Een geslaagd karperjaar


31 december 2018 | Nikolai de Mots

Het is halverwege april als ik met mijn laatste schooldag achter de rug mijn fiets richting het water stuur. Gewapend met enkel een karperhengel en wat vers wit brood bereik ik mijn eerste bestemming… 

Duidelijk potentie om ooit eens uit te groeien tot een héle grote vis!

 

Een klein langgerekt water scheidt een industrieterrein van een bloeiend bos. De enkele bewoners van het kraakheldere water laten zich normaal gesproken maar al te graag zien. Dit samen met het warme voorjaarszonnetje maakt het dat ik ze al snel aantref in een uithoek van het water… 

 

01

 

Dit artikel komt origineel uit Dé Karperwereld, hét magazine dat je in huis moet hebben! Dat kan al héél voordelig: klik hier.

 

April

Onder de groep herken ik direct de twee grootste vissen van het water. We spreken over een groot en massief gebouwde schub en een uniek zwaar beschubte spiegel op hoge leeftijd. Vooral dat laatste trekt mijn aandacht. Al regelmatig heb ik geprobeerd haar stalkend met wat brood of brokken te verleiden, maar nooit slaagde ik erin om één van de twee vissen uit de toplaag te verschalken. Koppig als ik ben sta ik hier toch weer met mijn vlokhengel en vastberaden knoop ik er een broodkorst aan. 

 

02

‘Het is nu of nooit’, denk ik bij mezelf terwijl ik behendig de vlok richting de vis gooi.

 

Voorzichtig drop ik de korst achter de zonnende karpers om hem er vervolgens langzaam tussen te slepen. Er gaat een tijd overheen, geen van de karpers toont ook maar enige interesse. Ik besluit om het nét iets anders te proberen; in plaats van drijvend te vissen knoop ik er een langzaam zinkende vlok aan. Terwijl ik bezig ben met het monteren van de vlok zie ik een van de vissen rustig mijn kant op komen zwemmen. 

 

03

Beide flanken volledig beschubt, wat een fenomenale vis!

 

Het blijkt de grote spiegel te zijn die zich met enkele krachtige slagen losmaakt van de groep. ‘Het is nu of nooit’, denk ik bij mezelf terwijl ik behendig de vlok richting de vis gooi. Nauwelijks merkbaar landt de vlok enkele meters bij de vis vandaan, om vervolgens tergend langzaam naar beneden te zakken. De spiegel vervolgt ongestuurd haar weg, recht richting de zinkende vlok. Ze lijkt net zo verbaasd als ik, als ze de vlok zonder enige aarzeling naar binnen zuigt. Een fractie van een seconde later lijkt ze dan ook te schrikken van haar eigen gedrag en probeert ze de vlok snel weer uit te spugen, maar het is al te laat. Ik geef ik een zwiep aan de hengel en zet de haak in het uiterste randje van de bovenlip. Het water ontploft, de vis zet direct koers richten de overhangende takken. ‘Niet verspelen, niet deze vis!’, spookt het door mijn hoofd. Na een gevecht waarbij ze meerdere keren beide flanken goed laat zien, en de spanning zo mogelijk nog hoger oploopt, kan ik eindelijk mijn net steken onder deze fenomenale vis… 

 

Mei 

Terwijl het voorjaar in volle gang is en de karpers her en der aan het paaien zijn, ben ik al enkele weken gebonden aan de studie. De eindexamens zijn over twee weken en ik gun mijzelf weinig tijd om te vissen. Als de examens eenmaal achter de rug zijn, is er immers genoeg tijd om de schade in te halen. Daarnaast heb ik aan het einde van de maand ook nog het praktijkexamen staan voor mijn autorijbewijs…

 

04

Terwijl de zon langzaam doorbreekt zie ik duidelijk activiteit van azende vis, dit kan niet lang meer duren!

