Spooky surprise | Blog Dennis Scherjon


21 februari 2016 | Dennis Scherjon

Dennis Scherjon

Karpervisser

Na ruim twee maanden van slopen en weer opbouwen is de keuken in ons huis bijna af. Eindelijk heb ik weer eens tijd om te vissen en daar ben ik aan toe zeg! Als echt buitenmens is het natuurlijk niets om elk vrij uurtje binnen door te brengen.

Een kort rigje met een uitgebalaceerd haakaasje en boiliekruim voor mij een goede wintercombi.

 

De winter heeft van de week even zijn gezicht laten zien en er ligt her en der ijs op de sloten. De kans dat ik een goed bevisbare plek vind is dus klein. Maar onder het motto ‘thuis vang  ik ze zeker niet’ ga ik op pad.  De auto wordt ingeladen en ik rijd naar het water. Eenmaal aangekomen kan ik opgelucht ademhalen. De vorst heeft op deze schaduwrijke stek geen grip gekregen. Vier gecrushte boilies gaan er in een kuiltje onder de kant te water. Een interessante plek, zeker als de rest van het water vrij vlak is. Kruimels en brokjes dwarrelen rustig naar beneden. Halverwege de diepte verdwijnen ze uit zicht. Boven de bodem is het duidelijk troebeler. Dit geeft hoop. Troebel water kan namelijk op visactiviteit duiden. Ik loop door en zoek nog een paar stekjes. Een paar honderd meter verderop vind ik er nog twee, één langs een kademuur, één tegen wat losstaand riet. De penhengel en stalkerstok met vast lood worden uit de auto gehaald en ik start op het eerst aangevoerde stekje. Heel voorzichtig duw ik mijn steuntjes de grond in, het risico dat je ze hier verjaagd is groot dus alles gaat  rustig aan. Een rigje met een 15mm ‘featherweight’ boilie gaat te water en de hengel op de steunen. Het stekje krijgt een half uur, bij geen beet verkas ik. In het rimpelloze water zie ik mijn lijn langzaam afzinken maar dan schokt hij en loopt langzaam weer omhoog! Voordat de pieper ook maar één toon heeft kunnen uitbrengen heb ik het hengeltje al uit de steunen gegraaid.  Lome mokkende bewegingen aan het einde van mijn lijn verraden dat die stofwolken boven de bodem toch echt van een karper waren. Een lange oude vis ligt rap in het net, zwemmen doet hij haast niet met deze temperatuur. Toch verbaast het mij elke keer weer dat het zelfs in de winter zo snel kan gaan.  Zit je op de goede plek dan is uren kloppen echt niet nodig, maar dit is wel heel snel! De rig lag nauwelijks 30 seconden in en ik heb nog geen kwartier geleden gevoerd! De vis mag weer zwemmen. Deze visser heeft een grijns op zijn gezicht. Op naar  plek twee!

 

 

Toch bizar zoveel visactiviteit, dat terwijl er twintig meter verderop nog ijs op het water ligt!

 

 

 

Spooky surprise | Blog Dennis Scherjon 2

Een mooie gebouwde schub in prachtige winterkleuren.

 

Ghost!

Eenmaal bij stek twee leg ik mijn spullen neer en tuur even over het water. Dit is iets wat ik bijna altijd doe om eventueel zwemmende vissen sneller te spotten en daardoor niet te verjagen. Dan zie ik op mijn voerplekje tussen het riet een stengel heen en weer wippen! Toch bizar zoveel visactiviteit, dat terwijl er twintig meter verderop nog ijs op het water ligt! Na een aantal minuten zie ik een lome deining en zelfs een grote staart. Als de vis even weg zwemt, laat ik vlak voor het riet een rigje zakken. Het hengeltje gaat weer op de steuntjes, en ik wacht af. Een aantal minuten later zie ik weer wat stofwolken ontstaan. Naar verloop van tijd worden die groter en ik zie af en toe die staart weer. De vis zwemt richting rig, nu wordt het spannend! Ik ga dichter bij mijn hengel staan en focus mij op de plek waar de rig ligt. De waker schokt en een schub komt al kop schuddend omhoog, hij hangt! Een mooi gebouwde vis schuift vrij snel in het net… Na een paar foto’s met de zelfontspanner  mag  hij weer zwemmen. De eerdere grijns word nu een glimlach. Op naar plek drie!

Omdat ik bij stek drie iets hoger boven het water sta zie ik vrij snel twee schimmen zwemmen, een lichte en een donkere. Ik vermoed dat de lichte een spiegel is en die zijn zeldzaam op dit water. Ik pak mijn penhengel om selectiever te kunnen vissen en de spiegel hopelijk te strikken. Zo observeer ik de vissen even en twijfel voor de beduidend  donkere en grotere vis te gaan. Deze zwemt echter van de voerplek af dus vergemakkelijkt het mijn keuze. De lichte schim zwemt naar links en gaat een meter of drie verderop langs een betonnen rand liggen spoelen of azen. Ik laat het pennetje een meter van de vis zakken. Door dit te doen hoop ik dat hij mijn aas ziet wanneer hij langs die betonnen rand  terugzwemt op weg naar het voerplekje. De vis blijft echter een beetje rondjes draaien. Als ik even opkijk omdat er een eend langs vliegt ben ik de vis kwijt. Ik wacht enige tijd maar zie hem echt niet meer. En dan gebeurt het! Tijdens het ophalen om mijn hengel te verleggen, zie ik een schim opdoemen en voel meteen een droge tik op mijn hengeltop. Ik realiseer mij nog niet helemaal wat er gebeurt, maar dan komt er een zilverwitte vis omhoog.  De vis heeft zichzelf gehaakt, hoe bizar is dit! Hij is notabene ook nog eens behoorlijk wakker en ik heb een aardige dril. Minuten later ligt de ghostkarper op de mat en  kan  ik mijn geluk niet op. Letterlijk een mooie verassing zo vroeg in het jaar!

Spooky surprise | Blog Dennis Scherjon 3

Met recht een spookachtige verassing!

 

Resumerend

Later zat ik nog eens na te denken over hoe die ghostkarper ineens kon verdwijnen. Wat blijkt? De muur waarop ik stond is voor een deel hol, de vis is die holte ingezwommen en zag mijn aas op zijn pad naar het voerplekje. Had ik ook maar één seconde te vroeg mijn aas opgehaald had ik hem waarschijnlijk nooit gevangen, lucky me!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.