De drukbeviste Cotswold karpers van Bramblemere


15 mei 2019 | Alex Grice

Met de lente die nu volop zijn intrede heeft gedaan, kwam er een kans voorbij om met de in Norfolk wonende karpervisser Lewis Russell en enkele van zijn vrienden af te spreken. Ze zouden een populair water exclusief tot hun beschikking hebben, een kans die we niet wilden laten schieten. CC Moore karpervisser Alex Grice ondernam de reis naar dit bijzondere water in Engeland…

 

Naar de Cotswolds...

 

Het water in kwestie was Bramblemere (‘Braamstruik-meer’), een klein volgroeid meertje in het hart van het Cotswold water park, ongeveer 2 hectare groot met daarin enkele schitterend beschubde en fantastisch uitziende karpers. Het water kent een boekingssysteem, waarbij je het water volledig tot je beschikking hebt. We stonden dan ook te trappelen om richting de Cotswolds te rijden om de jongens te ontmoeten en te zien hoe het ze verging, en nog belangrijker om meer te weten te komen over hun aanpak op zo’n drukbevist water.

 

 

Hier lagen de karpers verscholen in het oevergroen...

 

Bij aankomst werden we verwelkomd door een schitterend uitzicht over het water, de volgroeide en netjes onderhouden stekken werden afgewisseld met beboste oevers. We hadden amper onze auto geparkeerd toen een kleine karper zich al vrolijk liet zien midden in het meer. Lewis had zijn stek gekozen helemaal aan de andere kant van het meer, dus gingen we direct op pad om te achterhalen wat er de afgelopen 48 uur was gebeurd.

 

 “We kwamen op maandagochtend aan en met de warme weersvoorspelling duurde het niet lang tot we de vissen zonnebadend aantroffen. We hadden het meer met zijn vijven gehuurd en trokken dus lootjes voor de stekken, gelukkig mocht ik als eerste kiezen. De vissen lagen duidelijk in het ondiepe/wierrijke deel van het water, ik koos echter voor het middendeel van het meer, hier kon ik perfect de vissen onderscheppen als ze van en naar de ondieptes zouden zwemmen. Ik was wat terughoudend om dichtbij de vissen een stek te kiezen, ik kende immers de bodemgesteldheid nog niet, en was bang door fanatiek te gaan peilen de vissen weg te jagen. Met het centrale deel tot mijn beschikking kon ik mooi mijn hengels verspreiden, werpend naar zones waar ik ze gedurende de dag zag zwemmen en springen, zonder risico ze volledig te verschrikken.”

 

 

We visten hier op afstand...

 

Het viel me op dat jullie groep verdeeld zit over twee oevers en niet over vier, is dit een tactische beslissing die jullie samen hebben genomen?

 

“Je kunt hier op Bramble feitelijk vanaf alle vier de oevers vissen, maar vanwege de rechthoekige vorm besloten we met drie man vanaf de ene oever te vissen en twee vanaf de andere. Het plan was de vissen tussen onze stekken te laten zwemmen, zonder dat ze teveel met lijnen vanaf alle hoeken in aanraking zouden komen. Tot dusver heeft dat prima gewerkt, met aanbeten voor ons allemaal op verschillende momenten van de dag. Volgens mij helpt het op zo’n klein water zeker mee als je als groep samenwerkt en aan een gezamenlijke tactiek bijdraagt. Door onszelf te verdelen en stekken te kiezen in gebieden waar de vissen in- en uit kunnen zwemmen, zijn we allemaal succesvol geweest.”

 

 

Cotswold carp...

 

In de aanloop naar deze sessie, heb je onderzoek gedaan naar het meer en welke tactieken hier vaak goed werken?

 

 “Ik heb al flink meer van dit soort trips gedaan met groepsboekingen, en je kunt stapelgek worden van onderzoek naar wat wel/niet op het water werkt dat je gaat bevissen. Het beste advies wat mij betreft is blijven bij de methode die je kent en die voor jou vaak werkt. Vertrouwen is onmisbaar in het karpervissen en wanneer je meerdere visdagen tot je beschikking hebt, dan wil je met tactieken aan de slag waarvan je weet dat ze werken en karper vangen. Mijn vertrouwde Northern Special gele pop-ups zijn mijn vaste aaskeuze in het voorjaar en ze hebben me ook deze trip niet teleurgesteld, met 10 vissen tot dusver in twee nachten. In sommige gevallen moet je je aanpak enigszins wijzigen in verband met regels van het betreffende water. Het merendeel van mijn visserij vis ik met leadcore leaders, omdat die echter verboden zijn hier op Bramble moest ik omschakelen naar tubing. In principe zijn mijn rigs identiek aan wat ik elders zou gebruiken, ik moest slechts enkele kleine wijzigingen doorvoeren om ze conform de regels van het water te maken. Ik zorg dat ik goed voorbereid aan dergelijke trips begin, dus voldoende rigs geknoopt, materiaal gecontroleerd en zorgen dat je alle noodzakelijkheden bij je hebt als specifieke situaties daarom vragen. Ook als ik bepaalde items niet direct nodig heb, dan ben ik gerust wetende dat ze in de auto liggen gereed om in te zetten als het juiste moment daar is.”

 

 

Bramblemere...

 

Toen je gekozen stek arriveerde, ben je gelijk nauwkeurig uit gaan peilen of ben je voor één aanbeet per keer gaan vissen?

