Karpervissen: Vroeg najaarsoffensief


21 oktober 2018 | Geert Ooms

“The world is fucked, and so am I, maybe it’s the other way around, I can seem to decide,…”, deze openingszin uit een nummer van de nineties-rockgroep Therapy? galmen, doorspekt met een flinke portie nostalgische herinneringen uit mijn jeugdjaren, door mijn hoofd wanneer na drie dagen snoeihard vissen het laatste trophy shot is gemaakt. Wat is dat toch allemaal met die seizoenen? 

Eigenlijk is mijn najaarsproloog al in juli gestart.

 

We zijn eind augustus en het lijkt wel najaar! Van een echte winter was er afgelopen jaren ook geen sprake meer, en de zomers beperken zich tot een weekje bakken en braden waar een of andere depressie steevast een gegarandeerd nat einde aan maakt. Op zich is dit voor het vissen wel een aangename zaak, maar wanneer een half autistische planmatige karpermalloot als ik met zulke onregelmatigheden geconfronteerd wordt, dan is het wel even korstsluiting in de bovenkamer en moet het roer omgegooid worden. Oogkleppen zijn sowieso een serieuze beperking en dan mag je nog zo hard met de kop naar beneden, schouders hoog en borst vooruit ertegenaan gaan, het zijn steeds weer diegene die zich het snelst weten aan te passen aan continu wisselende omstandigheden die op het einde als winnaar uit dit karperspel komen.

 

Precies daarom hou ik steeds, al is dat soms met frisse tegenzin, alle opties open en heb ik nu reeds mijn najaarsoffensief ingezet. Het paste mooi in de planning want ik zat, met mijn zomervakantie in het vooruitzicht, toch tussen twee dingen in. Normaal hou ik niet zo van de zomervisserij. Doorgaans is dit de drukste periode op mijn werk en er zit overal teveel volk aan de waterkant en die drukte, daar ben ik allergisch voor. Doe mij maar een flinke portie hondenweer, een strakke wind en bakken regen, zo erg zelfs dat geen mens nog buiten wil komen. Op die momenten weet je waar ik te vinden ben, aan de waterkant natuurlijk! 

 

02

Voor even keer ik terug naar oude jachtgronden…

 

Verrassing

Afgelopen jaren zijn we gezegend geweest met onstabiele weersomstandigheden tijdens het warmste seizoen van het jaar en dat heeft mij doen besluiten om toch maar een zomerse uitdaging op de - jawel, daar heb je het weer - planning te zetten. Sinds begin juli had ik een bepaalde zone, één keer per week van een ruime hoeveelheid voer voorzien. Op dat ogenblik was ik nog op een ander water aan de slag dus het kostte wel wat moeite om de wekelijkse voerbeurt effectief te laten doorgaan, maar hey, niets voor niets, toch?

 

Het is vijf augustus wanneer ik voor het eerst in lange tijd mijn bivvy nog eens neerplant op deze oude jachtgronden en deze nieuwe zomerse uitdaging aanga. Er is één nachtje gepland en eigenlijk staat dat vooral in teken van het sociale gebeuren. Enkele van mijn goede vrienden vissen hier of wonen in de omgeving, dus een biertje en een babbeltje zijn zeker te genieten bij dit aangename zomerweer. Precies, het is ideaal om te barbecueën of om rustig ergens op een terrasje te genieten van een lekker brouwsel, geschonken en geserveerd door de lokale barman zodat je zelf lekker niets hoeft te doen.

 

Ik durf het gerust een verrassing noemen als omstreeks een uur of elf mijn linkse hengel op de steunen begint te stuiteren. Een kleine spiegelkarper wordt vrij snel tot overgave gedwongen en belandt na even verblind te worden door de flits van mijn camera weer in het zalig warme water. Het is rond de klok van één wanneer afscheid genomen wordt van de bonte bende die mij deze avond even kwam entertainen. Ook ik kruip, intussen behoorlijk afgemat, in de slaapzak en val, geholpen door een paar biertjes, als een blok in slaap. 

