Bloggers


Luuk Zomerhuis

Karpervisser

Daniel Takken

Karpervisser

Dennis Scherjon

Karpervisser

Roy Alofs

Karpervisser

Hielke Meijer

Karpervisser

Koen Verweij

Karpervisser

Jelmer Jelier & Gijs Pronk

Karpervissers

Franklin Broeckx

Allround (karper)visser

Blog overzicht

De kuil | Blog Koen Verweij

In het noorden van het land meandert een ondiepe sloot tussen de weilanden door. Een sloot waar jongetjes met goedkope werphengeltjes achter de sluisjes hun blinkertjes laten draaien. Het ene baarsje na het andere, met af en toe een snoek als bonusvis, wordt enthousiast en vol trots binnen getakeld. Lang geleden was ik ook zo’n jongetje. Als ik toen wist wat ik nu weet had ik niet bij die sluisjes gevist…



Mijn goede vriend Mario Gijbels probeerde mij al een tijdje te overtuigen van de vangkracht van zijn nieuwe Dictator bol uit het gamma van Dreambaits. Zoals altijd ben ik niet snel overtuigd. Ik wil het eerst immers zelf ervaren. Theorieën zeggen mij niet zoveel, het moet altijd samengaan met keiharde feiten.



Het is alweer een poosje geleden dat ik een blog heb geschreven. Een opleiding, werk en een gezin slokken op dit moment veel spaarzame vrije tijd op. Hier en daar een uurtje per week vissen was het meeste wat er in zat. Vandaag kan ik echter voor het eerst dit jaar een hele dag naar de waterkant. En wel op een voor mij nieuw water. Een maat tipte mij over dit water en zei dat er mooie spiegels zwemmen. Geen grote maar er zwemt wel een schub die qua formaat met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Eigenlijk stond er een ander water in de planning. Daar zwemt een vis die al een poos op mijn verlanglijstje staat.



Het is begin maart, weekend en met veertien graden Celsius heerlijk weer. Het zou een prachtige lange visdag kunnen worden, ware het niet dat er eerst nog een aantal verplichtingen afgerond moesten worden.


De winter laat nu zien wat hij in petto heeft. Nachten met min 8 graden Celsius en een dagtemperatuur die niet boven de nullijn uitkomt. Koning Winter; heersend als hij kan zijn, ik kan nu als visser enkel nog maar buigen. 



Het is eind december 2016. Ik sta op het punt mijn laatste vissessie van het jaar te gaan beleven. Terwijl ik mijn warmtelaarzen aantrek, zit mijn jongste dochter mokkend naast mij. Mijn vrouw gaat boodschappen doen en mijn dochter moet mee. Ze is nog te jong om alleen thuis te blijven. “Mag ik met jou mee?”, is haar vraag.



Afgelopen weken heeft de winter zich inmiddels stevig genesteld. Het weerbeeld was- en is- nogal wisselvallig te noemen. Net zoals het weerbeeld, waren ook mijn resultaten wisselvallig.


Het is fijn als je in december nog even bij daglicht kunt ingooien voor een koude nachtsessie. Daarom ben ik blij dat ik al in de loop van de middag aan het water ben. Ik merk vrijwel direct dat mijn voerbeurten van de vorige dagen niet onopgemerkt zijn gebleven. Dat komt niet door een springende vis of zo. Nee, ik zie dat aan een drijvende verkenner op het water. Deze meeuw dobbert rustig rond en doet alsof hij verder niets te doen heeft…


Koning Winter staat te trappelen voor de deur. Dit betekent voor mij dat de laarzen inmiddels zijn voorzien van warme voeringen. De thermokleding is van zolder gehaald en de snert staat startklaar voor de eerste echte winterse uurtjes aan de waterkant.



Een koude rilling gaat er over mij heen. Ik stop even en sla de capuchon van mijn jack over m’n hoofd. Ondertussen speur ik over het water. Voorntjes spetteren aan het wateroppervlak en jagen op vliegjes en al wat niet. Als ik verder loop zie ik een karper kop en schouderend uit het water komen. Een kinderlijk enthousiasme neemt even bezit van mij. Vis zien is toch altijd iets moois en een bevestiging dat ik hier moet zijn.



Zoals ook te lezen is in mijn profieltekst moet ik het door mijn drukke leven vooral hebben van de nachtvisserij in Nederland, maar nu is het herfstvakantie! Even geen werk en ook geen sociale ‘verplichtingen’. Ik kan een hele dag besteden aan een andere leuke tak binnen onze visserij, namelijk het penvissen.



Iedereen die wel eens echte paniek heeft gekend, kent dat beklemmende, alles verlammende gevoel van pure, door adrenaline gevoede en door je aderen kolkende angst…


Het is al weer even geleden dat ik achter de laptop ben gaan zitten voor een blog. Weinig tijd en inspiratie. Ik denk dat dit ook gelijk de meest gehoorde reden is waarom een blog vaak een langzame dood sterft. Na een roerige (na)zomer vind ik het echter nu wel weer hoog tijd worden om de radiostilte te doorbreken en weer eens wat aan ‘papier’ toe te vertrouwen.



Het is aan het eind van de zomer als we besluiten ons te richten op nieuw water. Het was alweer een tijdje terug dat we een nachtje hadden gedaan. Het water is aangelegd voor watervogels en klein wild en is daarom ondiep met een zachte bodem en het bevat veel wier. Op een paar Polen en Duitsers na, is er nog niet veel gevist hier. We hadden het in de winter ontdekt en het bleef onze interesse genieten; we moesten en zouden hier succes gaan boeken! Van de winter had Gijs hier nog een nachtje gevist maar dit liep uit in een blank. Tijd voor revanche dus! 



< VORIGE12