Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen…


28 februari 2016 | Remco van der Heijden

Al anderhalf jaar liep ik er mee rond. Zijn het dan toch mijn vingers die te sterk ruiken? Ik hoorde namelijk dat karpers goed geur kunnen onderscheiden…  Het kunnen natuurlijk ook de boilies zijn, of toch maar weer een ander soort onderlijn en loodsysteem proberen?

 

Verhalen lezend en dvd’s bekijkend werd de onrust in mij steeds groter en probeerde ik steeds weer iets anders. Maar niets mocht helpen, ik blankte me nog steeds een slag in de rondte. Ja, het is wat als je niets vangt. Je probeert van alles en daardoor verlies je het vertrouwen in het vissen. Vervolgens ga je jezelf afvragen waar het aan ligt. Je laat je gek maken door alle verhalen die je leest en de goed bedoelde tips van mede-karperjagers. Hierdoor verlies je één ding uit het oog; de manier waarop je ooit wel je karpers ving! Dat je op een gegeven moment niet meer vangt kan allerlei oorzaken hebben. Sla er de tijdschriften en boeken maar op na, ieder heeft er zo zijn verklaring voor. Maar dat wil niet zeggen dat deze ook voor jou manier van vissen geldt.

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 2

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 3

 

Op pad met Danny

Het in de zomer van 2014 als ik samen met mijn vismaat Danny plannen maak om naar Frankrijk te gaan. Het is de tweede keer dat ik samen met hem een trip maak naar het karpermekka. Het jaar ervoor waren we naar een ander water gegaan en daar had Danny lekker gevangen, ik helaas niets… Het was erg druk op het water en ik kon gewoon niet bij de vis komen. Wat ik ook probeerde, niets wilde lukken. Maar we hebben wel een hoop lol gehad want ondanks alles liet ik mijn humeur er niet door beïnvloeden.

 

 


 

De beetmelders bleven bij mij werkeloos en enkel werd de levensduur van de batterijen verlengd

 


 

 

De tijd die hierna volgde was voor mij geen pretje. Op verschillende wateren probeerde ik mijn geluk te beproeven maar wat ik ook probeerde niets leek te werken. Tips van anderen werden uitgevoerd en terwijl zij hiermee wel succes hadden. De beetmelders bleven bij mij werkeloos en enkel werd de levensduur van de batterijen verlengd. Twijfel sloeg om in onzekerheid en er leek voor mij geen redden meer aan. Gelukkig heb ik een goede vismaat. Danny zei namelijk tegen mij dat ik eens moest stoppen met me gek te laten maken door alles wat er in de boeken staat of wat anderen voor ideeën hebben. “Ga gewoon weer vissen met hetgeen je wel ving en kijk dan eens wat er gebeurt.”

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 4

 

Zo gezegd en gedaan ben ik mijn hengels gaan voorzien van mijn vertrouwde loodsysteem en een simpele onderlijn. Deze werden samen met een hoop andere spullen in de bus geladen en zo zijn we onderweg naar Frankrijk. We hebben het gezellig en  het vertrouwen is goed. Dat laatste was voor mij niet eenvoudig, maar de woorden van Danny en het terugdenken over wat nu eigenlijk wel werkte hebben mij weer vertrouwen gegeven omdat ik weet dat dit in het verleden succesvol was. Samen met het goede aas en de ideeën die we hebben over het voeren en het plaatsen van onze hengels maken dat gevoel alleen nog maar beter. Dat het echter zo goed zou uitpakken wisten wij toen ook nog niet. Aangekomen op de plaats van bestemming lopen Danny en ik een ronde om het water. We weten welk weer het gaat worden en uit welke richting de wind komt. Ook hebben we het logboek met oude vangsten erop nageslagen en we hebben ons besluit genomen. We weten welke stek we willen hebben. We brengen vlug alles in gereedheid en we gaan vol goede moed aan de gang. Zodra alles op de juiste plaats ligt worden de tenten opgezet en willen we even  rusten. Hier is echter weinig tijd voor want de eerste run is een feit. Danny slaat aan en hij denkt er een brasem aan te hebben, het blijkt echter toch en karper, van nog geen kilo zwaar. Ook ik vang er een van hetzelfde formaat en we vinden het eigenlijk best apart, zo’n kleine vis die hapt op een bol van 20 millimeter. Gelukkig volgden hierna in de ochtend en middag wat karpers van een groter formaat. Vaak voorzien van een mooi schubbenkleed. Wanneer het donker wordt en ook tijdens de nacht zijn het vooral spiegelkarpers die we voor even in onze handen mogen houden. We bleken op de hotspot te zitten en de vissen zaten massaal op ons voer. We vingen de hele dag door vis en van rust was weinig sprake.

