Duveldudes on tour


03 februari 2018 | Chris De Clercq

Sommige dingen lijken gewoon te gebeuren. Hoewel we allemaal voortdurend plannetjes lopen te smeden om de loop der dingen naar ons voordeel af te buigen, zorgt stom toeval vaak voor de echte grote gebeurtenissen in ons leven…

 

Het samenvallen van een groep soulmates in toch wel bizarre omstandigheden, vind ik zo een grote gebeurtenis. De kans dat we elkaar ooit zouden kunnen treffen op een planeet zonder karpers is volstrekt nihil te noemen. Maar dit keer, in deze wereld, hebben we elkaar toch tegen het lijf gelopen. Drie halfgekke Belgen en vier UK nutcases die het bijzonder goed met elkaar kunnen vinden en er een aantal keer per jaar samen op uit trekken om de meest hilarische avonturen te beleven.

Boys will be boys, ongegeneerd, in velden en wegen geen greintje ernst te bekennen en elkaar voortdurend een oor proberen aan te naaien. ‘Are you winding me up, fam?’ en ‘Cunt’ zijn zowat het standaard vocabularium tijdens zo een social. Stu heeft op eender welke vraag of situatie steevast hetzelfde antwoord klaar: ‘Burn it’, zegt ie dan droogweg en hoewel we weten wat er komt, blijft iedereen keer op keer compleet strike gaan. Onze messengergroep moet op twee jaar tijd zo een duizend pagina’s dialoog beslaan: vissen, koken, bierdegustaties en de kleine en grote beslommeringen van het leven worden dagelijks van de nodige humor voorzien. Hilariteit alom en een vracht herinneringen om te koesteren dat betekenen de #duveldudes voor ons. Er zijn nog legio verhalen te vertellen over onze avonturen en hoe het allemaal begon, maar hieronder lees je alvast het relaas van onze laatste social in het najaar van 2017.

 

Duveldudes on tour 02

 

First loss

Na ontelbare berichten op onze messengergroep is het morgen eindelijk zover! Iedereen loopt over van enthousiasme voor dit tripje. We hebben gekozen voor een vergeten maar prachtig stuk kanaal in een uithoek van België. Niet alleen is de omgeving bijzonder carpy en de natuur om van te smullen, bovendien is de kans op een deftige vis best realistisch te noemen. Uit de reactie van de UK boys blijkt maar weer hoe verwend we in ons kleine landje zijn als het op karpers aankomt. Voor hen blijft het iedere keer weer moeilijk te geloven dat je met een vergunning van amper 50 euro toegang hebt tot zoveel prachtige wateren met verborgen parels. In tegenstelling tot de rest van de dudes kan ik geen vrijaf krijgen op het werk en arriveer ik vrijdagmiddag als laatste aan het kanaal. De sfeer zit er blijkbaar al goed in want de boys hebben een aantal fraaie vissen gespot in het heldere water en de stekken waren dan ook snel verdeeld. Goede gastheren als we zijn laten we onze Engelse vrienden de eerste keuze en vullen wij de gaten wel op. Nog voor ik de bus uitstap krijg ik al een Duvel in mijn handen geduwd: de bende is compleet nu en daar moet op geklonken worden! Tussen pot en pint wordt meteen alle druk op de schouders van Jonesy gelegd. Hij zit op de beste stek om een aanbeet te krijgen maar door de aanwezige obstakels vergt het succesvol afdrillen van een gehaakte vis wel de nodige ervaring. Uit de vele berichten weten we dat hij wekenlang is bezig geweest met het voorbereiden van deze trip. Hookbaits gesoakt, verse lijn op de molens en superscherpe haken moeten het hem gaan doen. De Belgische karpers drukken hem helaas met de neus op de feiten, twee keer wordt die namiddag nog zijn lijn meedogenloos aan flarden getrokken. We troosten hem, geven hem tientallen tegenstrijdige adviezen en wrijven meteen ook het nodige zout in de wonde: de dudes zijn meedogenloos op dat vlak. 

 

 
Wil jij het complete artikel uit deze Karperwereld 118 graag als eerste lezen? Neem dan nu meteen even een voordelig abonnement en klik hier!

Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.