 

Met de nodige moeite sleep ik mezelf door de examens heen en tot grote opluchting slaag ik voor mijn rijbewijs. Met drie hele maanden zomervakantie in het vooruitzicht kan het echte werk beginnen! Nu ik in bezit ben van een rijbewijs, en het geluk heb dat er altijd wel een auto beschikbaar is, is het tijd om de wateren wat verder van huis eens een bezoekje te brengen. Al een tijdje ben ik op de hoogte van een water van een paar hectare groot. Dieptes tot circa vijf tot zes meter en flink wat wiergroei. Een mooie uitdaging voor de komende tijd, zo lijkt het! Het bestand bestaat uit een twintig- tot dertigtal vissen, variërend van een kilo of vijf tot een paar topvissen rond de grens van twintig kilo. Eind mei sta ik voor het eerst aan het water. Het is een warme vrijdagmiddag en aangezien het windstil is, is het een ideale gelegenheid om vis te spotten aan het oppervlak. Ik kan het amper geloven als ik meteen tijdens het eerste rondje stuit op bijna het gehele bestand. Geduldig observeer ik de vissen die liggen te zonnen aan het oppervlak. Eén brede rug steekt tussen de andere uit. Nadat ik deze vis wat langer heb bestudeerd zie ik dat het om de grootste schub van het water gaat! Extra gemotiveerd stap ik terug in de auto, volgende week gaat het gebeuren!  

 

De maandag daarop is het zover, gespannen rijd ik richting het water om er een dagsessie te vissen. Nachtvissen is namelijk niet toegestaan, dus zal er ik overdag mijn slag moeten slaan. Het weer is gunstig; nadat het de afgelopen dagen erg warm is geweest is het nu aan het omslaan. Een flinke westenwind samen met buien en een sterk dalende luchtdruk doen het vertrouwen goed. Ik besluit om het gehele water af te vissen door om de paar uur te wisselen van stek. Op deze manier hoop ik zo snel mogelijk een vis te kunnen onderscheppen. Rond het middaguur voorzie ik de chods van een aantal felgekleurde pop-ups om ze vervolgens onderaan het talud onder eigen kant te werpen. Meteen tijdens het inwerpen zie ik al een vis springen langs de andere zijde van het water. Ik neem de plek nauwkeurig in me op, want dat kan nog weleens van belang zijn. Een uur verstrijkt zonder teken van vis in de zone die ik bevis, dan springt er opnieuw een vis aan de overkant van het water. De keuze is snel gemaakt. Ik pak m’n spullen bij elkaar en vervolg mijn visserij aan de overkant. 

 

05

De weken daarop zijn zeer succesvol…

 

Opnieuw werp ik de chods met een onderhands worpje een meter of tien uit de kant, precies op de hoogte waar ik de vissen zag springen. Na amper tien minuten loopt de eerste hengel al af. Door de harde wind en de regen is er een flinke toename van zuurstof in het water, en dat is te merken ook. De vis neemt namelijk meerdere malen flink wat lijn en lijkt niet te stoppen. Het duurt een ruim kwartier voordat het gevecht voorbij is en ik het net onder een flinke schub kan steken. Eenmaal op de mat valt het me op wat voor ontzettend gave bouw de vis heeft. Duidelijk potentie om ooit eens uit te groeien tot een héle grote vis! Ik besluit Tom te vragen om een aantal foto's te komen maken van deze gave vis en niet veel later staat hij naast me. Terwijl we het waadpak aantrekken komt de zon nog even door. Het resultaat mag er dan ook zijn: wat een heerlijke start op dit nieuwe water! 

 

Na deze goede start besluit ik om al mijn energie in dit water te steken en er volledig voor te gaan. Het duurt namelijk niet meer lang voordat de bouwvak begint, een tijd waarin het hier ongetwijfeld drukker zal worden. Helaas blijven de sessies die volgen op een aantal zeelten na visloos. Een week na de vangst van de schub, en een sessie of vier later, sta ik weer aan de oever van het water. Ditmaal om vier uur in de morgen. Net voor het eerste licht liggen de hengels in en kan het wachten beginnen. Terwijl de zon langzaam doorbreekt zie ik duidelijke tekenen van azende vis vlak naast mijn stek. De spanning stijgt met de minuut, en het verbaast me dan ook niet als de eerste hengel na een klein uur vissen tot leven komt. Direct voel ik een logge weerstand aan de andere kant van de lijn. Ik krijg de indruk dat dit wel eens om een groter exemplaar kan gaan. Als de vis zich na tien minuten nog steeds niet heeft laten zien, wordt dit gevoel sterker en sterker… 

 

05b

Voldoende tijd en doorzettingsvermogen blijken een goede combinatie.