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 5

 

Verlossing

Het is de tweede dag als ik een vis aan het drillen ben waarvan ik het gevoel heb dat deze lang aan de bodem blijft. Dit kan betekenen dat ik hier met een zwaarder exemplaar te maken heb. Daarom ben ik uiterst voorzichtig en probeer ik ook niet al te veel aandacht te besteden aan mijn verzuurde armen. Ik bewaar de rust en dirigeer de vis behoedzaam richting het landingsnet. Als de vis dan op zijn zijkant komt te liggen kijken we beiden verbaasd in het net en daarna naar elkaar, dit is echt een joekel! Met veel moeite haal ik de vis uit het water en breng hem richting de onthaakmat. De weegschaal geeft uiteindelijk het verlossende antwoord en blijft steken op 21 kilo precies! Ik ben in de zevende hemel, wat een geweldig moment! Ik ben zelfs wat emotioneel en alle last valt van m’n schouders af. Danny is heel blij voor me. We maken foto’s, al kostte dit wat moeite want zo’n gewicht til je niet zomaar even op. Het blijft niet bij deze vangst, want ik vang nog een spiegel van 20 kilo en een schub van 19 kilo zwaar!

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 6

 

Tijdens de derde nacht hebben we op een gegeven moment de hengels niet opnieuw uitgevaren of ingegooid, gewoon omdat we helemaal gesloopt waren. Wanneer we in de ochtend de spullen aan het inpakken zijn laten we de hengels er nog even inliggen. Terwijl we aan het napraten zijn hoor ik mijn pieper en sta ik met een verbaasde blik én vervolgens een kromme hengel naar Danny te kijken, waar gaat dit over? Het water gunt mij als afscheidscadeau nog een geweldig mooie spiegel van 19,5 kilo. Ik ben helemaal in de hemel en we rijden in een roes naar huis. Onderweg maar ook thuis nog hebben we het nog vaak over deze supersessie. Het waren vijf bizarre dagen, ik verbeterde mijn PR en de schoonheid van de vissen was echt om van te watertanden. Daarnaast hadden we samen een hoop lol ondanks de regen die soms met bakken uit de hemel kwam vallen. Maar door de goede vangsten deert ons dit niet. Uiteindelijk hebben we die week 73 vissen in het landingsnet mogen begroeten. Dit avontuur heeft mij weer vertrouwen gegeven, vertrouwen in mijn kunnen en in de manier van vissen. Ik was dan ook vastbesloten om snel op mijn thuiswater aan de slag te gaan.

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 7

 

Dooie hoek

Het was inmiddels september en ik wilde een stek uitzoeken waar ik het hele najaar kon vissen. Na veel denk- en peilwerk had ik de juiste stek gevonden. Toen ik echter aan het water was om te gaan voeren bedacht ik mij dat ik alles met de kruiwagen moest gaan vervoeren en ik had op dat moment nog niet de beschikking over een boot. Dit zou met mijn schouderblessure een probleem kunnen worden. Ik moest mijn plan aanpassen en ik stond stil bij een stek waarvan men zei dat het ‘een dooie hoek’ was; hier werd nooit wat gevangen. Maar met het vertrouwen wat ik had en mijn eigenwijsheid besloot ik toch om voor deze stek te gaan. Het was met de kruiwagen goed te lopen en dat was voor mij ook erg belangrijk. Ik legde mij er bij neer dat het niet de gewenste stek was, maar gelukkig wist ik uit het verleden nog heel goed waar de randen van de zandbank nabij deze stek lagen. Ik verspreidde met de spomb een mix van boilies, tijgernoten en hennep. En heb dit enkele dagen gedaan voordat ik er mijn eerste nacht ging vissen.

 

 


 

Terwijl ik aan het drillen was hoorde ik een dof geluid achter me, alsof er iemand aan het praten was…

 


 

 

Het was begin oktober toen ik voor de eerste keer ging vissen in deze ‘dooie hoek’. Ik wierp puur op het gevoel mijn lijnen in en voerde per stek een paar spombs van de voornoemde mix. Met een tevreden gevoel ging ik mijn tent in en genoot van het uitzicht op het water. Mijn hengels lagen op de juiste plaats en ik had er vertrouwen in, ik twijfelde niet meer aan de manier waarop ik alles aan de hoofdlijn had bevestigd. Ook de stekken die ik had gekozen klopten en ik had zoiets van ‘we gaan gewoon zien wat het wordt’.

