In de bivvy bij Derek Harrison…


03 februari 2016 | Redactie

Het is alweer zo’n 15 jaar geleden dat we Derek Harrison aan de waterkant opzochten voor een zeer uitgebreid interview. Daarna zagen we hem nog één keer terug in én voorop magazine 85 met ‘The Big One’... Maar in de tussentijd lijkt het wat stiller te zijn geworden rond deze ervaren rot. Is er dan niks te melden? Integendeel!

Dit artikel is een overname uit Dé Karperwereld 104.

 

Derek vist nog steeds bloedfanatiek en met grote regelmaat belanden er bijzondere vissen op zijn onthaakmat. Reden genoeg om hem, nota bene op zijn verjaardag, op te zoeken aan het door hem geliefde Verbindingskanaal (VK) in België. Daar mogen we twee vissen op de foto vastleggen. Een interview beginnen met een mooi verjaardagscadeau. Wat wil je nog meer?

In de bivvy bij Derek Harrison 2

In de bivvy bij Derek Harrison 3

Als een van de vissers van de oude stempel zul je met name bij de karpervissers die al wat jaren meedraaien geen onbekende meer zijn. Maar kun je, voor de jongere generatie in het kort vertellen hoe je ooit als Brit in Nederland terecht bent gekomen?

Tja, dat heeft met mijn vrouw te maken. Ik heb altijd buiten Engeland in de bouw gewerkt en tijdens een feestje in Nederland heb ik haar leren kennen. Zes jaar lang hebben we een relatie op afstand gehad, voordat ik besloot naar Nederland te verhuizen. Liefde speelde dus een hoofdrol. Toen ik me hier definitief vestigde, schrok ik wel van al dat viswater.

 

Hier zijn we als we kijken naar de hoeveelheid blauw op de landkaart inderdaad beter bedeeld dan in Engeland. Viste je daar eigenlijk ook al op karper?

In het deel van Engeland waar ik woonde, zwom eigenlijk vrijwel geen karper. Mijn aandacht ging dan ook vooral uit naar snoek. En dat was in het begin van mijn Nederlandse visserij niet veel anders. Maar toen ik in het voorjaar ineens karpers zag, was het hek van de dam. Aasvissen werden vervangen voor deegballen en later door boillies.

 

In de bivvy bij Derek Harrison 4
 

Als we een sprong in de tijd maken en kijken naar de vorige keer dat we bij je in de bivvy zaten (Dé Karperwereld no. 20,) kwamen met name wateren als het Kempisch Kanaal en verschillende bekende wateren in Frankrijk voorbij. Speelt je visserij zich nog steeds met name in het buitenland af?

Zeven jaar geleden heb ik helaas een auto-ongeluk gehad. Na het werk besloot ik ineens door naar Frankrijk te rijden om daar enkele nachten te vissen. Toen ik onderweg tegen de vangrail tot stilstand kwam, ben ik flink geschrokken. Die week heb ik wel nog gevist, maar daarna kwam wel een beetje het besef dat we het helemaal niet zo ver hoeven te zoeken. Zowel in Nederland als België zwemmen meer dan voldoende mooie vissen. Na het ongeluk heb ik dus besloten daar voortaan meer tijd in te steken.

 

Je staat wel een beetje bekend als de in België vissende Nederbrit. Hoe is dat eigenlijk zo gekomen?

Dat zal te maken hebben met het feit dat ik vooral in België het grootste deel van mijn visuren spendeer. Met name de kanalen die je net over de grens aantreft, hebben mij gegrepen en laten mij niet meer los. De combinatie van een hoge moeilijkheidsgraad met zeer bijzondere vissen trekt mij keer op keer. En als ik zo kijk naar de jonge vissen die er als kool groeien, verwacht ik dat dit nog vele jaren zo zal zijn!

 

Eerst viste je vooral op het Kempisch Kanaal (KK), maar nu horen wij vooral van je vangsten uit het beroemde verbindingsstuk. Hoe is het gekomen dat je daar bent gaan vissen?

Toen het nachtvissen werd gelegaliseerd, werd het steeds drukker en ben ik eerst eigenlijk gevlucht naar de wat rustigere stukken van het KK. Maar toen het ook daar drukker werd, besloot ik eens naar het grotere ‘zijkanaal’ te kijken. Daar was het toen eigenlijk nog vrij rustig. Pas toen ik een van de grote schubkarpers wist te vangen en daarna, de inmiddels overleden, Jaap de Bliek ‘The Big One’ strikte, kreeg dit kanaal meer en meer de aandacht van anderen. ‘The Big One’ werd op dat moment echter ook een specifiek doel voor mij.

 

In de bivvy bij Derek Harrison 6

 

Hoe dat verhaal is afgelopen hebben wij enkele jaren geleden gezien toen je met deze vis op de cover stond van Dé Karperwereld no. 85. Ben je tegenwoordig nog steeds zo’n targetvisser?

