De antiekjacht


01 juli 2018 | Mark van der Zouw

De gepassioneerde karperavonturier Mark van der Zouw viel ons al langer op door zijn posts op Instagram; flitsende snelle beelden van dolle sessies en likkebaardende vangstfoto’s. Hij sierde destijds de cover van ons magazine… We zetten de coverstory van toen nu online, de Carpfreak zelf aan het woord:   

 

Carpfreak Mark van der Zouw is altijd opzoek naar bijzondere karpers. De prachtige dubbelrijen die hij hier in zijn handen torst is toch niet te versmaden?

 

Soms lees je van die succesverhalen in magazines over een visser die voor de eerste keer ergens komt hengelen en gelijk de mooiste karper vangt van het desbetreffende water… Zo’n water waar je zelf vaak eerst vele uren, weken of maanden voorbereidend werk in moet steken om die ‘ene supervis’ op het droge te harken. En dat je tijdens het lezen van zo’n artikel dan denkt; ‘Sjezus, die Guus Geluk komt regelrecht uit het boekje van Donald Duck gelopen! Waarom gebeurt mij dat nou nooit eens?’ 

 

 


 

Mark van der Zouw: “Ik buig voorover om in het net te spieken en zie een hoge bruine flank liggen. Wat de fok!”

 


 

 

Nou, geloof me mensen. Dit is precies zo’n verhaal. Alleen was ik nu degene die dit stukje geluk afgelopen voorjaar mocht meemaken. En dat op een oude, niet al te grote zandafgraving, die dateert uit de jaren zestig. Deze put deed mijn gedachten al meerdere jaren af en toe kriebelen, maar mijn haakje had hier de bodem nog steeds niet gezien. Een water waar ik slechts een paar ingrediënten van wist, via-via…


Antiekjacht 02

Uit het pre-spiegelkarperproject-tijdperk…

 

Er zwemt een aantal mooie karpers rond. Ik had alleen geen idee hoeveel. Een verhaal over een stokoude spiegelkarper van formaat was mij jaren geleden al ter ore gekomen. Een vis die ik zelfs jaren geleden al eens op een foto had gezien. Een prachtig monument die ik maar al te graag in mijn mandje zou willen hebben, maar of deze vis nog in leven was dat wist ik dus niet. 

 

Als een vampier

Aan deze informatie had ik in ieder geval genoeg spek om mijn nieuwsgierigheid niet langer in bedwang te kunnen houden. Ik moest en zou de gok eens gaan wagen. Maar hoe zou ik dit gaan aanpakken? Deze vergeten put lag op een afgelegen landgoed. Alleen was het niet helemaal duidelijk of je er nu wel of niet mocht vissen. Ik wilde dat in een later stadium eens precies gaan uitzoeken. Voor mij was het belangrijk om beter maar niet gezien te worden. Want ik wilde natuurlijk ook geen slapende honden wakker maken. Het enige nadeel ook meteen, dit water lag nou niet bepaald heel erg gecamoufleerd. Vanaf meerdere punten kon je hier goed ‘in the picture’ staan. Alleen je auto al ongezien parkeren bleek onmogelijk. Alles moest dus maar weer in het donker gaan gebeuren. Wat een ‘vampier’ als mij niet geheel onbekend is, aangezien ik bijna altijd pas aankom op diverse visstekken wanneer de zon al geruime tijd is verdwenen. 

 

Zo borduurde ik wat verder in mijn hoofd om een plannetje te maken voor de zomer die over een paar weken begon. Dat zou een mooie tijd zijn om daar dan eens wat te gaan proberen. Eerst wilde ik een andere stek op een groot pittig water gaan aanpakken voor de komende anderhalve maand, tot eind juni.

Een week later toerde ik op een nietszeggende dinsdagmiddag na het voeren van mijn stek op een grote zandafgraving eens wat rond met de auto in de betreffende omgeving. Tot ik opeens een stemmetje hoorde in mijn hoofd die mij influisterde dat ik maar eens polshoogte moest gaan nemen. Heerlijke zonnige voorjaarsdagen waren al gepasseerd en de meeste wateren zijn ondertussen al goed op temperatuur gekomen. Ook de natuur had dit goed begrepen en alles stond al mooi in bloei rond deze tijd. 

 

CARPFREAKS

de antiekjacht 04

de antiekjacht 05

de antiekjacht 03

Op het Instagramaccount van ‘Carpfreaks’ vind je fraaie karperfotografie terug van Mark. Volgen dus, net als onze eigen Instagram:  ‘Dekarperwereld’.