 

“Persoonlijk hecht ik er veel waarde aan een beeld te vormen van de stek aan het begin van de sessie; ik heb een tijdje met een lood geworpen met als doel de wierrijke zones te vinden en daartussen de schonere stukken, om zo een idee te krijgen waar de vis zich zou kunnen ophouden en waar ze langstrekken. Wanneer dit rumoer eenmaal achter de rug is en de hengels gemarkeerd zijn op de juiste afstanden om met behulp van de lijnclips in te werpen, is het slechts een kwestie van de hengels na elke vis weer in positie krijgen, en geen onnodig rumoer meer veroorzaken. Een van de stekken die opvallend productief bleek is een inham in de bomenrij aan de overkant, waar de schone bodem overgaat in een wierbed. Dit soort stekken is ideaal om langstrekkende vissen te onderscheppen, vaak heeft dit soort stekken al het nodige voer gezien dus is de vis gewend er regelmatig een bezoekje te brengen.”

 

 

Precies de afstand uitmeten en vastzetten op de lijnclip, zodat je in de juiste zone blijft...

 

Terwijl de ochtend voortschrijdt komt plots een van Lewis zijn hengels in actie, lijn wordt hard van de spoel gerukt en de vis scheert snel naar links richting open water. Na enkele hachelijke momenten geeft de vis zich eindelijk gewonnen en wederom ligt er een prachtige Bramble spiegel in de bodem van Lewis zijn net. Na het gebruikelijke fotograferen en veilig retourneren van de vis wilden we alles weten van Lewis zijn voermix, omdat dit enigszins afwijkt van wat gebruikelijk is…

 

 

Daar zijn ze weer, de Tuna's...

 

“Ik gebruik de Pacific Tuna nu enkele maanden en tijdens het voorjaar kan het een fantastisch aas zijn, met name dankzij de wateroplosbaarheid en zoutgehalte. Dit jaar ben ik mijn aas gaan mengen met onder andere wat grotere, kleinere en dumbell-vormige aasjes als voer. Dit in tegenstelling tot de meeste vissers die één maat en vorm gebruiken. Het voordeel hiervan is, naast dat ze het niet vaak tegenkomen, het variërende gewicht tussen de aasjes onder water. De vis kan niet alles met precies dezelfde kracht opzuigen, hierdoor is de kans groter dat als ze eenmaal bij je uitgebalanceerde haakaas zijn aanbeland, deze vlot diep in de bek vliegt. Tot dusver zijn de vissen steeds perfect gehaakt geweest, wat extra belangrijk is met de weerhaakloze haken die we hier moeten gebruiken. Deze aasjes verspreid ik met de Spomb over de trekroutes die ik bevis, daarbij de vissen aanmoedigend actief te blijven zoeken naar voer, wat ze vervolgens weer beter vangbaar maakt. Ik ben ook van mening dat het vissen met boilies de wat grotere vissen op de kant brengt, vergeleken met het gebruik van kleinere items zoals hennep en pellets.”

 

 

Deze voermix komen we niet zo vaak tegen, met de meeste Engelse vissers die de voorkeur geven aan 15mm aasjes, zodat het duidelijk werd waarom ze voor Lewis zo goed werkten tijdens deze trip. Voordat ik weer zou vertrekken wilde ik nog achterhalen welke tips Lewis voor ons had voor het bevissen van dergelijke drukbeviste kleine wateren. Het kan immers verdraaid lastig zijn de karpers op dergelijke wateren te haken…

 

“Dit soort wateren ziet veel hengeldruk gedurende het hele jaar, met boekingen week na week van het voorjaar tot einde herfst. Mijn eerste tip zou zijn te zorgen voor goede lijnligging, vooral wanneer je over wier vist of dicht onder de oever. Ik geef de voorkeur aan halfslappe lijnen, waarbij de hoofdlijn kan afzinken en de contouren van de bodem gaat volgen. Op deze kleine, intieme wateren kan de vis eenvoudig schrikken van bepaalde zones, vooral als ze in aanraking kunnen komen met je hoofdlijn en je zo de zwemroutes of aasplekken afsnijdt. Mijn tweede tip is het regelmatig controleren van je haakpunt op de juiste scherpte, het laatste dat je wilt is een haak die na opname van het haakaas niet effectief prikt omdat deze niet scherp genoeg is. Het laat geen twijfel dat scherpere haken zorgen voor meer gehaakte vissen, zeker gecombineerd met een zwaarder lood prikken ze sneller en zorgen zo voor meer aanbeten. Mijn laatste advies is om flink wat tijd te besteden aan het observeren en als groep vissers de situatie zorgvuldig in te schatten. Je hebt normaal gesproken enkele dagen de tijd en het doel is dat iedere visser gaat vangen, dus neem je tijd om een plan te maken en af te spreken waar iedereen gaat vissen zodat je kunt samenwerken en zo een optimaal resultaat kunt halen.”

 

Na een laatste kop thee zeiden we de mannen tot ziens en begonnen aan de terugreis naar het Noorden, precies op het moment dat de regen zijn intrede deed. Nu we de schitterende en vredige omgeving van Bramble hebben kunnen ervaren is dit voor ons een heerlijke optie voor de toekomst om met een groep vrienden op indrukwekkende Cotswold karpers te kunnen vissen…

 

Tekst: Alex Grice. Vertaling Mark Noorman.

 

 

De groene wereld van Bramblemere...


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.