was, zoals gezegd, vrij nieuw met kunststof kozijnen en dubbel glas. Behoorlijk veel ruimte en zo te zien geen onderhoud te verwachten de komende jaren. En lekker dicht aan de waterkant! Eigenlijk een soort van erg luxe stenen bivvy waardoor ik zelfs als ik dat wilde vanuit de huiskamer of slaapkamer zou kunnen vissen. Perfect voor een wat oudere karpervisser en ook ideaal om de karpers en hun voedselgedrag goed en uitvoerig te bestuderen.
Na thuiskomst in Nederland besloten we het te wagen en begonnen de onderhandelingen. Aan het eind van het jaar mochten we ons kersverse eigenaars van het water plus visaccommodatie noemen. Het was eindelijk gelukt! In het tweede deel van dit artikel wil ik het gaan hebben over de karpers en hun gedragingen op dit water.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.