 

Wanneer ik op een paar honderd meter afstand met de auto rustig over het smalle weggetje voorbij het water rijd, zie ik dat het putje er weer mooi bij ligt. Twee kilometer verderop draai ik de auto om er nogmaals een keer voorbij te rijden. Ik ben er niet voor niks heen gereden, zeg ik tegen mezelf. Een mooi moment om hier eens een keertje rond te snuffelen. Ik parkeer mijn auto een kilometer verderop om er vervolgens rustig naar toe te lopen. Mijn ogen zoeken de boer en zijn gereedschap. Hij is misschien wel op zijn land aan het werk, dan kan ik eventueel een praatje aanknopen met de beste man om iets meer informatie los te peuteren. Maar tot aan de horizon is er helemaal niets anders te zien dan een opkomend maïsveld en dan tweehonderd meter verderop de put die mijn nieuwsgierige karakter niet kan weerstaan. Op een draftempo loop ik schichtig om mij heen kijkend richting het struikgewas aan de waterkant. Vanuit deze hoek kan ik even rustig het water observeren. Als je dan voor het eerst naar een nieuw en onbekend wateroppervlak staat te turen, is dat een oppermachtig gevoel. Met alleen al de gedachte dat hier dus een karper van meer dan veertig jaar oud op de bodem rond word ik al hebberig. 

 

(Z)ware orgie

Ik doe een stapje verder richting de waterkant en bekijk de zanderige bodem voor mijn neus eens goed. Bij de eerste aanblik zie ik al meteen twee brasems voorbij zwemmen op nog geen meter water. Zie ik dat nou goed? Waren die nu aan het paaien? Een paar seconden later zie ik weer vier brasems voorbij schieten en die knallen ook gelijk het riet in. Een (z)ware orgie speelt zich af voor mijn neus. Ik bekijk het liefdesspel en op dat moment zie ik in mijn rechterooghoek een schubkarper voorbij zwemmen, en dat op nog geen meter afstand. Bam! En nog eens twee schubs zwemmen erachteraan. Die laatste vis is zeker over de vijftien kilogram. Ik ben vanaf dat moment helemaal gefocust. Mijn ogen schieten alle kanten op en mijn polaroidglazen scannen de bodem af naar nog meer vis. In nog geen tien minuten tijd zie ik meerdere karpers tussen de paaiende brasems door zwemmen. Ik weet wel waarom die snoeperds daar zitten. Deze gretige karpers zullen hier voorlopig nog wel even rond blijven zwemmen.

 

de antiekjacht 06

Ik weet genoeg!

 

Er ontstaat plotseling een absolute drang naar vangsten. ‘Ik moet gewoon vandaag gaan vissen’, zeg ik hardop tegen mezelf. Ik zou gek zijn als ik nu de kans niet probeer te pakken. Tijgernoten! Ik heb nog een kilootje in de auto liggen. In nog geen tien minuten sta ik bij de auto om de overgebleven tijgernoten eruit te graaien. In een nog snellere tijd sta ik weer in de hoek van de put waar ik die vissen zag scharrelen. Ik strooi de nootjes op diverse plekken, die niet dieper zijn dan een meter. Ik tuur nog vijf minuten wat rond. In mijn hoofd spelen er nu in rap tempo diverse scenes af over wat ik nu zal gaan doen. Vannacht ga ik hier terugkomen met één hengel om mijn geluk te beproeven. Het moet nu kunnen om zo’n mooie slurper te haken!

 

de antiekjacht 07

Nog zo’n historisch monument uit een eerdere sessie…

 

Nachtjacht

Mijn telefoon laat zien dat het 00.45 uur is wanneer ik met een lichte struikroversbepakking vlakbij het water sta en klaar ben voor de jacht. Alles is thuis reeds voorbereid en met alleen het licht van de maan maak ik mijn overige spullen gereed. Als een kat sluip ik met de hengel en steunen richting het krappe plekje aan de waterkant. Met een klein afstapje sta ik tot aan mijn knieën in het water. De steunen gaan de bodem in en staan tussen het riet dat ik iets opzij heb geduwd. Nu nog mijn boobytrap op de juiste plek op scherp leggen. Mijn hair is versierd met twee kleine tijgernootjes en nog geen vier meter verder laat ik het onderlijntje rustig neerkomen vlak naast wat laaghangende takken. Het is daar net iets dieper dan een meter schat ik zo. Terwijl ik in alle rust de hengel in mijn steunen leg, hoor ik een paar meter verderop de paaiende brasems weer flink tekeer gaan. Ik gooi nog wat losse nootjes her-en-der om de stek heen en doe een stapje terug. Even in de ‘chill-stand’ nu. Tijd voor een warm bakkie leut en een Caballero. Ik heb ongeveer één vierkante meter ruimte om te kunnen staan tussen het hoge struikgewas en mijn hengel in. Laten we zeggen dat ik mezelf niet de meest makkelijke houding kan aanmeten in deze positie. Maar ik wil graag vlak naast de hengel staan als ik aan het stalken ben. 