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 8

 

Ik lag lekker in mijn slaapzak te bellen met een maat en hoorde een paar piepen, ik was zeer verbaasd en zei tegen hem dat het wel niets zou zijn. Dat zou namelijk wel erg snel zijn. Mijn woorden zijn nog niet koud of de beetmelder maakt al overuren. Ik sprong uit mijn slaapzak en sprintte naar mijn hengel, ik sloeg aan en voelde dat er een vis aan hing. Terwijl ik aan het drillen was hoorde ik een dof geluid achter me, alsof er iemand aan het praten was, verdomd had ik de telefoon gewoon op de grond gegooid, mijn maat was nog aan de lijn… De vis zat er nog aan, de concentratie was vereist. De vis was naar links gezwommen en daar lag een hoop wier aan de scherpe rand van de zandbank. Daar moest hij dan ook vlug weg en met het nodige stuurwerk slaagde ik er in om de vis weer op de ondiepe zandbank te krijgen. Ik wist door het donker niet waar de vis nu precies was dus ik zette mijn hoofdlamp aan en zag plots dat deze wel erg dichtbij was. In het schijnsel zag ik een vis die ik herkende en deze wilde ik absoluut niet verspelen. Omdat de vis schrok van het licht deed ik de lamp snel uit. Ik trok met wat gestuntel mijn lieslaarzen aan en stapte in het water, met het landingsnet onder de arm probeerde ik de vis binnen te halen. Met nog een laatste eindspurt probeerde de vis mijn plan in de war te sturen, maar de aanhouder wint en hij belandde dan uiteindelijk dan ook in het net. Nu kon ik mijn hoofdlamp veilig aanzetten en mijn vermoeden werd bevestigd, wat was ik blij. Mijn vreugdekreet weergalmde over het water en op de achtergrond hoorde ik nog iemand roepen; bleek dat mijn maat nog steeds aan de telefoon was blijven hangen. Ik vertelde hem het goede nieuws, het exacte gewicht wist ik nog niet maar dat maakte op dat moment niet uit.

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 9

 

Voor mij was alles geslaagd en het vertrouwen wat ik had, werd nu bevestigd en ik wist vanaf dat moment dat ik niet meer hoefde te twijfelen aan mijzelf. Samen met een inmiddels in kennis gestelde vismaat werd de vis gewogen en bleef de naald staan op 19,8 kilo. Wat voor een gelukzalig gevoel er toen door me heen ging kan ik niet goed beschrijven! Uiteindelijk ving ik tot in januari mijn vissen in deze hoek. Ik bleef de stek aanvoeren met wel steeds wat minder voer, omdat de temperaturen steeds verder daalden. Maar zolang er geen ijs lag kon ik door blijven vissen en zelfs regelmatig vangen.

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 10

 

Doe je eigen ding!

In totaal ving ik op deze stek vijftien vissen, het bewijs dat de bijnaam van deze stek niet helemaal klopte. En ook het bewijs dat ik niet meer hoefde te twijfelen en mijn vertrouwen weer terug was. Wat ik hiermee wil aangeven is dat ik mij lange tijd heb laten verleiden door allerlei verhalen en goed bedoelde tips van medevissers. Door gebrek aan vertrouwen ging ik hiermee aan de slag en probeerde van alles uit en vergat de manier waarop ik ooit wel vis ving. Dus wil het even niet lukken heeft dit misschien helemaal niets met de jouw wijze van vissen te maken, maar is de vis er gewoon even niet. In plaats daarvan blijf ik tegenwoordig bij mijn manier van vissen en observeer ik meer om te zien of de vis er wel ligt en of ik andere dingen aan het water zie waardoor ik vis kan lokaliseren. Dit heeft meer resultaat dan het vervangen van het systeem waarmee je vist en voorheen wel gewoon je vis ving.

 

Karpervissen: Een kwestie van vertrouwen… 11

 

Heb vertrouwen in wat je doet en blijf scherp dan weet ik zeker dat je hierdoor vis kan vangen en het gevoel dat je goed bezig bent alleen maar sterker wordt. Hierdoor geniet je meer van onze geweldige hobby en ga je steeds meer zien. Dus pak je spullen zet je schouders eronder en geniet aan de waterkant, want daarvoor gaan we er uiteindelijk met zijn allen op uit.

 

Remco van der Heijden


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.