 

De sterke kolken gevolgd door grote bellen doen me trillen op mijn benen. ‘Het zal toch niet direct één van de topvissen zijn’, denk ik bij mezelf? Vijf minuten later verschijnt er dan eindelijk een brede flank van een schub aan het oppervlak. Als ik besef wat er aan de andere kant van de lijn hangt lijkt het gevecht al gestreden, de vis geeft zich gewonnen en kan ik mijn net steken onder de grootste schub van het water! De weken daarop zijn zeer succesvol. Voldoende tijd en doorzettingsvermogen blijken een goede combinatie en zo weet ik in korte tijd meerdere vissen uit de toplaag te landen. 

 

Als de bouwvak begint, en ik het merendeel van de vissen heb gevangen die ik wilde vangen, besluit ik om mezelf terug te trekken en me deze warme dagen te richten op stalken! 

 

05c

Als de bouwvak begint besluit ik om mezelf terug te trekken…

 

Augustus

De maanden juni en juli zijn voorbij gevlogen. Augustus is halverwege als ik weer eens met de vlokhengel op pad ben. Het is een drukkende zomerdag en de temperatuur ligt ergens achterin de twintig graden. Ik slof met een bezweet voorhoofd langs een smal slootje waar je met een goede sprong de overkant bijna zou halen. Het stuk waar mijn aandacht naar uit gaat is zo’n tweehonderd meter lang. Met aan beide zijden een stuw is het erg overzichtelijk en leent het zich perfect voor wat stalkwerk! 

 

 


 

Voorzichtig laat ik een klein stukje brood tussen de belletjes naar beneden dwarrelen…

 


 

 

Het stromende en nogal troebele water voorkomt dat ik verder dan zo’n dertig centimeter onder het oppervlak kan kijken, toch hoop ik wat activiteiten te kunnen waarnemen. Pas als ik het eind van de sloot nader zie ik een verkleuring in het water. De stofwolk verraadt duidelijk een vis die in de bodem aan het woelen is. Voorzichtig laat ik een klein stukje brood tussen de belletjes naar beneden dwarrelen. Mijn lijn ligt slap over het water en wordt langzaamaan meegetrokken door de stroming. Rustig laat ik de lijn zijn gang gaan, totdat deze opeens stopt met bewegen. Lang ligt de lijn trouwens niet stil, want al snel scheert de lijn door het water, dit keer alleen tegen de stroming in! Ik bedenk me geen moment; ik geef een ruk aan de hengel en buig hem krom op een duidelijk zware vis. Een complete strook met bruisbellen ontstaat op het stuk waar de vis zich door de modderbodem heen beukt. Kalm loop ik met hem mee, in het smalle slootje kan ik bijna constant druk van boven houden. Na de niet al te lastige dril geeft de vis zich gewonnen. Dat ik het geluk dit jaar duidelijk aan mijn zijde heb, blijkt als het meteen de grootste vis van het slootje is!

 

06

Een strook met bruisbellen ontstaat op het stuk waar de vis zich door de modderbodem heen beukt. Het blijkt de grootste vis van het slootje!

 

Diezelfde week besluit ik om weer eens te gaan kijken bij een klein parkvijvertje. Er gaan namelijk al lang geruchten rond dat er een grote rijenkarper moet rondzwemmen welke is overgezet uit een water in de omgeving. Voor veel lokale vissers hier uit de buurt is het een bekende vis, die menig fanatiek visser al eens heeft mogen vangen. Maar sinds enkele jaren lijkt de rijen spoorloos verdwenen. Regelmatig ben ik hier wezen kijken in de hoop om stiekem een teken van de rijen op te vangen. Hoewel er altijd veel vissen te zien waren, zag ik de rijen nooit zwemmen… Daardoor ging ik er steeds meer in geloven dat hij er niet zwom of dat hij allang dood was, iets wat trouwens meerdere vissers beweerden. Maar goed, koppig als ik ben besluit ik toch weer een rondje te lopen langs het water. Helemaal achterin stuit ik op een aantal vissen. Ze zijn duidelijk actief en liggen druk te happen in het aanwezige drijfvuil. Al snel springt er een vis tussenuit. Een stuk groter dan de rest. 

