Topvissen van Frans openbaar water


08 april 2016 | Marco Hazenberg

Lees hoe Marco Hazenberg een heel reeks giganten vangt tijdens een onvergetelijke Frankrijktrip, dit artikel verscheen eerder al eens in hét magazine voor karpervissers: Dé Karperwereld! Er wordt vaak door niet-vissers gevraagd waarom ik telkens weer ga vissen, terwijl ik soms weinig en soms zelfs helemaal niets vang. Uiteraard vertel ik dan niet dat het een ernstige verslaving betreft waarvoor geen medicatie te vinden is. Ik leg wel uit dat één keer in de zoveel tijd alles samen valt en dat het een kwestie van wachten is op die ene keer… 

 

Ook nu zitten we op het befaamde Lac du Forêt de Oriënt en visvriend Jeroen maakt hier voor de eerste keer zijn lijnen nat in Frankrijk. We hadden van te voren al doorgesproken dat ‘Forêt’ gezien de moeilijkheidsgraad voor een eerste keer in Frankrijk misschien niet zo’n geschikt water zou zijn. Jeroen dacht daar toen anders over… Tijdens het vissen komt hij echter tot de conclusie dat het toch veel zwaarder is dan gedacht. Hij vist zelfs enkele dagen niet. Wanneer we erover praten, bied ik hem aan een volgende keer mee te nemen naar een ander openbaar water. Het water dat ik in gedachte heb, is niet heel groot en goed toegankelijk. Er zwemmen mooi getekende karpers in, die bovengemiddeld sterk zijn. Ook is er sinds een jaar een nachtvisverbod van kracht. De vissen wanen zich er nu ongetwijfeld een stuk veiliger en naar het schijnt hebben ze genoten van het grote aanbod aan natuurlijk voedsel, want ze zijn explosief gegroeid.

 

Topvissen van Frans openbaar water 2
 

Openbaar

Ik vis overigens enkel en alleen op openbaar water; daar waar jezelf op jacht kunt naar de vis en je dus kunt verplaatsen wanneer de situatie erom vraagt. Het water van onze keuze is dus opnieuw een openbaar water, alleen wel eentje met een ‘maar’… Er wordt namelijk erg veel gevist en de oevers zitten nagenoeg altijd vol met vissers, waardoor je zelden volledig je eigen ding kunt doen. Lijnen worden soms vanaf honderden meters afstand over elkaar heen uitgevaren en als je succesvol bent, liggen er zo tien extra haken rond je plek. Ook worden grote zones compleet met markers afgezet om dit juist weer te voorkomen. Deze omstandigheden zijn helaas onvermijdelijk als je hier wilt vissen. Om deze redenen heb ik het hier nooit lang volgehouden en vis ik er slechts enkele korte sessies per jaar. Een aantal keer met redelijk succes en de mooiste vis die ik er mocht vangen was een mooie volschubspiegel van 24 kilo zwaar. Naarmate je een water beter leert kennen, nemen de vangsten gelukkig toe. Het is dus een logische keuze om hier het geleerde om te zetten in hopelijk een succesvolle nieuwe sessie. Het aantal 20 kilo vissen is erg hoog, een mooi water dus voor Jeroen, want die is even nog niet toe aan Oriënt. Beiden zijn we nogal erg van het plannen en filosoferen over hoe we de karpers te slim af kunnen zijn. Gedurende de winter en het voorjaar wordt er dan ook veel aandacht besteed aan het verder ontwikkelen van onze plannen. De periode en mogelijke stek neem ik voor mijn rekening. Het aas en in welke hoeveelheid en grote, alsmede de lijnen en rigs bespreken we samen uitvoerig. En dan is het bijna zover: vakantie! Niet een vakantie met strand, azuurblauwe zee én een cocktail met een parapluutje, maar een echte mannenvakantie!

 

Topvissen van Frans openbaar water 4

 

Koud!