 

03

De invloed van de maan is iets wat mij mateloos interesseert…

 

Het is al even licht wanneer ik ontwaak. De zon priemt net boven de horizon uit. Er heerst een serene rust en daar kan ik enorm van genieten. Een eerste mok koffie wordt gevuld en ik overschouw het wateroppervlak dat zich haast roerloos voor mij uitspreidt. Hier en daar maken brasems een kring waarvan de rimpels mekaar voort lijken te stuwen, net zo lang tot het wateroppervlak weer mooi is gladgestreken. Jong visbroed zwemt in formatie over de ondiepe oeverzone. De school spat als een vuurpijl uit elkaar wanneer er een baars vol op klapt en de minst fortuinlijke voorn in één gulzige hap naar binnen werkt. Een ijsvogel zet van op een overhangende tak rechts van mij zijn dodelijke duikvlucht in en komt na de typerende plons in het water weer naar boven met een baars in de bek. De één zijn dood…

 

Doods is het op het karpervlak trouwens ook, maar ik had niets anders verwacht. Blij met die ene vis en compleet tot rust gekomen ruim ik mijn spullen bij mekaar. Op weg naar huis passeer ik langs de bakker voor enkele vers gebakken pistolets waarmee ik mijn liefste schat kan verblijden. Samen brunchen na een geslaagde visnacht is een mooi vervolg voor de rest van de dag…

 

 


 

…de meest uitgesproken maanstandwissels staan doorgaans ook garant voor vis op de kant…

 


 

 

Maan

We zijn een week verder en het is al laat wanneer ik aan het water arriveer. Het is nog niet donker maar de maan is al goed zichtbaar. Ik weet niet wat het is, maar de meest uitgesproken maanstandwissels staan doorgaans ook garant voor vis op de kant. Meestal gaat na zo’n maanwissel ook het weer veranderen. Nu heb ik zelf nooit lang genoeg gestudeerd en ben ik helemaal niet slim genoeg om dat fenomeen te verklaren, laat staan te linken aan onze visserij. Maar dat de maan invloed heeft op water en alles daarin en rond omheen, weet ik wel zeker. Hoe dat dan precies in mekaar zit blijft voor mij alsnog een mysterie. Misschien maak ik mezelf, en ook iedereen die mijn maanverhalen tot vervelens toe moet aanhoren maar wat wijs. In ieder geval, mijn bevindingen en resultaten in relatie tot de maanstand zijn opmerkelijk. Deze keer is het niet anders en gaan alle remmen los. Ik vang volop vis en ja hoor, er trekken enkele plensbuien over het land, gepaard met een strakke zuidwester wind. Ideale omstandigheden om een paar karpers te verschalken. Ditmaal heb ik twee nachten de tijd en tracht die dan ook volop te benutten. Na elke gevangen vis gaat de rig zo snel mogelijk weer richting stek en onderlijntjes liggen geknoopt en beaasd klaar voor gebruik. Veel te snel is het weekend voorbij en moet er weer gewerkt worden maar de maan, die heeft gedaan wat ze moest doen, en ikzelf trouwens ook, lekker gevist én gevangen.

 

04

De maanvis als eerste uit een bizarre reeks…

 

Kloeke dertigers

Omdat dit de laatste werkweek voor mijn zomervakantie is, kan ik nog tweemaal gaan voeren en nog drie nachtjes vissen. Gedurende deze week is het weer opnieuw erg stabiel, maar tegen het weekend komt er een joekel van een lagedrukfront op ons afgestormd waardoor veel wind en de obligate regen uitgebreid van de partij zal zijn. Kortom, dat het maar snel weekend is!

 

Het is vrijdagavond en ik ben weer aan het water. Ditmaal vroeger dan vorige week en toch heb ik geen haast. Ik neem rustig de tijd om mijn spullen op te zetten, knoop nog een paar onderlijntjes en haal enkele tientallen meter nylon van elke molen. De lijn had vorige week flink op z’n donder gehad en dat was er aan te merken. Volledig uitgerekt, gekinkt en hier en daar zelfs een beetje gerafeld. Met de spullen volledig terug in orde kon ik vol vertrouwen de hengels weer op de juiste plekjes droppen. Ook in de weersomstandigheden had ik wel vertrouwen. De hemel was zwanger van regen en volledig bekleed met duistere, dreigende wolken, de wind was aangetrokken tot vier Beaufort waardoor een aangename kabbel voor een leuk golfspel zorgde, maar dan zonder balletjes weliswaar.

