Blogger


Dennis Scherjon

Karpervisser

Amsterdam | Nederland

Over deze blogger:

Rond zijn zeventiende jaar raakt Dennis Scherjon volledig in de ban van het karpervissen en ondertussen is hij alweer  een goede 25 jaar bezig in deze visserij. Eerst pennend  en freelined, later is daar ook afstandsvissen bij gekomen. Penvissen is echter de basis gebleven. De beleving en het leren tijdens het penvissen is wat hem altijd zal blijven trekken. Afstandsvissen is in de loop der jaren ook een groot onderdeel geworden, maar puur uren kloppen doet hij niet. Met een gezin en fulltime baan als fitnesstrainer  heeft hij namelijk niet veel beschikbare vistijd. De schaarse uren worden optimaal benut en daar sluit een  actieve afstandsvisserij goed bij aan. Dennis mag graag een aantal stekken aanvoeren om ze dan  in een ochtend of avond af te vissen en zo proberen een maximaal rendement te halen. Dennis fieldtest en vist met spullen van Rigsolutions en Pioneerbaits. Dat doet hij op uiteenlopend soorten wateren; van sloten, vaarten tot aan meren en putjes. Zolang hij er maar zijn ‘ding’ kan doen. Beleving is elke keer het sleutelwoord. Mocht er dan ook nog een paar oude ‘valkenswaarders’ op dat water zwemmen dan is het plaatje voor hem helemaal compleet.

Blog overzicht Dennis Scherjon

Als ik richting het derde stekje loop zie ik van een afstand een grote vissenstaart aan het oppervlak wapperen. Meestal zijn de vissen hier heel stil op je voer, maar vandaag zijn ze echt los. De twee stekjes die ik vanmorgen al bevist heb leverden net zoveel schubkarpers op. Dit is een spiegel en een hele beste ook! Op mijn gemak leg ik mijn spullen klaar en hang een rig met een boilie aan mijn lijn. Ik sluip richting de plek waar de vis aast. Ik volg de bruisbellen en wellingen die aan het wateroppervlak verschijnen. De vis zwemt al azend naar links dus als ik de rig heel voorzichtig een ruime meter naar rechts laat zakken moet hij niets doorhebben. Als het lood bijna de bodem raakt zie ik meerdere boeggolven wegschieten. Chipssss! Er lagen dus meerdere vissen op het voer! Vis geschrokken, kans verkeken...



Het is alweer een poosje geleden dat ik een blog heb geschreven. Een opleiding, werk en een gezin slokken op dit moment veel spaarzame vrije tijd op. Hier en daar een uurtje per week vissen was het meeste wat er in zat. Vandaag kan ik echter voor het eerst dit jaar een hele dag naar de waterkant. En wel op een voor mij nieuw water. Een maat tipte mij over dit water en zei dat er mooie spiegels zwemmen. Geen grote maar er zwemt wel een schub die qua formaat met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Eigenlijk stond er een ander water in de planning. Daar zwemt een vis die al een poos op mijn verlanglijstje staat.



Een koude rilling gaat er over mij heen. Ik stop even en sla de capuchon van mijn jack over m’n hoofd. Ondertussen speur ik over het water. Voorntjes spetteren aan het wateroppervlak en jagen op vliegjes en al wat niet. Als ik verder loop zie ik een karper kop en schouderend uit het water komen. Een kinderlijk enthousiasme neemt even bezit van mij. Vis zien is toch altijd iets moois en een bevestiging dat ik hier moet zijn.



Het is al bijna donker als ik een zak kattenbrokken bij het duikertje omkeer. In de laatste restjes daglicht zie ik door de stroom water die uit de duiker komt de brokjes verder de vaart in drijven. Een makkelijke manier om een mooi voerspoor te creëren.


Het is zes uur in de ochtend als Dennis Groot, een teammaatje van Pioneerbaits, zijn auto bij mij de straat in stuurt. Een nog niet helemaal wakker maar wel al goedlachs gezicht stapt er uit de auto. Zachtjes dreunt een beat op de achtergrond een teken dat zijn favoriete housemuziek ook alweer op staat. Daar zullen we wel wakker van worden tijdens de rit ben ik bang!



De nevel die over de weilanden en sloten hangt geeft een magisch gevoel dat ik lang gemist heb. De eerste sessie op een nieuw water heeft vaak  iets bijzonders en dit weer versterkt alleen maar dat gevoel. 


Pap, wat ben je aan het doen? Rigjes knopen Tim. “Mag ik ook?”, vraagt Tim. Natuurlijk jongen! Kom lekker zitten, dan pak ik wat spulletjes voor je. Tim gaat naast mij zitten en pakt een rolletje skinny onderlijn materiaal. “Heb je ook een haak voor mij?” Ik geef hem een haakje. Terwijl Tim een lusje voor het hairtje in elkaar zit te frummelen komt de onvermijdelijke vraag. “Pap, wanneer gaan we weer eens samen vissen? Ik wil ook weer eens!” Binnenkort jongen, het voorjaar komt er aan. De temperatuur gaat langzaam omhoog, dan is het een stuk beter uit te houden dan met die kou van nu. Tim knikt instemmend. Samen knopen we een paar rigjes en eten koekjes en drinken een kop thee.


Na ruim twee maanden van slopen en weer opbouwen is de keuken in ons huis bijna af. Eindelijk heb ik weer eens tijd om te vissen en daar ben ik aan toe zeg! Als echt buitenmens is het natuurlijk niets om elk vrij uurtje binnen door te brengen.