 

06b

06c

06d

Dit jaar heb ik het geluk aan mijn zijde…

 

Ik kan me niet herinneren deze vis ooit eerder te hebben gespot. De karper draait zijn flank, tot mijn grote verbazing zie ik een rij schubben tevoorschijn komen. ‘Dus toch’, denk ik bij mezelf, ‘dat moet de rijen zijn!’ 

 

In hoog tempo loop ik terug naar de auto om mijn vlokhengel en wat brood te pakken. Als ik terug ben gooi ik direct enkele korsten richting de happende karpers. Terwijl ik nog bezig ben met het klaarzetten van het schepnet en monteren van de broodkorst, zie ik al meerdere karpers zich tegoed doen aan het brood. Als ik zie dat ook de rijen vrolijk meedoet begint mijn hart ineens een stuk sneller te kloppen. Met een onderhands worpje plaats ik de korst enkele meters achter de azende vissen. Ik probeer de korst richting de rijen te slepen, want daar kom ik tenslotte voor. Heel voorzichtig sleep ik het aas in de richting van zijn kop. Ongestoord gaat hij verder en achter elkaar worden de korsten naar binnen ‘geslurpt’. Dit kan toch bijna niet misgaan!

 

07a

Tot mijn grote verbazing zie ik een rij schubben tevoorschijn komen.

 

Steeds dichter komt de vis bij mijn korst in de buurt. Even later lijkt het duidelijk, als hij er nog één meer pakt dan is mijn korst aan de beurt! Niet veel later gebeurt het voorspelde. Ik zet de haak en na een spannende dril kan ik het net onder de rijen steken. Wát een middag! Aankomen met de grote twijfel of de vis die je graag wil vangen er überhaupt zwemt, en amper een half uur laten ligt hij in je net. Een geweldig eind van de vakantie!

 

07b

Ik zet de haak en na een spannende dril kan ik het net onder de rijen steken.

 

07c

Met grote twijfel of de vis die je graag wil vangen er überhaupt zwemt…

 

September

Met het najaar voor de deur worden er voor de verandering weinig doelen gesteld en compleet planloos ga ik september in. Ik besluit om gewoon ‘overal en nergens’ mijn ding te doen en niet specifiek een water aan te pakken. Na de succesvolle zomer wil ik namelijk graag mijn jaar ontspannen uitvissen. Zoals de meeste vissers onder ons, heb je altijd wel een water waar je graag komt en altijd blijft terugkomen. Hierdoor kom ik al snel uit op een water waar ik de afgelopen jaren fanatiek heb gevist. 

 

 


 

Even later staan we beide in het pikdonker borstdiep in het water…

 


 

 

Ik besluit om er een kort doordeweeks nachtje te vissen om zo de drukte te vermijden. Rond een uurtje of zes sta ik aan het water en compleet relaxed gooi ik de hengels uit. Deze nacht blijkt dat je sóms gewoon echt niks fout kan doen. Vroeg in de avond loopt er namelijk al een hengel af en na een lange maar niet al te lastige dril verschijnt de grootste schub van het water uit het niets voor mijn schepnet. Ik schiet bijna in de lach als ik mijn net eronder steek. Hoewel  het voor mij een terugvangst is, is dit niet een vis die je ‘zomaar even vangt’ en blijft het een prachtig gebouwde vis! 

 

08

Hoe geweldig een geïmproviseerde nachtfoto kan uitpakken… Coverwaardig zelfs!

 

Het is al een tijdje compleet donker als ik Tom bel, lachend vertel ik hem wat er zojuist is gebeurd. Ik wil de vis niet voor de rest van de nacht in de zak houden en stel voor om hem zonder foto terug te zetten. Dan biedt Tom aan om toch nog snel even langs te komen, om te proberen de vis op een gave manier in het donker vast te leggen. Een aanbod dat ik natuurlijk niet kan weigeren! Even later staan we beide in het pikdonker borstdiep in het water. De camera is gemonteerd op een gammel statief en komt maar nauwelijks boven water uit. Links daarvan een externe flitser, die met duct-tape aan een stormpaal is vastgemaakt. “Gelukkig zie je dat niet op de foto terug”, hoor ik Tom zeggen en in een flits is het moment alweer voorbij. We laten de vis weer zwemmen en voldaan kruip ik in mijn slaapzak. Wat een nacht, wat een jaar! 


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.