 

Het is twee uur ’s nachts en ik sta slaapdronken met een hengel in mijn hand. Is dit nu een brasem of toch karper? Snel wordt duidelijk dat een klein spiegelkarpertje zich tegoed deed aan mijn aangeboden lekkers. Snel onthaak ik de kleine rakker en laat hem rustig uit het net zwemmen. Eentje voor de toekomst, zoveel is zeker! De rig gaat snel terug te water en terwijl ik mij in mijn slaapzak nestel trekt de top van diezelfde hengel helemaal krom en zingt de beetmelder een wel erg eentonig melodietje…. Deze vis is van een ander kaliber en blijft mooi de diepte opzoeken. Uiteindelijk win ik het gevecht en belandt deze kloeke dertiger in mijn net. Ik neem even de tijd om zijn fraai schubbenkleed te bewonderen en zet hem vervolgens terug. Omdat ik een hekel heb aan vissen zakken of, erger nog, bijhouden in een sling kan het me niet verrekken dat ik hier geen foto’s van heb. Tja, ik zou het statief en de camera met zelfontspanner kunnen opstellen maar het liefst van al heb ik de hengel weer zo snel mogelijk in stelling! Het snel reageren en opnieuw uitgooien, werpt zijn vruchten af want slechts minuten later volgt nog een schub die wel een cloon van de vorige lijkt. Opnieuw een brede dikke dertigponds schub die even snel als zijn voorganger weer de vrijheid krijgt. Ik kruip terug in mijn slaapzak en krijg voor de rest van de nacht uitgebreide rust. Het is pas de volgende dag, tegen het eind van de namiddag dat ik mezelf weer in mijn lieslaarzen mag hijsen voor een trekspelletje dat ik win, zo hoort het nu eenmaal! Opnieuw is het een schubbenmans, mid-dertig en een spoedig retourtje.

 

05

De tweede helft van het gewichtige duo…

 

De volgende nacht zijn de vissen een pas uurtje later op het appel. Hebben ze dan file gehad? Dat zou best kunnen want ze zijn ditmaal met velen, en niet eens zo’n kleintjes ook! Tot de volgende middag sta ik zowat elk uur met een kromme hengel in mijn knuisten en weet tijdens een dubbelrun een wel heel gewichtig duo in mijn schepnetten te loodsen! Vaak zet ik twee schepnetten klaar zodat ik aan iedere kant van de stek een gebruiksklaar net heb liggen. Dit kwam bij deze gelegenheid wel erg goed van pas want in totaal zit er ongeveer tweeënveertig kilo karper in de netten. Je zou voor minder een vreugdedansje doen. Omdat dit met lieslaarzen niet makkelijk is en het er bovendien erg marginaal uitziet, besluit ik mij toch maar om eerst de hengels er weer in te zwiepen terwijl de vissen rustig in de groene driehoek in het water hangen. Met nog een dikke veertiger rond het middaguur is er weer een rustige periode aangebroken. Tijd om wat onderlijntjes te knopen en de spullen op orde te zetten voor de komende nacht.

 

 


 

Zo’n schub die alleen al met z’n staartwortel een walvis kan doen blozen…

 


 

 

Ontbijt op bed?

Opnieuw komen de vissen tijdens deze derde en laatste nacht rond drie uur op de stek. Ook nu vang ik een serietje maar ze zijn duidelijk van een kleiner kaliber dan de school van vorige nacht. Toch zit er voor de gewichtheffers onder ons nog een dertiger en een machtige veertigplus schub bij. Zo’n schub die alleen al met z’n staartwortel een walvis kan doen blozen. Wat een krachtpatser! Tegen het middaguur zijn mijn spullen ingepakt en wordt het tijd om thuis de koffers in te pakken want de zomervakantie komt eraan. Eerst wel even langs de bakker voor verse pistolets…

 

Na twee zalige weken vakantie, zonder hengels, in het wondermooie Kroatië ben ik in september weer aan de waterkant. Het is op de vooravond van de herdenking van de dag dat de wereld veranderde. Sinds die elfde september kijken wij, bewust of onbewust, heel anders tegen dingen - maar net zo goed tegen mensen aan. Erg jammer is dat… Gelukkig ben ik goedgeluimd want de zonnige Kroatische zomeravonden, de prachtigste fel roodoranje zonsondergangen en mooie momenten met mijn liefste vullen nog steeds mijn bovenkamer. Ik zou zo de eerste vlucht terug willen boeken!