Dat is momenteel een stuk minder. Ik geniet van alle vissen die ik vang, maar hoop ondertussen natuurlijk wel nog een beetje op bepaalde exemplaren. Zo zwemt er hier in het kanaal ook nog een flink aantal grote vissen, die we telkens rond de paaitijd zien zwemmen. Vissen die, zover wij weten, nog niet eerder zijn gevangen. Stel je eens voor dat je zo’n vis ineens aan de lijn hebt hangen! En dat is ook juist wat mij steeds zo enthousiast maakt en houdt. Het ene moment kun je een jonge, kleine vis vangen en het andere moment hangt er een onbekende buffel aan!

 

In de bivvy bij Derek Harrison 6
 

Maar dan moet je uiteraard eerst beet krijgen! En dat is op dit soort wateren natuurlijk niet vanzelfsprekend. Hoe zorg je er voor dat je over het algemeen toch altijd weer beter dan gemiddelde resultaten weet te boeken?

In de loop van de jaren heb ik natuurlijk wel een beetje kennis opgedaan en dat gebruik ik nu in mijn voordeel. Het kanaal waaraan we nu zitten, maakt onderdeel uit van een groot waterstelsel en de vis kan dus kilometers ver zwemmen. Je zult dus op het juiste moment op de juiste plek moeten zijn. En als je ze niet ziet zwemmen, blijft het altijd een beetje gokken. Dat gaat nog steeds wel eens fout. Zo dacht ik op basis van eerdere ervaringen vorige week de vissen op een bepaald stuk aan te treffen, maar kreeg ik vervolgens geeneens beet. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Dus moet je constant op je hoede zijn en altijd goed rond blijven kijken.

 

Je geeft aan dat lokaliseren erg belangrijk is. Vis je als je de vis gevonden hebt instant of voer je dan toch voor?

Voeren zorgt voor zorgen. Met de drukte aan de waterkant voer je namelijk al snel voor anderen en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ik heb het geluk dat ik vanwege mijn werk regelmatig een meerdaagse sessie kan plannen. Dan voer ik vooraf wel een stekje aan, maar ga ik vervolgens de vis zoeken voor de eerste nacht. Afhankelijk van het resultaat op de eerste stek, kan ik dan nog op een eenmaal aangevoerde plek terugvallen voor de volgende nacht of nachten. Op deze manier combineer ik het beste van twee werelden en heb ik ook minder last van andere vissers. Een lange tijd dezelfde stek aanvoeren en bevissen kun je simpelweg vergeten en is ook niet fair ten opzichte van anderen. Stekken claimen vind ik tegenwoordig net zo erg als stekkenpezen. Er zijn te veel mensen die denken dat ze met een kilootje voer een stek kunnen opeisen om daar vervolgens op vrijdagavond neer te ploffen. Zo heb ik op de Maas zelfs al meegemaakt dat er mensen zijn die zo meerdere stekken claimen. Dat beperkt andere vissers natuurlijk enorm in hun vrijheid.

In de bivvy bij Derek Harrison 8

In de bivvy bij Derek Harrison 9

Het wordt inderdaad steeds drukker aan de waterkant en karpervissen is populairder dan ooit. We zullen dus een beetje rekening met elkaar moeten houden…

Vijfentwintig jaar geleden kon je elkaar nog met rust laten op eigen stekken, maar dat kun je nu vergeten. Wie het eerst komt, die het eerst maalt. Maar je zult ook tijdens het vissen rekening met elkaar moeten houden. Zo bleven we vroeger op het KK ongeveer 200 meter uit elkaar zitten, moet je tegenwoordig niet vreemd opkijken als mensen recht tegenover je uitpakken. Een mooi voorbeeld is de paaitijd hier op dit stuk. Dan lijkt het echt een tentententoonstelling met om de paar meter een bivvy. In plaats van daar aan te schuiven, wacht ik liever tot het voorbij is en zal ik verderop mijn ding doen.

 

Is het opzoeken van die rust ook een van de redenen waardoor je na al die jaren nog steeds zoveel plezier hebt in het karpervissen en niet zoals sommige generatiegenoten de hengels in de wilgen hebt gehangen of wellicht op andere soorten vist?

Veel mensen die ik ken van vroeger zijn inderdaad gestopt. Maar je ziet er ook weer enkele voorzichtig beginnen. Voor mij is vissen zoveel meer dan alleen het vangen. Dat is de reden waarom ik er niet genoeg van kan krijgen. Zo zat ik de vorige keer enorm te genieten van een jagende slechtvalk in de buurt van mijn stek. Op dat moment had ik eigenlijk mijn fotocamera met telelens in de hand moeten hebben. Zo begint natuurfotografie mij namelijk steeds meer te interesseren.

In de bivvy bij Derek Harrison 5

In de bivvy bij Derek Harrison 10

Is dat fotograferen ook echt een hobby geworden?