De dag van vertrek staat voor de deur en onze auto’s worden afgeladen met alles wat nodig is. Jeroen wil één week vissen en vindt dat genoeg. Zelf heb ik twee weken vrij om in de tweede week in m’n eentje nog een ander water te bevissen. Heerlijk! We spreken af bij meesterbollenmaker Corné van Superior Baits om de munitie op te halen, die onze auto’s tot het maximale laadvermogen belast en de uitlaat tot enkele centimeters van de grond laat hangen. We kletsen kort bij en rijden vervolgens achter elkaar aan richting onze bestemming. Een uur voor het licht wordt, komen we aan. We zijn compleet gaar door de vele kilometers die we hebben afgelegd. Het is koud als we de auto uitstappen. Een dikke jas, laarzen en muts zijn nodig voor we aan onze wandeling kunnen beginnen om te kijken waar er gevist wordt, en belangrijker: waar niet. Het is vochtig, koud en we rillen van oververmoeidheid, maar wat een mooi moment is het toch telkens weer als je op dit punt van een visvakantie bent gekomen. Weken leefden we hiernaar toe en nu eindelijk is het dan zover! We hebben geluk: onze beoogde stek is vrij. We verspillen geen tijd en laten direct de boten te water om deze vol te laden met een hele berg materiaal. Wie waar zit is geen probleem, want we hebben eerder afgesproken dat op elke nieuwe stek Jeroen rechts vist en ik dus links. De beste stek is in dit geval voor Jeroen aangezien hij een doorgang bevist waar de vis doorheen moet om in een ander gedeelte van het water te kunnen komen. Jeroen wil zo snel mogelijk zijn montages te water laten en vist al vrij vroeg op de dag. Ik heb slechts één week vakantie gehad sinds vorig jaar en mijn montages gaan niet eerder dan de namiddag te water. De ochtend en middag ben ik vooral heerlijk lui, en kijk ik waar er eventueel een teken van leven is. Ondertussen denk ik na over het exacte plan van aanpak. Van voorgaande keren weet ik een aantal plekken die mogelijk goed zijn nu en deze voorzie ik daarom van wat voer.

 

Topvissen van Frans openbaar water 5

 

Gardes-pêche

Die middag blijft het stil, nog een paar uur en dan wordt het bijna tijd om de lijnen binnen te draaien, want nachtvissen is ten strengste verboden. Ik had al vernomen dat er nieuwe controleurs, ofwel gardes-pêche, aangesteld zijn. Deze liggen naar het schijnt voortaan continue op de loer. Niets blijkt minder waar, want we krijgen al meteen controle en direct uitleg over het aangescherpte regelement: ‘Niet, maar dan ook absoluut niet vissen in de nacht!’ De beste man laat ons netjes een tabel te zien voor welke tijd de lijnen binnen moeten zijn. De hengels met de minste verwachting halen we telkens als eerste binnen, om zo gevoelsmatig de kansen zo groot mogelijk te houden. Na hengel nummer twee te hebben binnen gedraaid, krijg ik een aanbeet op een andere hengel. Het duurt even voordat het tot me doordringt. De hengel wordt van de steun gepakt en met de boot probeer ik snel bij de vis te geraken. De zone waar ik deze vis haakte, is een lastig stukje, dus snelheid is geboden! Er volgt een stevige dril, waarbij de vis alleen recht naar beneden wil, richting de dikke wierbedden die daar staan. Dit wetende geef ik alles om de vis van de bodem te houden. De hengel protesteert en ik hoor de lijm in het handvat breken als ik de druk verhoog. Nog nooit heb ik mijn 3 lb hengel zo diep zien buigen! Als ik de vis voor de eerste keer zie, roep ik naar Jeroen dat het wel eens mijn eerdere volschub van 24 kilo zou kunnen zijn. Er volgt een megagevecht, waarbij ik me onrustig voel. De rust komt terug als de vis uiteindelijk in het net ligt. Geen straf zo’n schoonheid nog eens te vangen. Maar iets klopt er niet… Na zo’n lange reis en een nacht over te hebben geslagen, ben je toch niet meer zo helder. Ook bij het tillen van de vis uit het water, twijfel ik; deze voelt zó zwaar. Zou het de vermoeidheid zijn?