 

de antiekjacht 08

Het populairste geheime wapen van menig biggenjager: den tijgernoot!

 

Ook omdat mijn vissenval hier op een vrij tricky plekje ligt, net naast de takken. Verspelen is geen optie in mijn beleving. Daarom moet ik nu scherp blijven dacht ik. Anderhalf uur lang en drie Caballero’s verder sta ik in een soort van trance naar het water te turen. Ik betrap mezelf zo nu en dan op gezichtsbedrog als ik wat beweging denk te zien rondom de takken die het water insteken. Om de vijf minuten verander ik van slapend been omdat mijn krampachtige houding zijn tol begint te eisen op dit plekje. Zelfs een broedende eend zou geen genoegen nemen met deze ruimte. 

 

De wolken zijn ondertussen voor de maan geschoven en de nacht wordt nog donkerder. Ik probeer de vleugjes overgebleven licht in de weerspiegeling van het water te zoeken om nog iets te kunnen waarnemen. Ik verplaats mezelf nog eens tien centimeter in houding en mijn linkerhand zoekt ondertussen naar een volgende peuk. Op datzelfde moment word ik wakker geschud door het geluid van een grote kolk en boeggolf die omhoog komen uit het water, net naast de takken vandaan. Op de bodem vindt een explosie van geweld plaats. Een seconde later komt ook het beest wat zichzelf heeft gehaakt in volle vaart op gang en meters fluorocarbon worden razendsnel van mijn molenspoel getrokken. In een reflex grijp ik mijn hengel van de steunen en sta à la minute in de verdedigende houding met een kromme blank in mijn handen. Dit alles gebeurt in nog geen vier seconden tijd. Deze vis is duidelijk heel erg boos en kiest met harde beuken voorwaarts de volledige aanval! Ik laat mijn prooi heel even zijn gang gaan voordat ik de slip iets dichter zet en wat tegengas probeer te geven. Op het moment dat ik iets meer rust voel aan de andere kant van de lijn houd ik mijn hand op de spoel en geef flink druk zodat de vis zichzelf nu richting mij moet keren. Dat lukt vrij makkelijk merk ik. Nu is het tijd om zelf de aanval in te zetten. Met een paar stevige halen trek ik het beest een tiental meters terug richting zijn eindbestemming. De karper is nu duidelijk zijn oriëntatie kwijt en probeert nog een vluchtroute te zoeken naar mijn bakboordzijde. Deze actie weet ik vrij simpel te blokkeren en ik win zelfs nog wat meters lijn. Nog een keer druk op de lijn zetten en ik voel dat de vis omhoog komt.

 

Vijf seconden later hoor ik dat ie aan de oppervlakte zit en om zijn as heen draait. Zijn staartslag slaat een flinke plons op het water en ik weet dat het nu niet lang meer gaat duren. Dat klopt ook. 

 

de antiekjacht 09

Een ietwat ongemakkelijke positie om lang in te blijven staan, maar het uitzicht maakt veel goed.

 

Dinosaurus!

Het logge beest heeft duidelijk zijn krachten verspeeld en ik kan haar nu gemakkelijk naar mij toe trekken. Ik pak het schepnet met mijn linkerhand uit het riet en verplaats deze richting mijn toekomstige vangst. Tijd voor de finale. Nog drie, twee, één meter en… hoppa! De vis glijdt over de rand van mijn net en een gevoel van euforie maakt kortsluiting in mijn hoofd. ‘Yes! In the pocket.’ 

 

Voor de eerste keer deze nacht doe ik het hoofdlampje aan om te bekijken wat voor een prijs mij heeft bezocht. Met het waadpak aan sta ik nu tot mijn middel in het water. Ik buig voorover om in het net te spieken en zie een hoge bruine flank liggen. ‘Wat de fok!’ 

