Karpervissen buitenland: Bedaard schiereiland


08 april 2018 | Franklin Broeckx

Een stilte zoals tijdens die ene zaterdagochtend in november hadden Kevin en ik niet eerder meegemaakt aan de waterkant. Op welk kalm plekje in Frankrijk dan ook valt er altijd wel een van mensen afkomstig geluid te horen. Een rijdende auto in de bergen, spelende kinderen in een nabijgelegen dorp óf een medevisser ergens verderop…

We weten het bijna zeker: de komende nachten wordt het een gekkenhuis!
 
Femke whatsappte die vrijdag de dertiende ’s avonds laat als eerste verschillende berichten: ‘Hé pap, Frankrijk is net in het nieuws. Een gijzeling, doden in een restaurant en blijkbaar bommen bij het Parijse voetbalstadion!’ Even later: ‘Vier gecoördineerde acties door terroristen, zeker 18 doden.’ ‘Al 26, nee 30 zeker! Waar zit jij ergens in Frankrijk?’ Kevin en ik zitten net zo ver van Parijs als waren we in Brabant gebleven… Mijn oudste dochter is gerust.  
 
De ochtend na de zwartste dag in de Franse geschiedenis zouden we bij wijze van spreken een speld kunnen horen vallen. Veel woorden hebben mijn vismaat en ik zelf ook niet paraat. Geschokt lezen we via onze smartphones en het internet het laatste nieuws over de terroristische aanslag in Parijs. Bizar. Vissen vangen is ineens niet belangrijk meer.
 
karpervissen in het buitenland 02
Een 21 kilo zware schubkarper aan boord. Ik ben er dik mee in mijn nopjes!
 

Bellyboaters…

Eerder die week hadden we voor deze zaterdag eigenlijk nog een bellyboat-invasie voorspeld. Woensdag had Frankrijk namelijk een nationale herdenkingsdag, vanwege de wapenstilstand van 11 november 1918, die na 1.568 dagen strijd een einde bracht aan de Eerste Wereldoorlog. Best bijzonder, nu ik er zo over nadenk. 
 

karpervissen in het buitenland 03

karpervissen in het buitenland 04

De nodige aandacht voor het diner, ónder en bóven water.

 
Afijn, Kevin en ik hadden bij vertrek geen rekening gehouden met deze Franse vrije dag en zo zagen wij die dag zeker 20 verschillende roofvissers onze stekken passeren. Hoewel wijzelf flink hadden moeten ploeteren om met onze volle bepakking aan het meer op dit schiereiland te komen, hadden de bellyboaters daar veel minder moeite mee. Zij bevisten de rivier en het aan de andere zijde gelegen kanaal al peddelend af en staken slechts het dijkje over om het meer ook even mee te pikken. Mijn maat en ik draaiden uiteindelijk onze verst uitstaande lijnen binnen. Om ons gebrekkige Frans te compenseren maakten we vriendelijke gebaren naar deze vissers; dat ze rustig door konden vissen en zo. We dachten dat onze tijd toch wel weer zou komen. De karper komt hier immers ’s nachts. Die theorie hadden we namelijk iets te zelfverzekerd gebaseerd op de voorafgaande nacht, onze allereerste nacht aan dit water. Dat was een start die je voor elke buitenlandtrip zou wensen.
 
karpervissen in het buitenland 05
Wisten wij veel dat deze mooie two-tone ook meteen onze laatste vis zou zijn.
 
Na de lange autorit, het broodnodige sleepwerk van bus naar bootje en het enkele malen op en neer varen, stond het bivak dan eindelijk. Omdat we de mogelijkheid hadden ieder met vier hengels te vissen, besloten we deze zo verspreid mogelijk om-en-om in te zetten. Zo zouden we het snelst stuiten op potentiële hot-spots, om ons daar de daaropvolgende nachten op te kunnen richten. Elk van de acht hengels werd instinctief zo gepositioneerd dat het haakaas ervan op een mogelijke trekroute zou kunnen liggen. We vonden echter geen aanknopingspunten in de vorm van plateau’s, kuilen of bodemsamenstelling. En omdat we niet zomaar loos op open water wilden vissen, betekende dat de meest interessante plekken nabij de eilandjes en afstervende opgehoopte wierbedden lagen. 
 