 

Topvissen van Frans openbaar water 6

 

Wereldformaat

Wanneer de vis op de mat ligt, krijgt de twijfel zijn definitieve vorm. Het is Jeroen die het als eerste zegt, weliswaar twijfelachtig: “Ja maar, …dit is hem toch?” Ik weet dat hij doelt op de grootste vis van het water en ik zeg daarop dat dan de staart toch veel groter moet zijn. Immers is de enorme staart één van de kenmerken van de topvis van dit water. Ondertussen vouw ik de staart uit, we schrikken wanneer deze inderdaad drie handen groot blijkt te zijn. Het kwartje valt: na amper vijf uur vissen, ligt hier de grootste vis van het water  voor me! Meteen wordt mijn Franse visvriend Alex gebeld, want hem zie ik namelijk als een ware broer. Hij vist een stuk verderop en zit al twee jaar achter deze specifieke vis aan. Voor even staat mijn blijheid evenredig aan schuldgevoel, maar het meest overheerst bij mij een gevoel van ongeloof, want van dit uitzonderlijke formaat is het misschien wel een van de mooiste karpers ter wereld. Als Alex arriveert, wegen we de vis exact en kunnen we het gewicht solide vaststellen op 35,2 kilo. Een nieuw record voor mij en tevens voor dit meer, ‘a fish of a lifetime’! De volgende dag wordt er samen met Jeroen en Alex stevig ontbeten. Ik verkeer nog in een roes, maar Jeroen staat op scherp. Ik laat mijn hengels eruit voor een dagje, ik vind het wel best zo. Jeroen krijgt deze dag twee vissen op de kant, met als zwaarste een 16 kilo wegende spiegel. “Het is slechts wachten op een bak”, zoals hij dat altijd zo mooi zegt. Al minstens tien keer heb ik moeten aanhoren, dat uitgerekend ik wéér een bak vang in de eerste uren van de vakantie. Hij doelt daarmee op een vorige keer, toen ik een kneiter van 28,2 kilo ving, na ongeveer drieënhalf uur vissen.

 

Topvissen van Frans openbaar water 7

Topvissen van Frans openbaar water 8

Topvissen van Frans openbaar water 9

Mister Materiaal

De volgende dag bevis ik weer een paar andere aangevoerde plekken. Ik krijg vrijwel meteen een aanbeet en het is wederom een flink gevecht. Ik bedenk me dat dit ook wel de reden is waarom ik hier zo vaak terugkom: vanwege die beresterke vissen! Als de vis dichterbij het net komt, zie ik dat het weer een mooie spiegel betreft. De karper glijdt het net in en op de kant klokt deze over de 24 kilo. Dat gaat lekker! In de namiddag ga ik naar de supermarkt om lekkere Franse producten te scoren. Ik neem onder andere lekkere kaasjes en gezouten boter mee, mooie gedroogde en gerijpte hamsoorten en een paar lekkere kippenpoten met Provençaalse kruiden. Er moet goed gegeten worden! Als ik terugkom, heeft Jeroen nog een spiegel van net geen 15 kilo gevangen. Hij is lekker bezig zo, maar stiekem hoop ik dat mijn compagnon nu een zwaardere vis beet krijgt. Lang hoeven we daarop niet te wachten!  Onze ‘Mister Materiaal’ is inmiddels stevig aan het drillen vanuit zijn boot met zijn hengel van goud en een molen van ‘platinum’. Wanneer hij stevig juicht en ik één hand duidelijk de lucht in zie gaan, weet ik dat dit wel eens een mooie kan zijn. Ik ben rete-nieuwsgierig en inderdaad, het blijkt zelfs een PB’tje: 25,3 kilo exact! Tijdens het fotograferen en filmen kijk ik naar Jeroen, hij is helemaal in de wolken!
Wanneer we weer comfortabel in onze visstoelen hangen, wordt deze vangst gevierd met een glaasje Razz. Uiteindelijk wordt toch de inhoud van de hele fles meester gemaakt. Niet zonder reden, we zijn halverwege de week, maar onze trip is nu al geslaagd! Dat het de volgende dagen met de aanbeten wat minder wordt, maakt verder niet uit. We vangen echter nog wel een aantal vissen, tot 22?kilo zelfs. Geen reden tot klagen dus. Voor Jeroen zit de visweek er sneller op dan gedacht. Hij pakt in met gemengde gevoelens, maar zijn laatste uurtjes worden nog beloond met een ‘dubbele run’. Beide beten worden verzilverd, de grootste weegt 15,5 kilo. 