 

Ik kijk nog een keer wat beter en kan mijn ogen niet geloven. Er ligt gewoon een moddervette dinosaurus van een spiegel in mijn netje. Dat meen je niet! Het is gewoon die oude spiegelkarper van de foto, wauw… Wat een geluk zeg! En wat een voorjaarsbak, niet normaal. Ik doe een klein dansje in het water en onthaak de spiegel vervolgens in het net. Nadat de vis is bevrijd van de curve shank leg ik de hengel in het riet en draag met alle liefde mijn onverwachte gast richting de onthaakmat. Terwijl mijn struintrofee daar rustig ligt, kijken wij elkaar eens diep in de ogen. Met een grote grijns kijk ik naar de prachtige bouw en voel eens zacht over het lijf van deze oude schoonheid. Ik heb eerlijk gezegd het gevoel dat de vis mij niet op diezelfde warme manier bekijkt. 

 

 

HARE MAJESTEIT

de antiekjacht 10

de antiekjacht 11

 

de antiekjacht 12

Ik wil deze vis maar al te graag in het daglicht zien om haar goed te bekijken en voor de eeuwigheid vast te leggen.

 

Tijd om haar even rustig te laten bijkomen in de sling. Het is nu kwart over drie in de nacht en over twee uur zal de zonsopkomst beginnen. Ik wil deze vis maar al te graag in het daglicht zien om haar goed te bekijken en voor de eeuwigheid vast te leggen. Ik besluit om niet verder te vissen omdat ik nu heb gekregen waar ik eigenlijk voor kwam. En dat gewoon in twee uur tijd. Ik pak even mijn momentje en ga languit op mijn rug in het hoge gras liggen. Eerst zelf eens een kwartiertje tot rust komen. Met een triomfantelijk gevoel overdenk ik wat mij net is overkomen. Even later breng ik vast wat spullen naar de auto die ik niet meer nodig heb voor de fotografie en loop daarna ontspannen weer terug naar de put. Ik check nog een keer hoe de bejaarde karper in de sling ligt en terwijl ik de rits open maak voel ik nog even over de brede rugpartij. 

 

 


 

De structuur van de rugvin lijkt wel te zijn gemaakt van gefiguurzaagd oud en gelakt hout

 


 

 

Dit tafereel herhaal ik lichtelijk paranoia om het half uur, omdat ik het gewoon niet kan laten om dicht in de buurt van mijn vangst te blijven. Wanneer ze in het eerste ochtendlicht voor me op de mat ligt, sta ik opgewonden naar de koningin van het water te kijken. Deze dame is duidelijk klaar voor de paringsdans, want ze zit helemaal vol met kuit. Haar huid staat zo strak gespannen dat de bloedvaten en aderen er bijna uitspringen. Donker brons en ral 8001 van kleur, met her en der bijna zwarte vlekken op haar artistieke flanken. De structuur van de rugvin lijkt wel te zijn gemaakt van gefiguurzaagd oud en gelakt hout. Er groeien langwerpige baarddraden aan haar snuit die de lengte van mijn wijsvingers hebben. Deze karakteristieke ‘one of a kind’ karper straalt het woord ouderdom uit met de hoofdletter ‘O’. 

 

Nog voordat de haan zijn ochtendritueel heeft laten horen, ben ik al klaar met het portretteren van de man-en-vis-scene. De tijd is aangebroken om dit stukje geschiedenis weer terug te zetten in die vertrouwde onderwaterwereld van haar en haar soortgenoten. Het afscheid nemen van deze bijzondere vangst doe ik met een pijnlijke tevredenheid. 

 

de antiekjacht 13

Deze vis sierde de cover van Dé Karperwereld 114... Neem nu een voordelig abonnement op dit fantastische fullcolour magazine: klik hier!

 

Terwijl ik Hare Majesteit voorzichtig uit mijn handen laat wegzwemmen kijk ik haar na totdat ze steeds verder verdwijnt tussen de groene vlaktes van het wier. Ik groet de antieke spiegel met een laatste handkus en slaak een zucht van verlichting. Een volmaakte vangst op het juiste tijdstip, resulterend in een optimale voldoening. 

Wanneer ik in de vroege morgen met de auto weer terug naar huis rijd word er op de radio een herkenbaar liedje gedraaid. De eerste regels van het refrein staan toevallig ook geprint op het geboortekaartje van mijn oudste dochter. Ik zing luidkeels mee: “Then I look at you. And the world’s alright with me. Just one look at you. And I know it’s gonna be... A lovely day.”


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.