Haha, zeg maar gerust een obsessie! Ik heb nog een hoop te leren en kom nog maar net om de hoek kijken. Maar ook een oude hond kan een trucje leren! Ondertussen heb ik er in ieder geval erg veel plezier in en geeft het ook een enorme voldoening als het lukt om een mooie foto te maken.

 

Is het daarbij een beetje zoals karpervissen? In plaats van zoeken naar een bijzondere vis, zoek je nu naar een sprekende foto? 

Dat is zeker zo. Je moet tenslotte toch weer op het juiste moment op de juiste plek zijn. En uiteraard, dan moet je ook weer de juiste keuzes maken. En dat is eigenlijk net karpervissen. Ook geniet ik enorm van foto’s van natuurfotografen als Bas Breetveld. Mannen zoals hij steken echt veel tijd in het vastleggen van natuurschoon. Maar momenteel maak ik de meeste foto’s tijdens wandelingen met de hond. Je zult mij bijvoorbeeld niet een dag lang in een tent zien zitten om een foto van een vogel te maken.

 

Dat in een tentje zitten doe je wel genoeg aan de waterkant. Denk je dat tijd een doorslaggevende factor binnen onze hobby is?

Zeker weten. Er bestaan geen wondermiddelen binnen de karpervisserij. Wonderaas, wonderrigs en dat soort zaken bestaan niet. Spullen moeten doen waarvoor ze gemaakt zijn en dat blijven doen. Als je dit combineert met genoeg tijd aan de waterkant en de nodige kennis van zaken opbouwt, dan moet je wel een paar vissen kunnen vangen. Zo heb ik bij tijden echt veel uren aan de waterkant gezeten. Ik heb het geluk dat mijn vrouw mij hier de ruimte voor geeft en ik op deze manier vol voor mijn visserij kan gaan. Maar er is in het leven meer dan alleen maar karpervissen. Als je elk weekend aan de waterkant zit, mis je een hoop andere zaken en dat besef is er inmiddels wel. Zo vis ik tegenwoordig altijd nog wel een stuk meer dan sommige andere vissers, maar is het niet meer zoals in het verleden. Dit heeft natuurlijk ook te maken met mijn huidige werksituatie. Mijn rooster is zo dat ik de ene week vrijwel constant werk en daarna een aantal dagen vrij ben. Op die manier kan ik vaker doordeweeks een paar dagen achtereen gaan vissen.

 

In de bivvy bij Derek Harrison 11
 

Je zegt net dat er geen wonderaas of rigs bestaan. Dit terwijl er toch een heel leger karpervissers op zoek is naar dat ene wondermiddel. Wat hangt er dan aan het uiteinde van je lijn? 

Ik vis al jarenlang met hetzelfde aas en dezelfde rigs. De Big Fish Mix boilie waarmee ik tijdens het vorige interview al mee viste, heeft bijvoorbeeld afgelopen nacht weer zijn werk gedaan. Een karper blijft een karper en zolang je hem iets lekkers te eten voorschotelt, is de kans aanwezig dat hij voor de bijl gaat. Hetzelfde geldt voor rigs. Een scherpe haak is het belangrijkste dat er is. Al doe ik niet mee aan de rage van het vijlen van haken die nieuw uit de verpakking komen. Zelf kies ik gewoon voor een haak die uit de verpakking al voelt als een naald, en dus meteen zal prikken. Als ik deze combineer met mijn vertrouwde combirigs en zorg dat het haakaas in de vissenbek komt, moet het zeker goed komen…
Iets waar ik wel een enorme waarde aan hecht is lijnligging. Als ik de mogelijkheid heb om mijn lijnen goed te camoufleren door ze slap te leggen of met toploden tegen de bodem te houden, dan zal ik dat zeker doen. Gelukkig zinken de moderne lijnen ook een stuk beter. Tevens is het belangrijk om na te denken hoe je de hengels positioneert om zo te voorkomen dat je lijnen over de aanzwemroute legt of dat je een andere hengel als het ware afsnijdt. Deze kleine dingen kunnen een groot verschil maken. Maar wondermiddelen of geheime wapens bestaan absoluut niet.

 

Tijd, vertrouwen en een beetje gezond verstand. Daar komt het dus op neer. Of niet?

Stom geluk wil ook nog wel eens werken! Maar op het moment dat daar geen sprake van is zul je moeten doorzetten. Er is uiteindelijk geen ‘shortcut to succes’.

 

In plaats van enkel te kijken naar je voorgaande jaren als karpervisser en persoon is het wellicht ook leuk om vooruit te blikken naar de toekomst. Wat ben je de komende jaren nog zoal van plan?

De afgelopen jaren was ik gelukkig met de dingen die ik deed. Dus voor de komende jaren ben ik van plan daar gewoon mee door te gaan. Ik blijf bij mijn passie en zal dat altijd blijven doen…

 

In de bivvy bij Derek Harrison 12


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (1)


 

Serge

leuk om te lezen dat deze ouwe rot uit het vak heel mooi omschrijft waar het echt om draait bij karpervisserij.