 

Topvissen van Frans openbaar water 10
 

Tweede week

Inmiddels heb ik besloten mijn tweede week op deze stek uit te vissen. Voorgaande week hebben we gezien wat de hot-spots zijn en nu kan ik er met vier hengels nog effectiever op vissen. Hoewel het wat kalmer wordt met de aanbeten, realiseer ik me dat met slechts één zo’n aanbeet alles kan veranderen! Na een mooie 20 kilo wegende spiegelkarper is de honger naar actie even gestild, maar denk ik een paar uur later alweer in alle gretigheid of er nog een vijftigponder inzit deze sessie. Dat gebeurt nota bene na de eerstvolgende, trage aanbeet. Na een mooie dril land ik een brasemvormige karper van 26 kilo. De poort naar de zevende hemel is geopend en ik sta er reeds met één been in! Wat is dat karpervissen toch mooi! Ik slaak een zucht en een gevoel van volle tevredenheid neemt beslag van mij. Ik overleg met Alex en we besluiten om ons gedeisd te houden over deze vangsten, want voor je het weet zit er hier tien man links en rechts van mij! Aan vissers die louter op vangsten afkomen heb ik namelijk een uitgesproken hekel. Wel bel ik met vismaat Coen. Hij is mijn sparringpartner en samen bespreken we deze laatste vangst. Ook bel ik met Corné, die laatst zelf nog een weekendje hier heeft gevist met Ronnie. Zij hadden toen vissen tot 24 kilo. Terwijl ik hem aan de telefoon heb, krijg ik een rustige aanbeet. Terwijl m’n mobiel in het gras belandt, praat Corné waarschijnlijk nog even door terwijl ik al achter de vis aanzit. De dril die volgt is loom en tergend traag en mijn concentratie is dus maximaal. Alles gaat als geolied, ook al kost het moeite de vis van de bodem te houden. Gelukkig zit ik open water. Wanneer ik de vis in het net heb, besef ik dat ik wederom een flinke bak te pakken heb! Eenmaal op de kant wordt de weegklok in de boom gehangen en de vis gewogen. Ik heb al een sterk vermoeden, maar de weger krijgt het laatste woord: 33,3 kilo… Ja, ik ben definitief in de zevende hemel beland en man-o-man ik kan nu nog niet vertellen wat er allemaal door me heen ging! De gigant gaat voor heel even in de recovery sling, daarna geef ik die hengel nog maar een flinke zwieper, zodat het haakaas gewoon weer in het water ligt… Voordat ik mijn telefoon weer heb gevonden, gaat uitgerekend diezelfde hengel nog eens af en ben ik voordat ik er zelf erg in heb alweer aan het drillen! Ik vang dezelfde vis als Jeroen vorige week had, zo ben ik dus binnen een uur een vijftiger én een ruime zes-en-zestiger rijker… Ik las een dag volledige stilte in op mijn stek en neem de tijd om eens met Alex bij te praten. We komen tot de conclusie we buitengewoon scherp zitten te vissen, maar ook dat de vis finaal los is op onze Spicy Chicken steamers. Een dag later is het opnieuw complete chaos op mijn stek. Aan een hengel die eerder nog niets opleverde, land ik binnen twee uur tijd een rijenachtige spiegelkarper van 22 kilo, een warrelschub van 21 kilo en een 23 kilo wegende spiegelkarper! Vervolgens verspeel ik een vis, maar weet ik de allerlaatste dag twee supermooie spiegels te vangen. Eentje van 24 kilo en een lang gespierd exemplaar van 27 kilo. Het is waarschijnlijk overbodig om te zeggen dat ik ontzettend voldaan naar huis ben gereden. Deze dagsessies op een Frans openbaar water leverden me een flinke reeks droomvissen op. Heerlijk!


Reactie plaatsen


 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)


Er zijn nog geen reacties geplaatst.