 

06

Een roer van een staart waarmee je een walvis verlegen maakt!

 

Het is warm en windstil. Tijdens mijn vakantie is het in eigen land ook heel warm geweest, zo vertelde mij het dorre gras in de achtertuin. Veel zal ik niet gemist hebben terwijl ik daar lag te dobberen in de Adriatische Zee. De nacht schuift geruisloos voorbij en tegen de ochtend heb ik nog geen beet gehad. Eerlijk gezegd verwachtte ik dat ergens wel. Zou ik extra vroeg inpakken en mijn vriendin verrassen met ontbijt op bed of toch maar even wachten? Om klokslag acht uur loopt een lijn strak en voor de molen de eerste centimeters lijn geeft hang ik in de hengel. Ik kan dus toch nog een visje vangen! Het is bovendien een prachtige donkere spiegel die mij een blank bespaart. Zonder er verder nog bij na te denken verspreid ik een emmer boilies over de stek en zet koers naar de bakker, natuurlijk.

 

Optie ‘vissen’

Na een bijzonder drukke zaterdag waarin thuis veel te gebeuren stond eindig ik samen met mijn vrouw op het terras in onze tuin. Onder het genot van ‘een Desperados’ bespreken we de plannen voor vanavond. Op mijn vraag: “Wat gaan we vanavond doen, schat?”, antwoordt zij: “Geen idee, ik had niets bijzonder gepland. Als je wil kan je gerust terug gaan vissen.” Ik: “Maar schat, ik heb er een ganse emmer op geknikkerd!” Zij weer: “Tja, moet jij weten. De keuze is aan jou!” 

Oh god, dilemma! En altijd gevaarlijk om voor het vissen te kiezen, want dan volgt algauw de opmerking dat je liever aan de waterkant zit dan bij haar thuis op de bank.

 

Gelukkig weet zij dat ik steeds de behoefte heb om aan het water te zijn en begrijpt ze gelukkig als geen ander dat die verrekte karpers erg belangrijk zijn voor mij. Geef me even bedenktijd… Wat zijn de weersvoorspellingen? Uiteindelijk zet ik iets voor middernacht koers naar het water. Eerst even een halte bij een bevriende karpervisser die in de buurt aan de slag is, korte babbel, biertje en vervolgens naar de stek. Ik kan je vertellen dat mijn verwachtingen niet echt hoog gespannen waren. Het enige wat in mijn voordeel zou spelen was de weersverandering die in de lucht hing. De hemel was bewolkt en de lucht zwaar, klef en klammig. Eenmaal hengels in het water en kamp opgezet kon ik echter maar geen rust vinden. Ten eerste die verrekte muggen en ten tweede een bijzondere spanning. Waarom die spanning? Ik weet het niet…

 

07

De CC Moore Live System boilies doen hun werk goed!

 

Het is één uur, de hengels liggen er amper twintig minuten in en er loeit al een sirene. Niet normaal dit! Ze zijn er weer, dat kan niet anders. Een mooie, fraai gebouwde schubkarper wordt al snel opgevolgd door een wat naaktere variant, een veel grotere ook trouwens. Vanaf dan is het elk uur bingo en op zondagochtend staan er acht stuks op de teller. Ze schijten de eerder gevoerde Live System boilies uit alsof ze nooit wat anders gegeten hebben. Dit is top! Wat een fijn gevoel om te zien dat het aas dat je gebruikt met vol vertrouwen naar binnen gewerkt wordt én dat het ook nog eens even vlot er langs de andere kant weer uit komt. Na enkele foto’s en een rondje langs de bakker ben ik weer thuis en zeer tevreden dat ik gisteren voor de optie ‘vissen’ gekozen heb.