 
 

 

Mijn maat twijfelt geen moment en schept in één haal tien kilo wier en 21 kilo schubkarper aan boord
 

 

 
 

Nopjes

Net voor het donker liggen alle lijnen naar volle tevredenheid in. Na een oerdegelijke buitendiner van kapucijners, spek, uien en aardappelen buiken we uit op onze vissersstoeltjes en besluiten een afzakkertje te nemen. De aanbeet op Kevins uiterst linkse hengel komt totaal onverwacht. Wat! Nu al? Kev veert op en zet in een vloeiende beweging de sprint in gang. Terwijl ik hem in allerijl achterna ga, zie ik wanneer ik mijn hoofdlamp aanklik dat ik hem niet kan bijbenen. Mijn maat raust als een ervaren Bosjesman door de struiken en takken. Hij zit al in de boot wanneer ik pas halverwege ben. Direct na het aanslaan blijkt de vis in een flinke bos onderwatervegetatie vast te zitten. Kevin blijft kalm en ontdoet met precisie zijn lijn van de nodige plukken groen… Even later staat hij met een goed gevuld net naast me op de kant. We doen het gewicht van de spiegelkarper in eerste instantie wat te veel eer aan, maar klagen doen we niet met een dikke 36 ponder. 
 
Rond half tien krijg ik beet aan de andere kant van het water. Deze vis verstopt zich in het opeengehoopte wierbos dat voor het eilandje ligt dat ik bevis. Wanneer we er met een omweggetje heen varen, ziet het er even naar uit dat de karper zich van de haak heeft weten te ontdoen. Zeker wanneer we het lood vlakbij een grote takkenbos al boven het wier uit zien bungelen. Ik heb echter constant druk op de lijn gehouden en wanneer Kev met zijn hoofdlamp het wier in schijnt, zien we een brede schubkarper ogenschijnlijk rustig vlak onder het wateroppervlak deinen. Mijn maat twijfelt geen moment en schept in één haal tien kilo wier en 21 kilo schubkarper aan boord. Ik ben er dik mee in mijn nopjes!
 
karpervissen in het buitenland 06
De smartphone wordt opgeladen.
 
Rond middernacht vallen we doodmoe in slaap. Amper twee uur later doorklieft één van Kevin zijn beetmelders de nachtelijke stilte. Het is de meest rechtse hengel van onze set-up, weer in een ander uiterst hoekje van het water! Deze vis zorgt voor minder problemen en dus kan mijn vismaat prima vanaf de kant drillen. Uiteindelijk ligt er een bloedmooie two-tone schubkarper van dik 38 pond op de mat. We weten het bijna zeker: de komende nachten wordt het een gekkenhuis! Dat viel tegen.
 
karpervissen in  het buitenland 7
Kev sleurt nog maar eens een brasem uit het wier.
 

Brasems, brá-sems

Na de woensdag vol bellyboaters liggen voor het donker alle lijnen weer spot-on. Maar wanneer er in het eerste donker een brasem aan Kev zijn haak hangt, bekruipt ons - zonder dat we wat tegen elkaar hoeven te zeggen - een onbehaaglijk gevoel. Het klopt. Die komende drie dagen en nachten staat de brasem centraal. De karpers lijken net zo snel verdwenen als dat ze waren gekomen. 
 
Pas de laatste dag is het onder water net zo stil als in de rest van Frankrijk… We hebben de brasems rustig gekregen door tijgernoten in te zetten of onze hairs te voorzien van twee grotere boilies. Het is al halverwege onze laatste nacht, als Kev eindelijk weer door de bossen naar zijn linker hengel mag rennen. Wanneer hij daar aankomt, balanceert zijn hengel als de stok van een trapezewerker tussen de oren van de beetmelder. Nipt kan hij nog zijn hengel grijpen, maar hij voelt amper nog weerstand. Hij roeit nog snel de vluchtroute van de op hol geslagen karper achterna, het is alleen tevergeefs. 
Het hoeft ook niet meer, het is klaar. 
 

Vlog 

De gezamenlijke vlog van Franklin en Kevin over deze Frankrijktrip: 
 

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier!

Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.