 

Factor tijd

Er gaan twee weken voorbij waarin ik niet kan vissen. Nou ja, andere verplichtingen, maar dan ook in verband met vissen, maar eerder letterlijk verplicht. Kortom mijn vistijd dient even anders te worden besteed. 

 

De volgende keer dat ik hier aan de waterkant ben, is pas tegen eind september voor een nachtje met Nout Wolters. Hem ken ik al enkele jaren en we hebben wel eens eerder samen gevist. Ik kan je verzekeren: lachen, gieren en brullen met die kerel! Fijn gezelschap, zoveel is zeker! Met deze ‘drienachter’  vallen we met onze neus in de boter. De vis is aanwezig in de sector en laat zich vrij vlot zien. De eerste aanbeet verspeel ik vlak voor het net. Ik herkende deze hoge spiegel meteen als een kloeke veertigponder die ik een paar jaar eerder ving. De dril bleef ook maar duren en niet één keer gaf deze vechtersbaas blijk van vermoeidheid. Dit was de eenenveertigste aanbeet van mijn vroege offensief op dit water en niet één had ik verspeeld…, tot ditmaal de haak dus losschoot. De meesten vang je, en soms, heel soms verspeel je eens een vis, zo is dat nu eenmaal. Hengel er opnieuw in en op naar de volgende. 

 

08

Een veertiger, een dikke dertiger en een erg krappe twintiger zorgen voor groot jolijt op de stek.

 

Die volgende is eigenlijk een serietje, want in minder dan een tiental minuten volgen drie aanbeten! Het heeft wel wat om zo gelijktijdig met je vismaat te staan drillen. Wanneer de eerste twee veilig geland zijn knalt de derde er vandoor. Gelukkig heb ik nog een schepnet extra en niet veel later is dat net dus ook gevuld. Een veertiger, een dikke dertiger en een erg krappe twintiger zorgen voor groot jolijt op de stek. Dit is te gek voor woorden! Helaas duren mooie liedjes niet lang en vliegt dit weekendje voorbij. Ik neem afscheid van Nout en we spreken af om snel nog eens samen te vissen. Dat zeiden we vorige keer ook, maar dat was drie jaar geleden… Wat een druk bestaan leiden we toch!

 

De komende weken staan totaal in het teken van vissen. Ik heb nog flink wat verlofdagen gepland en zou aan het echte najaarsoffensief willen beginnen, alleen smaakt het succes van de afgelopen weken zo goed dat ik maar moeilijk kan beslissen of ik hier doorga of toch maar andere oorden opzoek. Omdat ik niet wil kiezen besluit ik volgende vistrip te splitsen. Twee nachten hier en drie op het andere water waar ik mijn najaar verder zal doorbrengen.

 

Hoewel de omstandigheden prima zijn blank ik de eerste twee nachten. Vervolgens pak ik in, ga naar huis – de bakker sla ik ditmaal over - gooi andere spullen in de auto en zet koers naar een nieuw hoofdstuk in mijn visserij. Ook hier loopt het niet van een leien dakje. Ik weet de vissen nochtans vlot te vinden op dit grote water en vang er in de eerste nacht direct twee, om vervolgens te blanken. Aanknopingspunten vind ik niet direct meer, dus ik moet gewoon zitten en wachten… Is het eerder tot de rand gevulde potje geluk helemaal leeg gegraaid door mijn gulzige handen of moet hier het najaar nog beginnen? Tijd, en alleen met het verstrijken van die tijd zal het duidelijk worden. We leven nu eenmaal in onzekere tijden.

 

Dit artikel verscheen eerder in ons magazine Dé Karperwereld. Sommige artikelen verschijnen later online, weer andere avonturen blijven in het papier gevangen… Ben jij ook een fanatieke karpervisser en wil je graag voortaan de beste artikelen als eerste lezen? Neem dan nu een voordelig abonnement en ontvang ’s lands oudste karpermagazine voortaan ‘vers van de pers’ in huis. Hoe…: klik hier!

 

09


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.